Hz Muhammedin Psiko-analizi

[walla]

sevgili Sodomo,
Turan Dursun eceliylemi öldü, Salman rüştü neden vatanından uzak yaşıyor. Bir psikiastrist bu konuda bir şeyler söylemeye kalksa her halde katli vacip olur başına ödül verirler.

[sodomo--]

Walla, şizotipal kişilikte oldukça yakın görünüyor ama bizim de elimizden gelen bir yere kadar. Sonuçta bu konuyu psikiyatristlerin ele alması gerekir. Tabii bunu ele alacak psikiyatristlerin de çok iyi bir çalışma yapması gerek Kuran, hadisler ve diğer kaynaklar konusunda. "Din psikolojisi" adıyla doğan yeni bir bilim dalı var ama bu konuda bir çalışma var mı bilmiyorum.

[servet]

hz muhammed madem peygamber onun için farklı olması gerekir değil mi. ama nedense o arap kafa (düşünce) yapısıyla hareket etmiş, yakıp yıkmaya fazla yönelmiş, bilgeliğe dair hiç bir şey yok. bir konfiçyus bir eflatun veya bir mevlana tarzı felsefe gütseydi eminim burdaki pek çok inançsız arkadaş onun hakkında bişey demiyecek saygı duyacaktı.
saygılar.

[walla]

Sevgili Servet
Peygamber iyibir düşünür olsaydı zaten ben peygamberim diye ortaya çıkmazdı.
Saydığın isimlerin hangisi ben peygamberim demiş.
Ama peygamber demiş.İyiadam ben peygamberim demez, çünkü insanları gütmek iyi insanın özelliği değildir.
Neyse galiba bu topiğe inanan arkadaşlar pek girmiyor, hiç katkısı olan yok.

[walla]

İnanan arkadaşlar, peygamberin kişiliği hakkında fikriniz yoksa buyrun, varsada sizinde katkınızı bekliyorum.

[sodomo--]

---Muhammed kendisine yönelik hiç bir eleştiriye tahammülü yoktu ve kendi sözlerine Allah'ın sözleri gibi inanılmasını isterdi.

--"Onlar kim oluyorda Allah'ın sözlerini inkar ediyorlar" derken aslında "Onlar kim oluyorda beni dinlemiyorlar" demek isterdi.

--İnsanları islam'a davet ederken aslında kendisine itaat etmeye davet ediyordu. Onun için islama davet her söylediğinin itirazsız kabul edilmesiydi. Böylelikle insanları yönetmek oldukça kolay oluyordu.

--Kendisini övme konusunda sınır tanımazdı. Hatta bir ara neredeyse ipin ucunu kaçırıp kendisini Allah'tan bile üstün gösterme durumuna düşürmüştü. (Allah'ın ve meleklerin kendisine "salat" getirmesi) Eğer Allah'ı övmesi ile kendisini övmesi arasında ayırım yapamasaydı kimse onu dinlemezdi. Ama o kurnazca bunları ayırt etmeyi başardı.

-- Kuran'da Allah'ın kendini övmesi aslında Muhammed'in kendisini övmesiydi.

--Kuran'daki Tanrı'nın karakteri ile Muhammed'in karakteri aynıydı. Muhammed kime sinirlenirse Tanrı da ona sinirleniyordu üstelik Muhammed'in üslubuyla ve ona ait hakaret biçimleriyle yapıyordu bunu ve Tanrı'da kendisini oldukça komik durumlara düşürüyordu.

Müdessir suresinde Ebu Cehil için şunları söylemişti :

17. Onu dimdik yokuşa sardıracağım
18. Zira o düşündü ölçtü, biçti
19. Kahrolası nasıl ölçtü biçti.
20. Yine kahrolası nasıl da ölçtü biçti
21. Sonra baktı
22. Sonra surat astı, kaşlarını çattı
23. Sonra arkasını döndü, böbürlendi
24. Bu dedi, "rivayet edilen bir büyüdür başka bir şey değil
25. Bu sadece bir insan sözüdür"
26. Onu Sekar'a sokacağım


Görüleceği gibi Ebu Cehile çok kızmıştır ve ona olan kızgınlığını kendi üslubunca ayet olarak indirmiştir. Çünkü ona göre kendi kızgınlığı Allah'ın kızgınlığı idi. O nasıl kendi öfkesini yenemiyorsa Allah da kendi öfkesini yenemiyordu ve insana ait bütün problemli ruh hali de Tanrı'ya sirayet ediyordu.

--Üfürükçülük yaparak da geçimini sağladığı olmuştur. Bu yolla "rukye" kazancına da sahipti ve büyü, falcılık, cinler vb. metafiziki öğelere inanıyordu. Hatta kendisine bile büyü yapıldığını düşünüyor ve hastalığını buna bağlıyordu. Tabii çevresindeki müslümanların peygamber olacak adama neden büyü işlesin ?" türünden soru sorması bile mümkün değildi.

Tükürükle tedavi etme gibi bir hurafeyi dinin içine sokması bile normal karşılanıyordu.

Böyle tedavi ettikleri arasında, damadı Ali'de bulunmakta:

Muhammed: Ali nerede?

Sahabe: Gözleri ağrıyor.

Muhammed: Bana gelsin!

Bu konuşmadan sonra Ali Muhammed'e gelir. Ve Muhammed, Ali'nin gözlerine tükürür; tedavi eder. Hadiste, aynen şu anlamdaki sözler yer alır:

"Peygamber Ali'nin gözlerine tükürdü ve gözler hemen orada iyileşti. Öylesine ki , gözlerde hiç ağrı bulunmamış gibiydi." (Bkz. Buhari, e's -Sahih, kitabu'l-Cihad/102,143)

--İnsanlar "Allah'ın azabı" ile korkutmanın çok işe yaradığını farketmişti ve insanları vara yoğa Allah'ın azabı ile tehdit ederdi. Kendi eşleri bile bundan nasibini alıyordu ve kendi sözleri ile değil ama Allah'ın sözleri ile onlarla kavga ediyordu.

--Onun cenneti ve cehennemi "bedensel"di. Cennet bedensel hazların çoştuğu yer, cehennem ise bedensel acıların yaşandığı yerdi. Ama cehennem aynı zamanda Muhammed'in kendi öfkesini tatmin ettiği yerdi.

Kendi adı ile indirdiği Muhammed 15 deki şu ifadelere dikkat edin :

"......Hiç bu, ateşte ebedi kalan ve bağırsaklarını parça parça edecek kaynar su içirilen kimselerin durumu gibi olur mu? "

Ebu Leheb'in eşi Ümmü Cemil'den yani yengesinden ve onun boynundaki göz alıcı gerdanlıktan şöyle bahsediyordu.

Tebbet 5. Eşi de boynunda bükülmüş urgan olarak, o ateşe odun taşıyacak

Kendi kızgınlığı bu derece "kin/nefret/intikam hırsı" boyutlarında yaşıyordu ama Mekke döneminde elinden birşey gelmediği için sadece "beddua" ediyordu.

Şimdilik bu kadar, aklıma geldikçe yazarım...

[K.C.]

Sevgili Sodomo--,
Bir şeyi düzeltmek istiyorum izninizle.
Müddesir suresindeki o ayetler Ebu Cehil (Ebu Hakem) için değil Velid bin Mugıyre için inmiş.
Velid Bin Mugıyrenin ise islamiyet öncesi Cahiliye tabir edilen dönemde çok zengin ve çok geniş taraftarı olan bir kişi olduğunu, Mekke'de 'Eğer içinizde aç olan varsa, buyursun evime gelsin' diye fakir fukarayı doyurmak için evine çağırdığını ve üstün bir zekaya sahip olduğunu biliyoruz.

[walla]

Velid Bin Mugıyrenin ise islamiyet öncesi Cahiliye tabir edilen dönemde çok zengin ve çok geniş taraftarı olan bir kişi olduğunu, Mekke'de 'Eğer içinizde aç olan varsa, buyursun evime gelsin' diye fakir fukarayı doyurmak için evine çağırdığını ve üstün bir zekaya sahip olduğunu biliyoruz
Yazık islamiyet çok şey kaybettirmiş...

[sodomo--]

Sevgili KC dikkatin için teşekkür ederim, dediğin doğru olabilir ama yine de doğrusunu Allah bilir

Bir rivayette de Muhammed'in nasıl birisi olduğunu tartışan
Ebu Cehil, Ebu Leheb, Ebu Süfyan, Velid İbn Muğire, Nadr İbn el-Haris, Ümmeye İbn Halef, As İbn Vail gibi Kureyşin ileri gelenlerinin yaptığı toplantıda Mugiyre'nin Muhammed için: "

"O bir büyücüdür (sâhir) çünkü büyücü; baba ile oğulu, kardeş ile kardeşi, karı ile kocayı birbirinden ayırır ve Muhammed de öyle yapıyor" dediği geçer (Mefatihu'l-ğayb:30m/189-190)

Yani büyücü ithamı Muhammed'in büyücülük gibi bir yeteneği olduğu için değil de bir nevi büyücülerin insanları birbirinden ayırmak için büyü yapmalarının "benzetme" yoluyla Muhammed'e atfedilen bir karakter özelliği olarak alınmış.

Oldukça ilginç...

[walla]

ABESE süresi
1, 2. Kendisine o âmâ geldi diye Peygamber yüzünü ekşitti ve öteye döndü. *
* * 3. (Ey Muhammed!) Ne bilirsin, belki de o arınacak, *
* * 4. Yahut öğüt alacak da bu öğüt kendisine fayda verecek. *
* * 5. Kendini muhtaç hissetmeyene gelince; *
* * 6. Sen, ona yöneliyorsun. *
* * 7. (İstemiyorsa) onun arınmamasından sana ne! *
* * 8, 9, 10. Allah'a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun. *
* * 11. Hayır, böyle yapma! Çünkü bu (Kur'an) bir öğüttür. *
* * 12. Dileyen ondan öğüt alır. *
* * 13, 14, 15, 16. O, şerefli ve sâdık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir. *
* * 17. Kahrolası (inkarcı) insan! Ne nankördür o! *
* * 18. Allah onu hangi şeyden yarattı? *
* * 19. Az bir sudan (meniden). Onu yarattı ve ona ölçülü bir şekil verdi. *
* * 20. Sonra ona yolu kolaylaştırdı. *
* * 21. Sonra onu öldürdü ve kabre koydu. *
* * 22. Sonra, dilediği vakit onu diriltir. *
* * 23. Hayır hayır o, Allah'ın kendisine emrettiğini yerine getirmedi. (İman etmedi.) *
* * 24. Herşeyden önce insan, yediği yemeğine bir baksın! *
* * 25. Gerçekten biz, yağmuru bol bol yağdırdık. *
* * 26. Sonra toprağı, iyiden iyiye yardık! *
* * 27, 28, 29, 30, 31, 32. Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık. *
* * 33, 34, 35, 36, 37. Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır. *
* * 38. O gün birtakım yüzler vardır ki pırıl pırıl parlarlar, *
* * 39. Gülerler, sevinirler. *
* * 40. O gün nice yüzler de vardır ki, toz toprak içindedirler. *
* * 41. Onları bir siyahlık bürür. *
* * 42. İşte onlar, kâfirlerdir, günaha dalanlardır. *

Şizotipal bir süre. Sahibini yansıtıyor.