Nefes Darlığını Nefes Tutarak Yendim

["ictenlik"]

Diyafram Kalp Ve Akciğer Çalışmasını/Kasılmasını Kendi Üstünde Gözleme Deneyimi

Arkadaşlar durdum düşündüm sakinleştim ve herşeyi baştan sakince anlatıyorum

Gençliğimde bir dönem uzun ses nefes meditasyon uygulamaları yapıyordum ve bu uygulamalar sırasında nefesin var mı yok mu belli olmadığı neredeyse nefes alınmıyor gibi olduğu durumlar yaşarsın. Yine böyle bir durumda ğöğüste sırtta ağırlıkların vardı ve tam onların üzerinde ısınmalar sıcaklıklar ve bir iyileşme hissi yaşadım, bu saatler süren bir meditasyonda saatlerce sürdü.
O ara tansiyon çarpıntı vs için bir beta bloker kullanıyordum ve resmen damarım açılmış gibi hissedip rahatlayıp o ilacı bu geceden sonra bıraktım.

4-5 gün kadar önce de (ara ara nefes darlıklarım olur) bir nefes darlığı döneminde o an göğsüme fil oturmuş gibi hissetsem de kalpte bu gençlikte yaşadığıma benzer bir şey duydum hissettim ve delice nefes almak isterken durup bunu kontrol ettim ve nefes almadım. Yani tam kalbin üstünde orada çok küçük ani kasılmalar sıcaklıklar ve bu bana kalp kası tamir ediliyormuş hissi verdi. Sakin kalmaya direndim durdum baktım dinledim. Yani o an ki nefes alamama durumunun vücudun normal tepkisi gibi bir şey olduğu ve nefes almaya zorlamamam gerektiğine karar verip durdum yani nefes almaya çalışmadım. Baktım diyafram üste daha akciğeri ileri dışarı iterek boşaltıyor. Yani nefes alamadığın durum uzun ve yavaş bir nefes verme sürecinin parçası gibi.. Bunu durup dinleyip baktım. Bu bir kaç dakika sürdü. Yani o daralmada hala akciğerin ileri boşalması , o nefesin yani tek bir nefesin verilmesi bir kaç dakika daha sürdü. Şöyle düşündüm koşarken bir saniyede nefes alır veririsin de demek ki kalp dinlenirken tam tersini yapıyor. Çok uzun ve yavaş bir nefes verme gibi. Daha sonra aynı o veriş gibi çok çok yavaş iğne deliğinden hava alma gibi hisettiren bir nefes alma başladı. Yine kalbin tamirine yorup nefes alma isteğimw direndim (bence bu diyaframı kasıyor)
Burada bir nefesi almak bir kaç dakika sürdü ve bu arada içimden diyafram bunu koordine ediyor vücut bunu koordine ediyor gibi bir şeyi kendime telkin edip nefes almaya çabalamadan göğsüm dapdarda olsa ,ağrılı da olsa sabrettim , o diyaframın açıklığına ve hızına uydum. (diyaframı kasmadım) Nefes almaya zorlamadım yani çünkü vücudun bunu koordine ettiği ve kalbin kendini tamir ettiği ya da dinlendirdiği hissinden emindim. Yani bende algısal olarak şu oluştu. Kalp solunumu yavaşlatarak kendini dinlendiriyor, onarıyor gibi bir algı. Yani ben meditasyon durumların da kalbin kendini solunumu neredeyse belki de tamamen durdurarak dinlediği gibi bir izlenimine neredeyse daha önceden sahip biriyim. Burada tek fark şu. Meditasyon döneminde göğüste öyle bir ağırlık yok. Yukarıdaki durumda aynı gibi ama göğsün çok ağır hissediyorsun ve solumak istiyorsun. Yine de sakin kalıp iki durumu birbirine benzetip solumadım.

Bu yavaş nefesler 3-5 dakikadan başlayarak her defasında kısalarak sürdü. Bu arada akciğerin ağzına kadar boşaltıldığını , tam olarak büzüştüğünü hissettim. Tamamen büzülüyormuş hissi.. Bu boşaltma dediğim o gece ilk reflekste 4-5 dakika sürüyordu. Sonraki gece bunu yaşayıp dinledim baktım ve 15 saniyeye inmişti. Ertesinde bu bir kaç saniyeye indi yani anlık gibi oldu. (Sifon çekme sifon itme gibi, akciğer dışa sifonlanıyor )

Yani şunu yaşadım

Nefes darlığına hiç karışma vücut işini yapıyor çünkü senin akciğer kapasiten 10 dakika önce tam nefes alıyordu ve o halde bu diyafram kalp akciğer üçlüsünün doğal bir refleksi uyumu olmalı ,vücudun bir bildiği vardır dedim. Darlıkta solumadım ,solumaya zorlamadım. Solumak istesemde direndim

Yani sonuç olarak nefes darlığı diyafram nefes boşaltırken/iterken bunu kesip nefes almaya çalışma gibi (diyaframı zorlama gibi) bir sonuca vardım..

Bu beni insan nefese hiç mi karışmamalı yani ağızdan burundan hiç mi solumamalı mı? Solunum tamamen diyaframın işi mi ve bu otomatik mi oluyor yani merkezi sinir sistemi mi yapıyor sorgusuna götürdü. Resmen diyafram kalp gibi mi? (EK NOT : Şimdi öyle düşünmüyorum artık bunu da gördüm. Sanırım emin değilim ama diyafram ve akciğer iki ayrı kasılma yapabiliyor. Bu böyle değilse başak ama ona benzer bir şey. Akciğerin açık kapasitesine eş solunum önemli bence)

Her neyse dediğim durumu yani solumayı diyafram otomatik yapıyorda biz soluyoruz mu zannediyoruzu test ettim

2-3 saat nefes tutup yani ağızdan burundan nefes almamaya çalışıp durdum baktım. Diyaframın itme çekmelerini bekledim gözledim ne oluyor baktım..
Bu durumda nefes darlığının çok kolay yönetildiğini gördüm.

Diyafram ya akciğer tam boşalınca mı devreye giriyor ya da kalp durunca devreye giriyor bilmiyorum, bir sınır bir şey var, .. Bunları denerken içimde bir güvenlik butonu gibi bir an ve diyaframa tam güven duydum. Yani şuan benzer bir şey. Bir tür kas komutu bir bağlantı bir an var ve devreye giriyor. Bunu bir güvenlik manivelası gibi buldum ona güvendim.

Yani yukarıdaki olaylardan sonra diyaframa güvendim (Yanlış mı doğru mu bilmiyorum olanı söylüyorum)
Onun otomatik nefes alacağına kalbi durdurmayacağına güvendim.

Yatıp resmen solumadığım zamanlar oldu ve bu ölen insanın canlanması gibi sarsılarak nefes alarak tekrar solunumla bile vücudun nefese devam ettiğini gördüm. Bunu yüzlerce kez test ettim. Bir beş değil.

Yani bu süreçlerde kalbim durdu da diyafram mı çalıştırdı bilmiyorum ama son 4-5 gündür gün içinde ara ara ağız ve burun yoluyla solunumu kesip diyaframın emme basma tulumba gibi kendi nefes çektiği ve ittiği anı defalarca üretip yaşadım ve buna geçit verdim, neler olduğuna baktım. Yani sonuç olarak ben nefes yoluyla ölünmeyeceğine karar verdim çünkü en son diyaframı kalp gibi otomatik kasılan bir şeye benzettim. Bu doğru ya da değil bilmiyorum. Yani solunum konusunda ben de diyaframa tam bir güven oluştu

Tıpkı nefes alam gibi vermeyi de kestim ,bu da tam bir itme performansı. Diyaframın tam sifonu gibi.

Bu süreçte akciğer kapasitem 2-3 gün arayla 2 kez arttı ve açıldı. En son sırtıma omzuma değen içime yayılmış geniş bir akciğer hissetmeye başladım

Yattığım yerde bazen ara ara kardiyo yapıyormuş bir solunum ve efor oluşuyor

Akciğer tam boşalarak tam temizleniyor.
Bundan emin değilim ama akciğer yüküne göre çok kısa bir sürede de olabiliyor çok çok uzun bir sürede de ... Yani tıkalı bir akciğer uzun diğeri kısacık

Akciğer bir çarpıntı gibi tam açılıp tam kapanıyor, anlık. Göğsünde zaptedemiyorsun . bu bende akciğer kapalı fonksiyonu geri açtığı için mi oldu bilmiyorum bunu bir kaç kez yaşadım.

Diyaframın tam itme refleksi gibi bir şey var tam çekme refleksine eşit . Çektiği basınçla itiyor. Nefesi beklersen boşaltmazsan hepsini birden itiyor. Doldurduğu gibi boşaltıyor
Hızlı nefes almanın tam tersini düşünün hızlı nefes verme
Nefesi vermiyorsun ve diyafram bir itişte itiyor.
Bu ani diyafram itmesi ve kasılmasıyla akciğer boşalırken bazen akciğeri kalp gibi atan bir şey gibi hissetmeni ve göğüste zaptedilmez bir ağırlık gibi hissetmeni sağlıyor ya da diyafram kasıntısı karnı gövdeyi çok aşırı sarsıyor. Bu ikisinden biri

Diyaframı sıkmayarak ani nefes verirken gövden sarsılıyor.
Ayrıca diyaframın başka kasılma fonksiyonu var mı bilmiyorum çünkü bilmiyorum bazen ara ara iki üç kez kasılıp kesiyor. Mesela 60 nefeste 3 defa. Bu farklı bir kasılmamı nefes alıp vermenin uzantısı mı emin değilim. Farklı da olabilir.
Diyaframın ara ara atışları var gibi,,, farklı

Kalp atışları gibi ara ara akciğer atışı ve ara ara da diyafram atışları
Böyle tanımlayabiliyorum ,ne olduğunu bilmiyorum
kalbi çeker toplar
akciğeri çeker boşaltır
diyaframı basınç gibi hissediyorsun
Akciğer neredeyse kalp hızında kasılıyor. Kasılıp gevşiyor anlık Her zaman olmuyor. Ben de dediğim gibi kapasite kapalıydı ve açıldı ondan mı oldu yoksa çok yüksek eforda mı öyle olacak bilmiyorum. Bunu sadece akciğer açılırken arar ara yaşadım, sürekli değil . Çok yüksek efor.

Solumazsan kalp durmuyor

Yani ara ara çok ok güçlü bedeni sarsan/titreten diyafram kasılmaları yaşıyorum bunu nasıl anlatayım.
Ara ara akciğerle göğsü sarsan akciğer çarpıntısı yaşadım...