 |
|
#52
09-10-2009, 02:22
|
||||
|
||||
sorun cahil olman değil , kendini alim sanman 
|
|
#53
09-10-2009, 02:33
|
|||
|
|||
Dinime küfreden müslüman olsa 
|
|
#54
09-10-2009, 02:49
|
||||
|
||||
ama bilmediğin veya kabullenemediğin bir şey var. isanın bir incili yok çünkü bunları yapacak kadar yaşatmadılar eğer yaşadıysa sorun cahil olman değil , kendini alim sanman
|
|
#55
09-10-2009, 09:02
|
|||
|
|||
|
Sen öyle san kendini avut siparişçi.Cahilsin kusura bakma.Hemde önde gideni.Haşa Rab yada allah farkedemiyor sözünün değiştirildiğini bir sen mi farkediyorsun?Sen mi akıllısın bir?Allah sözünü koruyamayacak kadar aciz değil!İspata davet ediyorum.Hadi boş boş konuşma!Lafla peynir gemisi yürümez.İNCİLİN kendisi RAB MESİH İSA'dır bu arada)))))))))))Buda hediyem olsun)))))))))
4Senin gözünde mertek varken nasıl olur da kardeşine, `İzin ver de gözündeki çöpü çıkarayım' dersin? 5Seni ikiyüzlü! Önce kendi gözündeki merteği çıkar, o zaman kardeşinin gözündeki çöpü çıkarmak için daha iyi görürsün. Özgür beyin akşam yazımı yollayacağım.Tarihçilerin İsa Mesih hakkında düşüncelerini.
|
|
#56
09-10-2009, 10:24
|
||||
|
||||
Eğer semavi dinlere inanmayan insanların etraflarındakileri görememeleri gibi bir durum mevcutsa, bu inananlardan kaynaklı oluyor olmasın? Bu durumda, insanların inanmasını kötü yönde etkileyenler din mensupları oluyor. Buna cevabınız ''insanlar da diğer insanlardan etkilenmesinler kardeşim, gitsinler kendileri arasınlar ve araştırsınlar'' gibi bir şey olabilir. Ama insan denen varlık, herşeyden etkilenebilen bir varlıktır. Eğer bir insan, başka insanlardan etkilenerek inanç sahibi oluyorsa bu sizler için iyi bir şey o kişi için. Ama aynı şekilde insanlaran etkilenerek inanç sahibi olmuyorsa, yine sizler için kötü bir şey bu o kişi için. Dediklerinize göre Tanrı için de öyle. Ama burada bir nokta var ki, ilişki içerisinde olan varlıklar yine insanlar. Bu durumda bir insanın iyi ve/veya kötü olması sadece sizlerin bakış açısının insifiyatifine kalmış görünmektedir. Çünkü kutsal kitaplarınız, insanların bulundukları durumun nedenleri ile değil, sadece sonuçları ile ilgileniyor. Ya da en fazla neden olarak 'şeytan'ı sunuyor. Eh madem kötülükleri ve sapkınlıkları bay şeytan yaptırıyor; günah haneleri neden ona değil de bize yazılıyor? Yine bir tahminde bulunayım ki, önüme sunulacak söylem ''ama kişilerin iradeleri ve seçim özgürlükleri var''... İnançlarınızdaki gibi bir Cebrail'in, Mikail'in, ya da bir Azrail'in yapabileceklerine karşı gücümüz yok (Onlar Tanrı'nın isteklerini yerine getiren özel yaratımlar çünkü), işinden kovulmuş bir melek olan Şeytan'ın yaptırımlarına karşı nasıl bir gücümüz olabilsin? (Şeytan, Tanrı'nın emirlerine karşı gelebilen bir yaratıkdır, istediği olan ve istemediği olmayan yaratıcının yani). Hayır ve şer yaradandandır ise eğer, seçimlerimiz ve irademiz nasıl bunları alt edebilecek güçte olabilsin? (Ayrıca diğer meleklerin nurdan, Şeytan'ın ise ateşten yaratılma sebebini halen daha bilmemekteyim). Lütfen iletimi bir saldırı ya da küçümseme olarak algılamadan, samimice cevaplamanızı rica ediyorum. Tabii eğer cevaplamak istiyorsanız. Sevgi ile... Umut Samimiyettir...
|
|
#57
09-10-2009, 21:47
|
|||
|
|||
|
Slm.Tarihçiler İsa Mesih hakkında ne diyor?
İsa gerçekten yaşadı mı? İsa Mesih’in yaşadığına ilişkin tarihi kanıtlar var mı? Soru: İsa gerçekten yaşadı mı? İsa Mesih’in yaşadığına ilişkin tarihi kanıtlar var mı? Yanıt: Bu soru sorulduğunda soran kişi genellikle “Yani, Kutsal Kitap’ın dışında demek istiyorum” gibi ifadeler ekliyor. Oysa İncil’in tarihsel kanıtlar için kaynak olamadığı düşüncesine katılmıyoruz. İncil’de İsa Mesih’le ilgili yüzlerce referans var. İncil’in ikinci yüzyılda, yani İsa’nın ölümünden yüzden fazla yıl sonra, yazıldığını iddia edenler var. Bu böyle olsa bile (kaldı ki, o düşünceyi zaten kesinlikle reddediyoruz), eski tarih kanıtları bağlamında, adı geçen olaylardan ikiyüz yıldan daha az bir zaman sonra kaleme alınan yazılar, son derece güvenilir kanıtlar sayılıyor. Üstelik, hristiyan olsunlar olmasınlar, bilim adamlarının büyük çoğunluğu, Pavlus’un mektupları (hiç değilse onların bazıları) birinci yüzyılının ortasında, yani İsa’nın ölümünden en fazla 40 yıl sonra, yazıldığını kabul ediyorlar. Eski el yazıları ölçüsünde bu, milattan sonra birinci yüzyılında İsrail’de İsa adında bir adamın yaşadığına dair, son derece güçlü bir kanıttır. Dikkat edilmesi gereken başka bir nokta şudur: M.S. 70 yılında Romalılar, Kudüs kentini ve İsrail’in çoğunu işgal edip yok ettiler, nüfusunu da kılıçtan geçirdiler. Bütün kentler ateşe verilerek yerle bir edildi. Durum böyle iken, birçok tarihsel kanıtların da imha edildiğine şaşmamalıyız. Büyük olasılıkla İsa’nın yaşadığını kanıtlayabilen birçok göz şahitleri de öldürüldü. Bütün bunlar birinci el tanıklıkların az olmasına sebeptir. İsa’nın hizmeti büyük ölçüde Roma Emperatorluğunun geri kalmış bir taşra bölgesinde bulunan önemsiz bir kasabaya sınırlı olduğunu da göz önünde bulundursak, Hristiyanlıkla ilgili olmayan kaynaklardan şaşılacak kadar çok bilgi alınılabilir. İsa hakkında en önemli tarihsel kaynakların arasında şunlar var: Birinci yüzyılda yaşamış olan ve eski zamanlarının güvenilir tarihçilerinden sayılan Romalı Tasitus, yazılarında ‘batıl inançlarına’ sahip olan “Hristiyanlar”dan söz ediyor (adları da, asıl eski Yunanca bir söz olan ‘Hristos’un Latince hali ‘Hristus’tan gelmiştir). O Hristus’un da emperator Tiberyus’un zamanında valilik yapmış olan Pontuslu Pilatus’un altında acı cektiğini söylüyor. Emperator Hadrian’ın başsekreteri olan Suetonius, ‘Hrestus’ (ya da Hristus) adında bir adamın birinci yüzyılda yaşadığını yazdı (Annali 15,44). En ünlü Yahudi tarihçi Flavyus Yosefus’tur. ‘Kronikler’ adlı eserinde Yakup’tan söz ederken, onun “Mesih denilen İsa’nın kardeşi” olduğunu söylüyor. Aynı eserde bulunan 18:3 numaralı paragraf uzun tartışmalara sebep olmuştur: “O zamanlarda İsa adında bilge bir adam vardı (ki, ona adam demek yerinde mi, değil mi bile tartışılıyor). Çünkü şaşılacak işleri yapan biriydi... Mesih oydu... Onlara üçüncü gün yeniden diri olarak göründü. Allahtan gelen peygamberler zaten onun hakkında bunu ve bunun gibi daha on binlerce şey önceden bildirmişlerdi”. Aynı paragrafın başka bir versiyonu şöyle: “O günlerde İsa adında bilge bir adam vardı. Davranışı çok güzeldi ve erdemli biri olarak tanındı. Yahudilerden ve başka milletlerden birçok kişi onun öğrencisi oldu. Pilatus onu çarmıhta öldürülmek üzere idam etti. Oysa müridleri onu izlemekten vazgeçmediler. Çarmıha gerilmesinden üç gün sonra kendilerine göründüğüne ve hayatta olduğunu anlattılar. Ona göre, belki de peygamberlerin mucizeler atfettiği Mesih oydu.” Yulyus Afrikanus, İsa Mesih’in çarmıha gerilmesinde baş gösteren karanlığı tartışırken, tarihçi Tallus’tan alıntı yapıyor (‘Baki Yazılar’, 18). Genç Plini, ‘Mektuplar’ adlı eserinde, paragraf 10:96, en eski Hristiyan tapınma uygulamalarından söz ediyor. Hristiyanların İsa’ya Tanrı olarak ibadet ettikleri ve ahlaka çok önem verdiklerini söylüyor; her hafta kutlanan yemek paylaşımı ve Rabbin Sofrası ayinine de değiniyor. Yahudilerin önemli bir eseri olan Babil Talmudu, ‘Sanhedrin 43a’ numaralı makalesinde, İsa’nın Fısıh Bayramı’nın arifesinde çarmıhta öldürüldüğünü tasdik ediyor, İsa’nın düşmanları tarafından büyücülük yapmak ve Yahudileri dinlerinden döndürmekle suçlandığını da kaydediyor. Samosatalı Luçyan ikinci yüzyılda yaşamış olan bir Grek yazardır. İsa’nın Hristiyanlar tarafından tapıldığını, yeni öğretiler yaydığını ve onların uğruna çarmıhta öldürüldüğünü kabul ediyor. İsa’nın öğretilerinin arasında imanlılarının birbirlerini kardeş saymaları ve tövbe edip bütün başka tanrıları reddetmenin önemi de yer alıyor. Hristiyanların İsa’nın geri braktığı yasalarına uygun yaşadıklarını, kendilerini ölümsüz saydıklarını söylüyor. Ölümden korkmamak, gönüllü fedakar olmak ve maddi şeylerden feragat etmek özyapılarında bulunduğunu da vurguluyor. Mara Bar-Serapyon, İsa’nın bilge ve erdemli bir adam olarak tanındığı, birçokları tarafından İsrail’in kralı sayıldığı, Yahudiler tarafından öldürüldüğü ve müritlerinin öğretilerinde yaşamakta olduğunu tasdik ediyor. Sonra, Gnostik yazarların tüm eserleri de mevcuttur: ‘Hakikat İncili’, ‘Yuhanna Apokrifi’, ‘Tomas İncili’, ‘Diriliş hakkında İnceleme’ v.s. Bunların hepsi de İsa’dan söz ediyorlar. Hatta, İncil’in özü olan İsa’nın müjdesi, hristiyan olmayan erken kaynaklardan adeta yeniden oluşturulabilir: İsa’ya Mesih denildi (Yosefus), İsa “büyücülük” (= mucize) yaptı, İsrail halkına yeni öğretiler sundu, onların yüzünden Yahudiye ilinde (Tasıtus) Fısıh Bayramında idam edildi (Babil Talmudu), fakat Tanrı olduğunu ve tekrar döneceğini iddia etti (Eliezar). Öğrencileri buna iman edip ona Tanrı olarak taptılar (Genç Plini). Sonuç olarak, hem hristiyan hem de hristiyan olmayan kaynaklara bakarak, İsa Mesih’in yaşadığına dair kesin kanıtlar bulunduğu kanısındayız. Milattan sonra birinci yüzyılda, İsa’nın 12 havarisi dahil, binlerce hristiyanların hayatlarını seve seve feda edip öldürülmeye razı geldiler. İsa Mesih’in gerçekten yaşamış olduğuna en büyük delil, belki de budur. Kişi gerçek saydığı bir şey için ölebilir
|
|
#58
09-10-2009, 21:52
|
|||
|
|||
|
Yargan bey.Dediğinizde olabilir.Ama bunun temel nedeni Kişinin kendi yüzündendir.Yüreğini nasırlaştırdığı için.Günah işleyene yazılır.Ama günaha düşürenlerin hali işleyenlerden daha beter olur ama onların suçu daha ağır yani.Şeytan önceden melekti.Sonradan kendi suçundan bu hale geldi.
|
 |
| Önerilen Siteler |
«
önceki Konu
|
sonraki Konu
»
Normal
|
|
Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 03:48 .