Bigbang ayeti

[Yıldıztozu]

Kuran'da en büyük mucizelerden biriymiş gibi sunulan iki ayetten biri Bigbang ayeti, diğeri evrenin genişlemesi ayetidir. Bu sözde mucizelerle sık sık karşılaştığımız için özel bir başlık açmak istedim. Google'a bigbang ayeti yazıp arayanlar bizim siteye ulaşsın diye.

Kuran'daki tüm astronomi ayetlerine baktığımızda karşımıza çıkan manzara şu şekildedir: Eski insanlar gökyüzüne baktıklarında yıldızların yere düşmemesine şaşırıyorlardı. Çünkü kütleçekimi kuvvetinden haberdar değildiler. Dolayısıyla gökyüzünün başlangıçta yerde olduğunu ve sonradan yukarı kaldırıldığını tahmin ettiler. Gök yukarı kaldırılırken tüm yukarıyı kapsayabilmesi için genişletilmesi gerekiyordu.


Başlangıçta gök yerin üzerindeydi; ‘’Gökler ve yeri bitişikken ayırdığımızı görmez misiniz’’ (Kuran: 21-30)
Daha sonra gök yukarı yükseltildi; ‘’Göğe bakmıyorlar mı nasıl yükseltilmiş’’ (Kuran: 88-18)
Yükseltilirken genişletildi; ''Göğü gücümüzle biz kurduk; şüphesiz biz onu genişleticiyiz.'' (Kuran:51-47)
Genişletilip kaldırıldıktan sonra yere düşmemesi için tutuluyor; ‘’Göğü, yere düşmemesi için biz tutarız’’ (Kuran: 22-65)

Evet eski insanlardaki bu bilimden uzak tahminlerin Kuran kitabına da yansıdığını görüyoruz. Dolayısıyla bu ayetlerin bütünlüğüne baktığımızda mucize çıkmadığı gibi önemli bir astronomik çelişki ortaya çıkıyor. Göğün yerden kaldırılması mümkün değildir çünkü yer (yani dünya) evrenden çok daha sonra oluşmuştur. Yani önce gök vardı sonra yer vardı. Göğün sonradan ayrlmış olması bilimsel olarak mümkün değil.