Dincilerden İnciler

[AYATA]

‘’Eski şarihlere göre buradaki ney, insanı kamildir. O, birlik kamışlığından kesilmiştir. Kendi varlığından geçmiş, gerçek varlıkta varolmuştur. Ondan çıkan her ses tanrı iradesini bildirir. Onun ihtiyarı tanrı ihtiyarıdır. ’’ (Mesnevi ve Şerhi, Abdulbaki Gölpınarlı)

[AYATA]

İnsanlara insanüstü özelliklerin verilmesi (ölümsüzleştirme, uçma, vb.):

‘’Bir adam hacca niyet ettiği halde müteaddid seneler bir türlü gitmek nasip olmamış,… Hanımı adamcağıza ‘Her sene böyle niyet edersin, bir türlü gidemezsin. Ben de komşulara mahcup olurum. Eğer bu sene de gidemezsen ben seni artık eve almam’ demiş… Sokakta kalan adam Hz. Utfade’ye halini anlatmış, o da derviş Eskici Baba’ya havale etmiş. Eskici Baba’nın himmetiyle adam kendini Mekke’de bulmuş, bütün Bursalılarla birlikte haccını yapmış, Eskici Baba vasıtasıyla Bursa’ya dönmüş…ama hanımına kendini inandıramamış, hanımı onu eve almamış… Kadı’ya gitmiş… Kadı karar veremez, hacıların dönmesini bekler ve hacılara sorar: ‘Bu adamı hac esnasında … gördünüz mü?’. Şahit hacıların hepsi de: ‘Efendim bütün hac merasimini beraberce yaptık…’.Kadı: ‘Bu iş nasıl oldu bana anlat’ der…Hacı efendi de mecburine Hz. Utfade vasıtasıyla Eskici Baba’nın bu işi başardığını anlatır…Kadı Hüdai efendinin aklı hakikatlere erişir, ‘Böyle kadılık yapmaktansa Hz. Utfade’ye mürid olmak daha iyidir’ hükmüne varır ve Hazret’e müracat eder. Eğer Hüdai efendi bir kadı olarak kalsaydı, şimdiye kadar çoktan unutulup gitmişti…’’ (Tasavvufi Ahlak, Mehmed Z. Koktu)

‘’Arşın üstüne yükselmek çok oluyor. Bunlardan birinci çıkışta uzun yolculuklardan sonra arşın üstüne yükselince, cennet yukarıdan kuşbakışı göründü. Bildiklerimden birkaçının cennetteki makamlarını görmek istedim. Dikkat ettim, göründüler. Makamların sahiplerini de o makamlarda gördüm’’(Mektubat Tercümesi-İmam Rabbani, Mektup1,Hüseyin Işık)

[AYATA]

Tasavvuf ehlinin öldürüp diriltme gücünün olduğu inancı:

‘’Birisi talebelik zamanında bir fırından ekmek alırmış. Bir kıtlık gününde cemaat fırının önünde pek kalabalıkmış. Fırıncı bu talebeye hiç kulak asmamış, talebe de kızmış, yerden aldığı taşı atmak istemiş. Fakat taş kendiliğinden bunun avucuna gelmiş. Bundan ürken talebe ’Bir sebebi vardır’ diyerek taşı bir kenara bırakmış…Ekmeği alıp odasına dönmüş…Birgün tekrar fırına gittiğinde fırında başka biri varmış. Fırıncıyı sorduğunda: ‘Hasta ama bir türlü ölemiyor’ (demişler). ‘Hemen taş aklıma geldi. Koyduğum yerden alıp evine gittik. Taşı usulca göğsüne koydum. Adam derhal öldü.’’ (Ehli Sünnet Akaidi Dersler, Mehmed Z. Koktu)

[AYATA]

‘’Bu iddialara bir örnek olması için bazı keramet çeşitlerini belirtmekte yarar vardır: Diriyi öldürmek, ölüyü diriltmek; Kabir haline ve ölülerin durumuna vakıf olmak ve aynı zamanda ölülerle konuşabilmek; Su üzerinde yürümek ve havada uçmak; Gaybı bilmek, görmek ve herkesin kalbindeki sırlara vakıf olmak; Melekut alemine nüfuz edip tasarruf etmek; Rüzgar estirip esen rüzgarı dindirmek, soğuğu sıcak ve sıcağı soğuk yapmak; Ateşte yanmamak ve öldürücü sebeplerden etkilememek…’’ (İslam Sofileri, Kültür Bakanlığı Yayınları; Tarikatler, Hasan Küçük; Türk Halk İnanışlarında ve Edebiyatında Evliya Menkıbeleri, Ahmet Y. Ocak)

[AYATA]

’İnsanın kalbinden geçirdiğini bilir, gelenin sormadan cevabını verir, ihtiyaç sahibinin muhtaç olduğu şeyi bağışlardı. Gönüllere ve rüyalara tasarrufu vardı. Bereket gittiği yere yağar, bolluk onunla beraber gezer, en ücra, en kıtlık yerlerde o gelince nimet dolardı. Beraberinde seyahat edenler tevafuklara, tecellilere, maddi ve manevi hallere ve ikramlara şaşar, hayretlere düşerler, parmaklarını ısırırlardı.’’ (Ehli Sünnet Akaidi Dersler, Halil Necatioğlu, M. Esad Coşan)

[AYATA]

’…Hz. Peygamber efendimiz, Miraç’ta Cenab-ı Halık’ tan haber verdi. Mahluku olan ruhu niçin bilmesin? Binanaleyh ruhu ve saatin ne zaman kopacağını da bilirdi.’’ (Tasavvufi Ahlak, Mehmed Z. Koktu)

kıyametin ne zaman kopacağını bilirmiş muhammet peygamber :P

[azınlık]

Arkadaşlar selamlar,

Mesajlarınızı ilgi ile okudum. Daha önce benzer literatür takip etmemiş bir kul olarak ağzım bir karış açık vaziyetteyim.

Ben bunların bu kadar komik olabileceğini bilseydim banyo kütüphanesine birkaç tane eklerdim. Bugünden tezi yok ekleyeceğim.

Bu arada aklıma gelen bir şey de şu oldu: Hristiyan mitlerinden birçok film yapılmıştır, İslam mitlerinden film yapılmamış (yapılsa da pek meşhur olmamış) olmasını garipsedim doğrusu. Verdiğiniz metinler "Dünyayı Kurtaran Adam"ı amatör bırakacak fikirler içeriyor.

Allah bunları okuyanlara sabır vere.

A.

[AYATA]

‘’Bektaş hoca sabah vakti hocasını ziyarete gelir. Hocası kapıyı ona açar. Hacasının köpeği Bektaş hocaya saldırır ve saldırısı devam eder. Bektaş hoca köpeğe: ‘’Sus be ne oluyorsun? Beş sene evvel ben de bu kapının köpeği idim. Senden eskiyim’’ demesi üzerine, hocası orada secdeye kapanıp üç defa:’Benim ilmimi de ona ver’ der ve Bektaş hoca imtiyazlı alimlerden olur ve icazet alır.’’ (Hatıratım, Ali Erol)

[AYATA]

’Ebu Osman El Hiri bir davete çağrıldı. Çağıran adam kendisini denemek istiyordu. Davet edildiği eve gelince ev sahibi:’Seni alamayacağım’ dedi.Ebu Osman geri döndü. .. Bunu birkaç defa tekrarladı. Ebu Osman hiç bozulmadı. Bunun üzerine adam Ebu Osman’ın ayaklarına kapandı ve ‘Üstad, seni denemek istedim ne güzel ahlakın var’ dedi. Ebu Osman, ‘Benim bu tavrım köpeğin ahlakıdır; çağrılınca gelir, kovulunca gider’ dedi.’’ (İhyau Ulumiddin, Gazali)

‘’Dışı ibadetlerle süslenip organları açık günahlardan arındığı zaman şeyh, müridin ahlakına ve kalbin hastalıklarına nüfuz etmek için ahval karineleriyle batınına bakar. Zaruri ihtiyacından fazla malı olduğunu görürse, ondan alır ve hayır şeylere harcayarak kalbini ondan temizler. Böylece mala iltifat etmesini önlemiş olur. Onda gurur, kibir ve izzeti nefis görürse, çarşılara çıkıp dilencilik yapmasını emreder...Beden ve elbise temizliğine genellikle düşkün olduğu… bu şeylere özen gösterdiğini görürse, onu banyo ve tuvalet temizliğinde ve pis yerleri süpürmede çalıştırır. Temizliğe düşkünlüğünün kaybolması için onun mutfakta ve dumanlı yerlerde bulunmasını söyler... İnsanın kendine tapması ile bir puta tapması arasında bir fark yoktur…’’ (İhyau Ulumiddin, Gazali)

yahu adamların hepsi ayrı bir piyes;
Iblis’in muhammed ile olan sohpeti:
Seceret-ül Kevn’den (Muhîddin-i Arabî) îbni Abbas (R.A.) den naklen Muaz bin Cebel rivayet ediyor;
Bir gün Rasulüllah (S.A.V.) Efendimiz Hz. Eyyüb El-Ensarî’nin evinde ashabi ile sohbet ederlerken, disaridan:
- Ya Rasülullah! Görülecek, halledilecek bir isim var. Halli için içeriye girmeme müsaade buyurur musunuz? diye bir ses geldi. Bu sesi isiten Rasulüllah (S.A.V.) Efendimiz ashaba dönerek:
- Bu sesin sahibinin kim oldugunu biliyor musunuz
- Allah ve Rasülü en iyi bilendir. Sesin sahibinin kim oldugunu bilmiyoruz ya Rasûlullah! dediler. Efendimiz:
- O, melûn îblîs’tir Allah’in laneti O’nun üzerine olsun, buyurunca
Hz. Ömer (R.A.) hemen yerinden firlayarak:
Ya Rasûlullah! izin veriniz. O’nu hemen öldüreyim, dedi.
- Dur ya Ömer! Bilmez misin ki
O’na belli hir vakte kadar mühlet verilmistir. Buna kimse muktedir degildir. Öldürmeyi aklindan çikar, dedikten sonra söyle buyurdu:
- Kapiyi açin, gelsin. O, buraya gelmek için emir almistir. Söyleyecegi sözleri iyice anlamaya çalisiniz’.
Rasûlüllah’in izni üzerine açilan kapidan melun îblîs içeri girdi. Gözleri yukari dogru açilmis, kafasi büyük bir fil kafasi gibi. sasi, köse bir ihtiyar görünümünde. îblîs:
- Selam sana ya Muhammedi Selam size ey Peygamber ashabi! diye selam verdi. Iblîs’in selamini kimse almadi. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz:
- Selam Allah’indir ey mel’un! buyurarak, bize niçin geldin ya laîn? diye sordu.
Iblis:
- Ben de buraya gelmekten çok rahatsiz oldum. Allah-u Teala’nin, bir melekle; "Habibim Muhammed’e (S.A.V.) zeliline bir sekilde gidecek ve insanlari nasil aldattigini anlatacaksin. Sana ne sorulursa dogru cevap vereceksin seklindeki emri üzerine buraya geldim." dedi.
Bunun üzerine Peygamberimiz (S.A.V.) Efendimiz.
- Ya mel’un! Söyle bakalim. insanlar arasinda en çok sevmedigin kimdir? diye sordu, îblîs:
- Sensin ya Muhammedi diye cevap verdi. Rasülüllah:
- Benden sonra en çok kimleri sevmezsin? diye sordu, îblîs:
- Adil devlet reislerini, ilmiyle amel eden alimi, Varligim Allah yoluna adayan müttakî genci.
(yazarın hedef kitlesi oldıkça açık)
Sabirli olan fakiri ki, ihtiyacim üç gün üst üste hiç kimseye anlatmaz, halinden kimseye sikayet etmez. Sükreden zengini ki, kazanci helal yoldandir ve Allah rizasi için harcar ,fakir ve yetimleri korur.
(züürt tesellisi unutulmamaış bu arada para babalarıda küstürülmemiş)
Kur’ân-i hifzederek onunla amel edeni ve bes vakit Allah (c.c.) rizasi için ezan okuyan .müezzini, Dinine bagli, daima abdestli olan zahidi ve kendini haramdan sakinan merhametli kalb sahi-bini; Helal yiyip cömert olan kisiyi ve Hakk için tevazu edip, ahlaki güzel olani; Herkes uyurken gece kalkip namaz kilani; Allah (c.c.) için sevisen iki genci(bu ne ya????), Cemaatle namaz kilmaya çok istek ve dikkatli mü’mini kalbinde bir sey olmaksizin arkadaslarina nasihat verip, Allah’in (c.c.) tekeffül ettigini tasdik edeni; Ihlasli ve tesettüre riayet eden kadinlara yardimci olan kimseyi; ölüm her an gelecekmis gibi hazirlik yapan müslümani hiç sevmem. Bunlar benim can düsmanlarimdir, diye cevap verdi.
Resülullah (S,A.V.) Efendimiz ile îblis arasinda su konusma geçti:
- Ümmetim tadil-i erkan üzere namazini eda etse nasil olursun?
- Beni bir sitma tutar, tir tir titrerim. Kul Allah için secde ettikçe bir derece yükselir.
- Peki, oruç tuttuklari zaman?
- Elim, ayagim baglanir. Ta onla iftar edinceye kadar.
- Kur’an okuduklari zaman?
- Eririm. Suda eriyen tuz, ’Ateste eriyen kursun gibi.
- Hacc etseler?
- Boynuma bir zincir vurulur.
- Sadaka verdikleri zaman nasil olursun?
- Iste o zaman halim çok kötü olur. Sanki sadaka veren basimdan asagiya beni ikiye böler.
Zira sadakada su hasletler vardir;
Sadaka verenin mali bereketlenir. Allah-u Teala sadakalarim cehennemle arasinda perde yapar, her türlü belâ sikinti ve üzüntüleri ondan giderir, dualari makbul olur, Kiyamet günü hayirlari mizanda agir gelir.
Iblîs’in bu sözlerinden sonra Resülüllah (S.A.V.) Efendimiz, ona sira ile su sorulan sordu.
- Ya mel’un! Beraber oturdugun arkadasin kimlerdir?
- Faiz yiyenler.
- Dostlarin kimlerdir?
- Zina edenler, yalan söyleyenler.
- Yatak arkadaslarin ve hizmetçilerin kimlerdir?
- Içki içenler, sarhoslar.
- Misafirlerin kimlerdir?
- Hirsizlar.
- Elçîn ve habercilerin kimlerdir?
- Sihirbazlar. .
- Gözünün nuru nedir?
- Talak’a (Karisini bosamak için) yemin edenler.
- Sevgililerin kimlerdir?
- Cuma namazini terkedenler.
- Hazinedarin?
- Zekat vermeyenler.
- Peki, ya lain, senin kalbini ne kirar?
- Allah rizasi için cihada giden atlarin kisnemesi.
- Senin cismim ne eritir?
- Günahlarina tövbe edenlerin tövbesi.
- Cigerini parçalayan nedir?
- Gece ve gündüz Allah’a çokça yapilan istigfar.
- Peki, yüzünü ne kara eder?
- Gizlice verilen sadaka.
- Gözünü kör eden?
- Teheccüd (gece) namazi.
- Basim egdiren?
- Çokça cemaatle kilinan namaz ve sana devamli getirilen salavat.
- Sana göre insanlarin en sevimli-si kimdir?
- Namazlarim bilerek kasden birakanlar.
- Sana göre insanlarin en sakîsi kimdir?
- Cömertler.
- Seni isinden ne alikoyar?
- Alimlerin meclisleri.
- Ebu Bekir için ne dersin?
- Cahiliyyet devrinde bile bana itaat etmeyen O. Islam’a girdikten sonra mi itaat edip yalan söyleyecek?
- Peki Ömer için ne dersin?
- Her gördügüm yerde ondan kaçarim.
- Peki Osman için?
- O’ndan pek çok utanirim.
- Peki ya Ali için ne dersin?
- O’nunla basa çikamam! Beni kendi basima biraksa. Ben de O’nu biraksam. Ama O beni birakmaz.
Resülüllah (S.A.V.) Iblîs’in bu sözlerinden sonra söyle buyurdu.
- Allah’a hamdolsun. Ey sakî Ümmetimin saadete kavusmasi için ahiretine hazirlanmasini sagladin.
Bunun üzerine Iblîs de söyle dedi:
- Ya Muhammedi Ümmetinin saadeti için nasil ferah durursun? Ben o belli vakte kadar sag kald?kça, onlarin kan damarlarinda dolasir, vesvese veririm. Beni yaratan Allah’a yemin ederim, ki, onlarin alim ve cahillerim, abid ve tacirlerini velhasil hepsini azdiririm. Yalniz Allah’in salih kullari müstesna. Iste onlari azdiramam.

yahu yorum yapmak istedim ama her cümle birbirinden saçma neyini yorumlayım ya gülüyorum hepsine:::)))))))