Var mı içimizde oğlunu kurban edecek biri?

[sargon]

Bu başlık açılalı 2 yıl olmuş. Bu konular daha 10 yıl da 100 yıl da konuşulacak tazelikte. Her dem taze yani. Geçen gün TV8'de bir belgesel seyrettim. Da Vinci'nin Şifresi üzerine. Bir ara birisi güzel bir laf etti. Yüzlerce, binlerce yıldır anne, babalarımızdan, atalarımzıdan hikayeler dinleriz. Bizler de çocuklarımıza anlatırız. Bunların birçoğu gerçek de değildir. Ama öyle hikayelerdir ki bu hikayeler uğruna binlerce, yüzbinlerce insan hayatını vermiş; yine binlerce, yüzbinlerce insanın da canını almıştır.

Biz gerçekten de garip yaratıklarız. Şimdi sevgili Hiramusta bana diyor ki, bu hikaye benim için kutsaldır, böyle laf edemezsin. Ben ne yapabilirim sevgili Hiram. Olay bir vahşet. Hikaye bu şekilde kalıcı olmuştur belki de. Ama vahşete vahşet, manyaklığa da manyaklık denir. Başka ne denebilirdi. Üstelik sen sondan başa doğru düşünüyorsun. Yani bu sayede insanlar çocuklarını kurban etmemişler diyorsun. Sonuçtan çıkılıp eylem haklı kılınabilir mi? Ya koç gelmeseydi, senin İbrahim yine haklı mı olacaktı. Cinayete teşebbüs de suçtur, biliyorsun. Hem de çocuk katli var ortada. *Bu hikayede kaç kişi var, onların eylemlerindeki erdem nerde? Baba, İbrahim, tam bir yobazdır. Zaten bu yüzden de adı yobazlığın sembolüne çıkmış durumda. Rüyasında oğlunu kurban edeceksin denir, gidip etmeye hazırdır hemen. İkinci rol Tanrı'da. Çocuğun kesilmesine acıyor ve kurban gönderiyor. Bu erdemli bir hareket, ama eğer İbrahim'e hani oğlunu kurban edecektin diye uyaran da o. Biraz rahatsız edici bir durum. Üçüncü rol, oğulda. Tevrat'a göre İshak, Kuran'a göre İsmail. Tam bir mazlum. Bu hikayede mesaj kurban değil, hiç düşünmeden inanmanın zorunluluğunu anlatmaktır. Yahudi dininin en temel yanı budur: Karşılıksız, tereddütsüz, sorgusuz iman. İbrahim'in eylemi erdemsizdir, ama tam bir imandır. İmanı için gözünü kırpmadan adam öldürmek bu öyküde yüceltilmiştir. Amaç budur.

Bu öyküdeki tipler birer masal kahramanıdır. Kırmızı başlıklı kız veya Pamuk Prenses'ten bir farkı yoktur. Ben Kırmızı Başlıklı Kız'ın anasına gıcığım, çocuğu tek başına ormana salıyor desem, herkes güler. Ama masallara inanç öğesi yüklendiği için, masal kahramanları tapılan nesnelere dönüştürüldüğü için "peygamberimize" hakaret edemezsin deniyor. Ne deyim, gülerim ağlanacak halimize.