Havva ve Adem

[pante]

Şu an Tevrat ve Kuran'a bakacak zamanım olmadığı için hatırladığım kadarıyla yazacağım.

Tevrat'a göre Adem cennette değil, dünyadaki bir bahçede.
Kur'an'a göre ise cennette.

Adem ve Havva'yı kandıran Tevrat'a göre yılan. Kur'an'a göre şeytan.

K.C.'nin de belirttiği gibi Kur'an'a göre insan dünyada halifelik göreviyle yaratılmıştır.
Tevrat'ta ise böyle bir görev belirtilmez. İnsanlar da tüm bitki ve hayvanlar gibi dünya yaşamının bir parçası olarak ama diğer tüm canlılara egemen olacak şekilde yaratılmışlardır.

Kur'an, insana dünyada halifelik görevi belirtmesine rağmen bir çelişki olarak onu cennetten kovulan olarak da ifade etmektedir. Bu ifadeden sanki cennetten kovulmamış olsalar dünyada yaşamıyacaklarmış anlamı çıkmaktadır. Dolayısıyla cennetten kovulma masalı, insanın yaratılma amacına ters düşmektedir.

Kur'an'da Havva'nın isminin geçmemesi aklıma Lilith hikayesini getiriyor. Acaba Kur'an "Adem'in eşi" derken Havva'yı mı Lilith'i mi kastetmektedir. Yoksa Muhammed de bu konuda çelişki de kalıp bir risk almamak için isimden kaçınmış mıdır?

Cennette yasak meyvanın yenilmesiyle birlikte cinselliğin ortaya çıkması ve utancın oluşması konusu, akla cennette cinsellik olmadığını getirmekle beraber, Kur'an'daki ve hadislerdeki huri anlatımları bunu bozmaktadır. Buradan belki şunu çıkarabiliriz;
Cinsel organlar vardı ama bunların cinsel işlevleri Adem ve Havva tarafından bilinmiyordu. Yedikleri meyvanın belki de afrodizyak özelliği vardı ve cinselliğin farkına vardılar. İyi de utancın oluşmasının mantığı yok. Kendilerinden başka insan olmayınca neden birbirlerinden utansınlar?

Bir de Adem'in Tanrı suretinde yaratıldığı Tevrat'ta açık olarak yazılı, Kur'an'da ise böyle bir ifade yok, tersine eşi-benzeri olmadığı yazılı. Gerçi birçok yerde Allah'ın eli, yüzü, gözü gibi insanımsı benzetmeler yapılmış, ayrıca eşi-benzeri yok ifadesi bir insan için de kullanılabilir. Bu durumda Tanrının da cinselliği bir soru işaretidir? "Madem ki Adem Tanrı suretindedir, öyleyse Tanrının da cinsel uzvu olmalıdır." diye düşünülebilir. Böyle düşünülünce de Gandalf'ın esprisine ve Muhammed'in düşeşine karşı Tanrının attığı 7-7'lik zar fıkrasına saçma gözüyle bakmamak mı gerekir acaba? Gandalf'ın esprisinde Tanrının dişi, zar fıkrasında ise erkek olduğu sonucuna varılabilir? Hristiyanlığa göre "Tanrı Baba" nın erkek olduğu açık. Bu durumda kadınların daha baştan kaybettiği, yaratıcı Tanrının erkek olmasıyla, dünyada egemen olanın da erkekler olacağı aşikar. Nitekim Tevrat'a göre kadın erkeğe hizmet için yardımcı olarak yaratılmış. Kuran'da da durum farklı değil ve kitaplarda erkeklere hitap ediliyor. Yani kadın muhatap bile alınmıyor. Sadece nasıl ki "kölelere iyi davranın" " hayvanlara eziyet etmeyin" der gibi kadınlar için de koruyucu sözler de bulunuluyor. Bütün bunlara rağmen hala eşitlik diyenleri, hele hele feministleri anlamak mümkün değil.

pante";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

Şu an Tevrat ve Kuran'a bakacak zamanım olmadığı için hatırladığım kadarıyla yazacağım.

Tevrat'a göre Adem cennette değil, dünyadaki bir bahçede.
Kur'an'a göre ise cennette.

Adem ve Havva'yı kandıran Tevrat'a göre yılan. Kur'an'a göre şeytan.

K.C.'nin de belirttiği gibi Kur'an'a göre insan dünyada halifelik göreviyle yaratılmıştır.
Tevrat'ta ise böyle bir görev belirtilmez. İnsanlar da tüm bitki ve hayvanlar gibi dünya yaşamının bir parçası olarak ama diğer tüm canlılara egemen olacak şekilde yaratılmışlardır.

Kur'an, insana dünyada halifelik görevi belirtmesine rağmen bir çelişki olarak onu cennetten kovulan olarak da ifade etmektedir. Bu ifadeden sanki cennetten kovulmamış olsalar dünyada yaşamıyacaklarmış anlamı çıkmaktadır. Dolayısıyla cennetten kovulma masalı, insanın yaratılma amacına ters düşmektedir.

Kur'an'da Havva'nın isminin geçmemesi aklıma Lilith hikayesini getiriyor. Acaba Kur'an "Adem'in eşi" derken Havva'yı mı Lilith'i mi kastetmektedir. Yoksa Muhammed de bu konuda çelişki de kalıp bir risk almamak için isimden kaçınmış mıdır?

Cennette yasak meyvanın yenilmesiyle birlikte cinselliğin ortaya çıkması ve utancın oluşması konusu, akla cennette cinsellik olmadığını getirmekle beraber, Kur'an'daki ve hadislerdeki huri anlatımları bunu bozmaktadır. Buradan belki şunu çıkarabiliriz;
Cinsel organlar vardı ama bunların cinsel işlevleri Adem ve Havva tarafından bilinmiyordu. Yedikleri meyvanın belki de afrodizyak özelliği vardı ve cinselliğin farkına vardılar. İyi de utancın oluşmasının mantığı yok. Kendilerinden başka insan olmayınca neden birbirlerinden utansınlar?

Bir de Adem'in Tanrı suretinde yaratıldığı Tevrat'ta açık olarak yazılı, Kur'an'da ise böyle bir ifade yok, tersine eşi-benzeri olmadığı yazılı. Gerçi birçok yerde Allah'ın eli, yüzü, gözü gibi insanımsı benzetmeler yapılmış, ayrıca eşi-benzeri yok ifadesi bir insan için de kullanılabilir. Bu durumda Tanrının da cinselliği bir soru işaretidir? "Madem ki Adem Tanrı suretindedir, öyleyse Tanrının da cinsel uzvu olmalıdır." diye düşünülebilir. Böyle düşünülünce de Gandalf'ın esprisine ve Muhammed'in düşeşine karşı Tanrının attığı 7-7'lik zar fıkrasına saçma gözüyle bakmamak mı gerekir acaba? Gandalf'ın esprisinde Tanrının dişi, zar fıkrasında ise erkek olduğu sonucuna varılabilir? Hristiyanlığa göre "Tanrı Baba" nın erkek olduğu açık. Bu durumda kadınların daha baştan kaybettiği, yaratıcı Tanrının erkek olmasıyla, dünyada egemen olanın da erkekler olacağı aşikar. Nitekim Tevrat'a göre kadın erkeğe hizmet için yardımcı olarak yaratılmış. Kuran'da da durum farklı değil ve kitaplarda erkeklere hitap ediliyor. Yani kadın muhatap bile alınmıyor. Sadece nasıl ki "kölelere iyi davranın" " hayvanlara eziyet etmeyin" der gibi kadınlar için de koruyucu sözler de bulunuluyor. Bütün bunlara rağmen hala eşitlik diyenleri, hele hele feministleri anlamak mümkün değil?

Yukarıdaki yazıları aynı anda yazmışız.

Sayın pante yukarıda yazdığım yazıyı okumanızı öneririm.
saygılar.

[pante]

Yukarıdaki yazıları aynı anda yazmışız. Very Happy

Sayın pante yukarıda yazdığım yazıyı okumanızı öneririm.
saygılar.

Evet. 1000 yıldan fazla bir zamandır 30'a yakın İslam alimi Darwin'den çok daha önce evrime benzer görüşleri savunmuş. Ama maalesef prof. Mehmet Bayraktar gibi evrimci düşünceyi Tanrıyla ve İslam'la bağdaştırmaya çalışanları destekleyici tek bir ayet dahi yok. Evrim teorisine ters olan ayetler ise oldukça fazla. Neticede evrimi savunan bir müslümanın, evrime karşı olan bir müslüman karşısında eli zayıf. Allah yardımcısı olsun.

pante";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

Evet. 1000 yıldan fazla bir zamandır 30'a yakın İslam alimi Darwin'den çok daha önce evrime benzer görüşleri savunmuş. Ama maalesef prof. Mehmet Bayraktar gibi evrimci düşünceyi Tanrıyla ve İslam'la bağdaştırmaya çalışanları destekleyici tek bir ayet dahi yok. Evrim teorisine ters olan ayetler ise oldukça fazla. Neticede evrimi savunan bir müslümanın, evrime karşı olan bir müslüman karşısında eli zayıf. Allah yardımcısı olsun.

Aslında tam tersini düşünüyorum sn pante.

Evrimin İslamla çatışmadığını gösteren bir sürü ayet var Kur an da. Evrim-İslam çatışmasını oluşturan şey alında Hristiyan ve Yahudi geleneklerinin İslam zannedilmesi.Bizlerin İslam hakkında bildiğini düşündüğü pek çok şey aslında bu kaynaklardan eklentidir.

Size yukarıdaki yazımda verdiğim kaynağı okumanızı tavsiye ederim. İsla-Evrim ilişkisi hiçte sandığınız gibi değil.

[pante]

Bir evrim savunucusu olarak bu konuda tartışmaya girmeyeceğim. Ama aşağıdaki linkteki " Kutsal kitaplardaki çelişkiler" yazımı uygun bir zamanında okuman yararlı olacaktır. Özellikle "Kur'an'ın bilimle olan çelişkileri" alt başlığını.

http://pante.blogcu.com/1870026/

[eylull]

cennetn kovulma masalinin insani yaratilma nedeniyle ters dustugu fikrinize katilmamak mumkun degil pante.

Adem,Havva ve cennetten kovulma olayını yanlış biliyorsunuz.Yukarıda bir İslam profösöründen alıntı yaparak yazdım aslının ne olduğunu.Bir okursanız değerlendirmeleriniz değişecektir sayın eylull

[eylull]

simdi kizimi babaannesinden almaliyim...verdiginiz bilgiyi gozden kacirmisim.kusura bakmayin.firsat bulur bulmaz okuyacagim.

iyi geceler

[zelzeleci]

İnsanların Peygamberlerden öğrenegeldikleri sözlerden biri de: “Utanmadıktan sonra dilediğini yap!” sözüdür.
* * * * * * * * * ( Buhârî, Enbiyâ, 54; EbuDâvûd, Edeb, 6. )

* * Havva, *Adem'den "Utanmadıktan sonra dilediğini yap!" sözünü duyunca ortalık karışıyor. Olayı çözdüm ben. *

[sisyphos]

Erich Fromm utanç olayını kısaca şöyle açıklar:

Havva ve Adem meyveyi yemeden önce "bir"dir ve birbirlerine yabancılaşmadıkları için, geleneksel ahlak anlayışının "cinsel organları örtülü olmadığına göre neden birbirlerinden utanmıyorlar" sorusu onlar için düşünülmesi gereken bir şey değildir. Meyveyi yemekle yani ilk günahla başlayan utanç ise birbirlerine yabancılaşmaları sonucudur. Bundan sonra da fiziksel olarak yakınlaşıp birleşirler ama salt fiziksel bir "bir"leşme, insan yabancılaşmasını iyi edemez. Onlar birbirlerini sevmiyorlardır, ortada işlenmiş bir günah vardır. Otoriteye karşı çıkılmıştır ancak sonrasındaki pişmanlık ve kendini kurtarma çabaları ile birbirlerinin yanlarında olmazlar. Havva, Adem'i korumayı düşünmez, Adem de cezadan kurtulmak için Havva'yı savunmaz, onu suçlayarak kendini kurtarmaya çalışır.

Böylece yabancılaşan Havva ile Adem ayrı olmanın hissiyatı ile birbirlerinden utanır ve örtünürler.

Olayı Sezen Aksu da şu sözlerle üzerinde tümü itibari ile düşünülesi bir şarkı yapmıştır.

.............

Uyumlu faniler bana uyumsuz derler *
Delirttiniz beni ey ehven-i şerler *
Uzlaşırsam namerdim ateşe verseler *
Garanti muhabbetlere yılışamadım *

Sürüden ayrılanları kurtlar yer *
Arkanı sağlama al ey akıllı beşer *
Ben çatlarım kurallara uyarsam eğer *
Ruhumu şeytanla bölüşemedim

..........................

Ben seni de sevmedim adem *
Doğruyu duymak istiyorsun madem *
Alt tarafı bir elma yedik beraber *
Zehir zıkkım oldu bize bal badem

Fromm buradan, otoriter ve anti-otoriter bir yapının günahı algılayışı ve günümüze değin uzantılarına getirir yorumlamalarını. Hatta Babil'deki kule yapımı öyküsünden ve işlenen ikinci günahtan da yola çıkarak aslında bu yabancılaşmanın, ayırmanın sadece kadın-erkek için değil, tüm "bir"likler için yapıldığını söyler. *Çünkü otoriter yapıdaki * günah; pişmanlık, ceza ve artan bir teslimiyet çizgisini izler. Neyse, bunlar buranın konusu değil.