Kudusi Okkır

[dilaver]

Metal ergenekon başlıgına yazmış ve konu önemsenmeden geçmiş. Ben ise bu konuyu ayrı bir başlıga taşımayı tercih ettim ve konunun son derece önemli oldugunu düşünüyorum.

Öz şu, saglıklı olarak cezaevine giren bir kişinin kapıldıgı kanser yüzünden cezaevinden ölüsü çıkıyor.

Bu bir insanlık suçudur ve hesabı sorulmalı sonuna kadar takibi yapılmalıdır. Gönül isterdi ki darbe darbeciler diye yeri gögü inletenler her şeyden evvel bu işin üzerine gitseler di.

Bu olay ilk degildir, öncelikle onun altını çizmek lazım. Anlı şanlı sosyal demokratımız Ecevit'in devri iktidarında cezaevlerinde yaşamları devlete emanet edilmiş onlarca gencin barış operasyonu adı altında cezaevlerinden ölüleri çıktı ve bugüne kadar da hesapları sorulmadı.

Bu ilk cezaevinden sag çıkıp da cenazesi verilen tutuklu ya da hükümlü olayı degil, ancak son olmasını diliyorum. Şimdiye kadar bizlerin ölülerine kimse sahip çıkmadı, devrimcilerin ölülerine itlaf edilen hayvan muamelesi yapıldı, soruşturmalar engellendi, basında yer almadı.

Ama bizler bu suça ortak olacak degiliz. Bizim yaşamımız insanlık için var oldu ve insanlıga adandı. Bu ugurda yaşam ile ölüm arasındaki çizgi zerre kadar düşünülmedi ve nerede haksızlık olursa olsun ölümüne bir mücadele gögüslendi. Tarih bunun tanıgıdır.

Kuddisi Okkır ise bu kahpe düzenin ve 12 Eylül yasalarının herhalde son kurbanı oldu. Yaşamında her halde o yasaların kendi sonunu getirecegini hiç düşünmemişti belki de. Belki de hiç bir zaman cezaevi ölümlerini sorgulamamıştı ama o sisteme kurban oldu.

Onun son kurban olmasını dileyelim ve bu ölümün hesabının tüm sorumlulardan sorulması için elimizden gelen her şeyi yapalım. Bu davanın bireysel olarak da olsa takipçisi olalım. Biz insanız ve insan yaşamının degeri en büyük erdemimiz olmalı. Hele ki devletin koruması diye hürriyeti elinden alınan bir kişi için daha fazla.

Unutmayın demokrasi ve hukuk bir gün herkese, hepimize gerekli olabilir.

saygılarımla