Adem ve Havva'ya Adalet (mi)?

[evrensel-insan]

Saygideger exxonster;

Baslikta da; gerci adaleti kullanmissin. Ama; konunun ozu adalet degil; itaat ve teslimiyettir. Aksi, bir dusunce tarzi "kotu" veya herhangibir negatif duyumu aciklyamaz. Burada eger bir adalet aranacaksa; o da sadece ITAATKAR OLMANIN VE TESLIM OLMANIN=ADALET oldugudur. Iste bu temelde; herturlu negatif bir girisim de; ADALETE BASKALDIRMAK, TESLIM OLMAMAK VE ITAAT ETMEMEK olur.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[ulpian]

Sayın exxonster,

dinler ve içerdikleri öğretiler ile kıssalardaki mantıksızlıklar hakkında yazdıklarınıza katılıyorum.

Ancak ben yukardaki mesajımın ilk paragrafında aynen sizin istediğiniz gibi sadece bir 'mantık alıştırması' olarak bakmaya çalışmıştım zaten. Yani bir an için Adem ve Havva kıssasının herhangi bir dini anlatımda yer aldığını unutup, şu an icat ettiğimiz herhangi bir hikaye olarak yaklaşmıştım. Zannedersem istediğiniz tam da buydu işte.

Böyle baktığımızda, eğer Tanrı, Adem ile Havva'nın itaatsizliğini 'kötü' olarak görüyor ve bu yüzden 'ceza' veriyorsa, aynen dediğiniz gibi, Tanrı mantıksızlık yapıyor. Çünkü henüz elmayı yememişken 'iyi' ile 'kötü'nün ayrımında değildiler.

Fakat cennetten uzaklaştırılmaları (yine her türlü dini çağrışımlardan uzak bir şekilde, salt mantık yürütme olarak bakıyorum) 'kötü' bir eylemin 'ceza'sı değil de, mesela (iyi veya kötü olarak değerlendirilemeyecek) salt bir 'istediğini yapmama'ya veya 'sevgisizlik'e karşı tepki ise, bunda bir mantıksızlık yok.

Şöyle düşünün örneğin: Evinize aldığınız bir köpek, size itaat etmiyorsa siz onu evden bahçeye çıkartabilirsiniz. Köpek 'iyi' ile 'kötü'nün ayrımında olmadığı için, itaatsizliği 'kötü' olarak adlandırılamaz ve sizin onu bahçeye çıkartmanız da aslında (has manasıyla) 'ceza' değildir.

saygılarımla