Bu anketin şıklarındaki rakamlar konusunda doğrusu pek düşünmedim

esas anlamak istediğim şey,acaba bu durumda olan insanlar,bişeylerin bilincine varmış insanlar tanıdıkları kişilerle bu konularda konuşabiliyor mu,onlara inanmadıklarını açıkça söyleyebiliyorlar mı?
Cevaplayan arkadaşlara teşekkür ederim çünkü bütün bu yazdıklarınıza bakarak kendi durumumu buna göre de değerlendirmek imkanım oluyor.
Ben şu anda Türkiye'de ve belki de Türkiye'nin din konusunda en hassas yerlerinden birisinde ve ayrıca yaşadığım bu şehirde de neredeyse tamamı camiye gitmekte olan ve çoğu da Kuran'ı arapçası dışında okumamış,Türkçesi nasıldır,ne yazıyor diye bakmak gereği duymamış ve duymayan,okusa bile anlam veremediği,çelişkili konuları kendisini aciz görerek pas geçen,öylece inanmaya devam eden,kısacası kayıtsız şartsız inanmak isteyen bir insan çevresinde bulunuyorum.Bulunduğum yerde arkadaşlardan bazılarının kendileriyle ilgili anlattıklarında söyledikleri gibi,ben de bu konularda (dini konuları sorgulama,Kuran ayetlerini değerlendirme) en rahat olarak bir cami hocası ile konuşabiliyorum

çünkü Kuran'da ne yazdığını biliyor,hatta ben soru sorduğumda birden dikkat kesildiğini,gözlerinin açıldığını görüyorum,ancak hiç değilse konuyu biliyor ve saçmasapan şeyler söylemiyor,tabi bu kişiye de durumu net olarak söylemek bana şu aşamada pek akıl karı gelmedi. Bulunduğum sosyal konum itibariyle bunu öğrenseler bile kimse bana karşı bir müdahelede bulunamaz ama ben yine de insanların araştırmadan,düşünmeden kendi vicdanlarında,hakkımda yanlış yargıya varmalarını ve uzak durmalarını istemiyorum,sadece onların da gerçeği görmesini istiyorum ve zaman zaman onları uyandırmaya yönelik konuşuyorum,en azından Kuran'ın Türkçesini okumalarını söylüyorum,okusunlar ki,gerçekleri görsünler.Ama insanların bir müdahelede bulunması biryana,güleryüzlerini görmemeyi göze alamadım,neticede ben de iki üç ay evvelinde onlar gibi,onların inandıklarına inanıyordum.Tek farkım biraz daha araştırmacı davranmam oldu.