Dinlerin Evrimi

[bayraktaro1]

Yaşamda var olan herşey belirli bir sistematik içerisinde ilerleyebildikçe varlığını sürdürebilmektedir. Bu dinler için de öyle olmuştur.

Primatlar, Homo Sapiens evrimine doğru ilerlemeye başladıktan sonra en önemli özellikleri beyinle başlamıştır. Zaten herkesin de bildiği gibi, diğer canlılardan bizi ayıran beynimizdir. Fakat herşeyin bir bedeli olduğu gibi, bunun bedelini de yıllar boyu insanlık karanlık çağlarla çekmiştir. Çekmeye de devam etmektedir.

Düşünmeye başlayan ilk insan, önce yaşadığı doğasını algıladığından onu incelemeye başlamıştır. İlk dikkat çektiği kendinden güçlü canlılar olmuştur. örneğin; öküz, aslan, ayı, yılan v.b. *Onu ilahlaştırmaya başlamıştır. Bu hayvanları aklı ile yenmeyi öğrendikten sonra, ilah özellikleri kaybolmuş ve evreni incelemeye başlamıştır. Bu sefer dikkatini gökyüzü çekmiştir. Gökyüzündeki muhteşemliği gördükçe hayranlığını gizleyememiş ve onu Tanrılaştırmıştır.

Yıldız, ay ve güneş en büyük tanrıları olmuştur. Her sorununda ona başvurmaya çalışmış fakat yanıt bulamayınca umutsuzluğa kapılmıştır. Bu sorununun çözümünü de, araya aracılar koyarak gidermek istemiştir. Önce bunu simgesel putlarla yapmaya çalışmıştır. İbadetlerle zenginleştirmiştir.

Daha sonra; bu putların da etkisini göremeyince aracılar insan olmaya başlamıştır. Bunların adları önceleri büyücü iken, şimdi peygamber olmuştur.

İnsanın algılama süreci geliştikçe, tanrılar diye nitelendirdiği şeyler (güneş, ay v.b.) zaaflıklarını gördükçe, görünmeyene hayali yaratıkları Tanrılar kılmaya başlamıştır. Önceleri bu tanrılar insana benzerken, şimdi ise Şekli bilinmeyen olmuştur. Ama, insan özelliklerini hala yitirmemiştir. (Kızma, cezalandırma ..v.b.)

İnsanoğlu; Ne zaman artık dinleri bırakarak bunların birer uydurma olduğunu anladığında, yaşamı sadece gördükleriyle algılayabileceğini farkettiğinde, yarının ne olduğunu bilmeden bilinmezlikle yaşamayı öğrendiğinde, Dünyaya nasıl yalnız geldiği gibi yalnız olduğunu ve yalnız gideceğini fark ettiğinde, bilinçsizlikten gelip tekrar bilinçsizliğe gideceğini kavradığında...

En önemlisi de; yolunu sadece BİLİMLE bulabilme ihtimalinin olduğunu ve başka sarılacak şeyinin olmadığını bildiğinde ÇAĞ ATLAMIŞ ve İNSAN OLMUŞ olacaktır.