Yari Finaldeyiz

[aydoe]

Galibiyet kutlamalarını 27 yaralı ile atlatmış bulunmaktayız ,ucuz atlattık herkese geçmiş olsun.

bugün fatih terim....
yarın allah kerim....

[pante]

"Futbol toplumun afyonudur."
sözü bana "Dış mihraklar" sözünü hatırlıyor.
Ya da herşeyin ardında Yahudi oyunu arayanları.

Birkaç faşist diktatörün futbolu kullanmış olması futbola karşı olmayı getirmemeli.
"Okullar olmasaydı Milli Eğitimi çok güzel yönetirdim" demenin farklı versiyonu bu.
Futbol olmasaydı toplum uyumayacak, haklarını arayacak, ezilmeyecek miydi?
Yerini başka bir spor dalı alacaktı bu defa. Örneğin Basketbola yoğun ilgi olacaktı.
Bu defa da Basketbola mı karşı çıkacaktık?
Sonuçta spora karşı çıkılmış olacaktı.

Bu görüşün ideolojik bir temeli de yoktur. Yani "Din afyondur" a benzemez "Futbol afyondur". Biri umutları öteki dünyaya bıraktırır, hakkını almayı da.
Diğerinde umut da vardır, hak arama da. Taraftar duyarlı ise "Çarşı" grubu gibi hem futbolu hem de topluma mesaj vermeyi birlikte yürütebilir.
Ayrıca sosyalist ülkelerin hiçbirinde futbol geri plana itilmemiş, kaldırılmamıştır.

Magandalara rağmen, Fatih Terim'e rağmen, afyon gibi kullananlara rağmen yılların ezikliğini atmanın, Dünya Kupasındaki 3.lüğün tesadüf olmadığını göstermenin, artık Türkiye'nin dünyanın ilk 10 takımı arasında olduğunun kabullenilmesinin sevincini yaşıyoruz. Kursağımızda bırakmayın.

Sırada Almanya var. Benim favorimdi ama bu Türkiye Almanya'yı da yakabilir.
Haydi Türkiye Finale!

[dilaver]

Ben futboldan anlamam, yaşamım boyunca da hiç ilgilenmedim ve son 40 senedir hiç bir zaman hiç bir gazetenin de spor sayfasını okumadım. Bu benim zaafım olabilir ama sporun taraftarlıga indirgenmesine karşıyım. Hele hele taraftarlıgın fanatizme kaymasına hepten karşıyım.

Üyesi oldugum gruplardan birinde bir vatandaşın yazısı hoşuma gitti. Benim de kısmi duygularımın bir parçasına tercüman olmuş, alıyorum buraya :

Bu yazıyı son derece "kısık" bir sesle yazıyorum. Hani ne olur ne olmaz klavye tuşlarının sesi komşularımdan birini rahatsız eder, onları sinirlendiririm, sonra al başına belayı.

Dün geceden beri komşularıma, kendi binamız ve yakındaki sakinlerine, sokaktakilere, yakın sokaklarda oturan diğer semttaşlarıma saygıda en ufak bir kusur etmiyorum.

Her birine onları sinirlendirmeyecek derecede bir tebessüm takıp suratıma, yerlere kadar eğilerek tüm saygımı gösteriyorum.

Karşı komşum, düğün değil seyran değil, müzik setinin sesini sonuna kadar açmış Ankara havası dinliyor. Dinlesin efendim, en doğal hakkı.

Üst komşum çarşaflarını yıkayıp asmış, boyu bizim balkonu geçiyor. Sıcakta evde oturmak iyidir, şimdi balkona çıkıp da ne yapacağız, Allah'ın günü bitmedi ya başka bir gün otururuz balkonda. Üst komşunun çarşaflarını tedirgin etmeyelim.

Oh ne güzel, bir komşumuzun misafirleri yanlış zile basmışlar. Bu sayede de olsa kapıya çıkıp hiç tanımadığımız insanlara o saygı dolu tebessümümüzü gösterebiliyoruz.

Ben bu kadar korkak değildim. Hiç kimse benim için ödlek kelimesini kullanmayı aklının ucundan bile geçirmezdi. Komşularımın hoşgörüsüne sığınarak söylüyorum, meğer ben ne geçimsiz, ne kavgacı bir tipmişim. Komşularım bunca zamandır bana nasıl katlanmış acaba.

Evet ne diyordum, ben eskiden bu kadar ödlek biri değildim. Ta ki dün geceye kadar. Atv ekranından Rüştü'nün penaltıyı kurtarışından hemen sonra gerçekte komşularına karşı ne kadar saygıda kusur etmeyen bir insan olduğum kendiliğinden ortaya çıktı.

Rüştü penaltıyı kurtardı, daha bizim futbolcular birbirine sarılmaya davranıyordu ki nasıl bir cephaneliğin ortasında yaşadığımız ortaya çıktı. Mahallenin dört bir yanında mermiler atılmaya başladı. Değişik sesler, değişik aralıklarla en az yarım saat sürdü silahların mermi kusması. Tek tek atılan mermiler, otomatik silah sesleri, kulağımızın dibinde patlayan silahlar, biraz daha uzaktan gelen sesler.

Öyle birkaç magandanın, bir kaç serserinin işi olsa neyse. Seslerden anlaşıldığı kadarıyla milli zaferden sonra silaha sarılmayanların sayısı oldukça azınlıktaydı. Hani bir de silahı olup da olgunluk gösterip silaha sarılmayanları hesaba katarsak sanırım bütün komşularımın, bütün semttaşlarımın silahı var. Hem de patlayınca fena halde korku salıyorlar.

Bu yüzden karşılaştığım komşularımın, semttaşlarımın silahı olmayan birkaç garibandan biri olabilme ihtimaline kafayı yormuyorum. Ne yapacaksın can tatlı, en iyisi saygıda kusur etmemek.

---------------------

[dilaver]

Bu yazıyı alıntıladıktan sonra sorgulamak istiyorum. Devletin görevi ne idi.

saygılarımla

[mhmd]

Sorduğunuz soruya bakın...

Tabiiki devletimizin görevleri;
-Üniversitelerinde kılık kıyafet yönetmeliklerine sıkı sıkıya bağlı olmak.
-Erkler arasındaki dengeyi "Savaşa girenin eli temiz kalamaz" düsturu ile yok etmek.
-Militademokrasi örnekleri sergilemek.
-Kendi insanlarını, kendine düşman bellemek.
.
.
Gibi ali görevleri vardır.

Bu arada bir hatırlatma yapmadan geçemeyeceğim.
Kanal B de bu gece bir program vardı. GİDERAYAK.
Sn. Hayrettin Karaca, Sn. Muazzez İlmiye Çığ, Sn. Aydın Boysan ın sundukları mükemmel bir program. O programı seyredince de Devletin gerçekten görevlerinin ne olduğunu ciddi ciddi düşündüm.
Bizden hatırlatması. Haftaya kaçırmayın...

[mhmd]

"Allah senle olsun
Ayaklarına sağlık
Azizlerim Türkler döndü.
Evet işte onlar Türkler
Yaptılar bitirdiler ve kaleye attılar
Nerdeydin, nerden çıktın...
İşte tarih, işte ısrar, işte azim
Türk Takımı tarih yazdı. Onlar Türkler..."

Yukarıdaki sözler, Hırvatlara attığımız son dakika golünden sonra bir Arap spikerin sözleri.
Heyecanı ise gerçekten de oldukça yoğundu.

İnsan bazen de pohpohlanmak istiyor canım.
Gururunun okşanmasını istiyor.
Her zaman değil,
Ancak bu zamanlara da gölge etmemek lazım gibi geliyor.

Yav biz kendimizi milliyetçi olarak tasvir edemiyorduk. Ne oldu bize böyle...

[sargon]

Yazdiklarimizin daha murekkebi kurumadi, ama yine mide bulandiran, milliyetci histeriyi azdirmayi gorev edinmis TV kanallarindan birinin haber programi ile karsilastim. Dun aksam Star Tv'de haber saati. Tabii haber soytariligi 1-2 saat suruyor her zamanki gibi ve nerdeyse tamamina yakini Hirvatistan galibiyeti. Tamam onemli bir haber, on dakika ver, ama icimizi disimiza cikarana kadar. Bu kadar asagilik kompleksi tasimak herkes icin biraz fazla yuk degil mi?

Asil berbat olani ise haber goruntulerinin uzerine yazilan yazilar. Mac sonrasinda Hirvat futbolculardan bazilari aglamislardi. Herkes gormustur, golu kacirdiklari icin ne kadar uzulduklerini. Bu goruntunun ustune Star televizyonu ne yazmis dersiniz. "Sen Aglama Hirdavat". Hani biz yuce millettik, buyuktuk, baskasinin acisini anlardik, yuksek degerlerimiz vardi. Bu mu yuksek deger sahibi olmak. Star'in derin kompleks sahibi yoneticilerinin sucu mu bu? Kompleksi, paranoyaya donusmus histerisi olmayan kac kisi var diye insan merak ediyor. Sanki diger kanallar farkli mi? Ne kadar cok milliyetcilik gazi verirsen, ne kadar kudurtursan, ne kadar insanlarin gozlerini ofkeden dondurtursen o kadar iyi. Midem bulaniyor, bu manik milliyetci manyakliktan.

Peki Hirvat'lara neden asagilik bir gururla Hirdavat deniyor? Mac sonrasinda Viyana'da yapilan sokak gosterileri sirasinda kavga cikmis. Bazi Hirvat taraftarlar Turkleri dovmus, polis araya girip taraftarlari ayirmis. Iste bu yuzden sahadaki futbolcusundan, sokaktaki serserisine butun Hirvat halkini hirdavat ilan etmekte hicbir beis gormemis Star yonetecileri. Ben sucu onlara bulmuyorum. Onlar cocukluklarindan beri boyle ogrenmisler, sonra da dusunmeyi becerememisler, boru gibi kalmislar. Devlet burokrasisi irkciligi bir ders konusu olarak ogretmis, ogretmis, ortaya bu turden bir soysuzluk fotografi cikmis. Bize de bu fotografi cekip cekip mide bulantilari yasamak dusuyor. Cocuklugumuzdaki tekerleme yine dilimin ucuna geliyor.

Bir, iki, ucler
Yasasin Turkler

Dort, bes, alti
Polonya batti

Yedi, sekiz, dokuz
Almanya domuz

On, onbir, oniki
Italya tilki

Onuc, ondort, onbes
Ruslar kalles

Onalti, onyedi, onsekiz
Pic Portekiz.

Turk milli takiminin galibiyetine insan nasil sevinecegini bilemiyor. Cunku bu milliyetci sarlatanlik insanin hevesini kursaginda birakiyor.

[atheist87]

futbolu bir spor dalı olarak sevsemde bu politikacılar hep bu sevgiyi sömürürler Galatasaray 2000 yılıda UEFA kupasını kazandığında medya çok uzun süre halkı uyutmuştu sonunda 2001 yılında ekonomik kriz çıktı. Futbol başarıları bize yaramıyor daha doğrusu haber bulamamaktan medya kuruluşları sürekli futbolu dayıyor milletvekilleride futbolla uyuyan halk karşısında ülkeyi soyuyor olanda gene türk halkına oluyor. Türkiye gibi 3. dünya ülkelerinde futbol yasaklanmalı

[Anyon€]

Artık değiliz.