Komünist köy hayalim.

[Şüpheci Dinsiz]

Sevgili arkadaşlar,

Yaş oldu 51-52. Ben de, eşim de emekli olduk. Eşimle yıllardır 'bir sosyal proje yapalım' diye konuşuruz. Babamın Sivas/Zara'da 20-60 dönüm arazisi var. Diğer mirasçılara verilecek tutar, tapu/hukuk masrafı vesaire epey bir miktar harcama olacak. Dedik ki, ata toprağıdır çar-çur edilmesin, biz bu araziyi üzerimize alalım.

1- Nesin Vakfı'na bağışlayabiliriz, ölene kadar da bu arazide çalışır, ekip biçeriz, gelirini de Nesin çocuklarına veririz.

2- Kendimiz bir vakıf kurabiliriz.

Sosyalist çevreyi örgütleriz, hep birlikte çalışır, hep birlikte üretiriz. Halkımızı, özellikle köylümüzü eğitiriz, ona yardım ederiz, kooperatifler kurarız, eğitim merkezleri kurarız, tabandan yavaş yavaş yayılırız, aracıları devre dışı bırakarak üretimden satışa başlarız, Türkiye taş koyarsa direkt yurt dışına satarız.

Köylümüzün çocuklarını matematik/fizik/yabancı dil/elektronik/yazılım (ve sosyalist çevreden katılımcılarla tüm diğer konularda) zıpkın gibi yetiştireceğiz. Hindistan'daki Barefood College (Yalınayaklar Koleji) gibi tüm şehirlere yayılacağız. Biz ölünce bayrak düşmeyecek, mirasçımız tüm sosyalist gençlerdir, bu gençler bayrağı daha ileri taşıyacaklar.

Bir ev, bir iş yerimiz var, mirasçımız yok. Hepsini vakfa devredeceğiz.

Babamla, annemle, kardeşlerimle konuştum. Hepsinin gözleri parladı. Hele babam, durduk yerde telefon edip "e peki şunu şunu nasıl halledeceğiz" diye soruyor. Geçen hafta "e peki traktör alacak para var mı?" diye sordu. "Olacak baba, olacak!" dedim, kalan ömrümde sırtımda taş taşısam da olacak.

Nereden başlayalım, neler yapalım, nasıl duyuralım, neler üretelim, nasıl eğitelim?

Haydi hep beraber planlayalım. Bir yıldan az vaktimiz kaldı.

Sevgiler.