Gülme arası...
MAİLİME GELEN KOMİK BİR YAZI.
İşte o an benim bittiğim andır Sedat Abi
>Arkadaşlarla yemek yiyecektik.
>Lokantaya gittiğimde henüz kimse yoktu. Bir süre
>sonra kalabalık bir grup
>halinde geldiler. Öpme faslında o sırada sipariş
>almak üzere bekleyen
>garsonu da öpmüştüm! Tabii kahkaha tufanı kopmuştu.
>İşte o an benim
>bittiğim andır Sedat Abi.
>
>
>Gece otobüsle İstanbul''dan İzmir''e gidiyordum.
>Yanımda oturan da benim gibi
>iri kıyım olunca komple vücut teması oldu. Gecenin
>ilerleyen saatlerinde,
>ikimiz de uyumuşken, yanımdaki yolcu birden sıçradı.
>Karımdan alışık
>olduğum için, ''Geçti bitanem. Ben yanındayım, yok
>bir şey'' deyiverdim! Adam
>gözlerini aralayıp dehşetle bana bakmıştı. İşte o an
>benim bittiğim andır
>Sedat Abi.
>
>
>6 yaşındayken komşu ablaya izlediğim çizgi filmi
>anlatıyordum. Babası da
>yanımızda oturuyordu. Çocuk salaklığıyla, gorilleri
>anlatırken, ''Böyle
>böyle göğüslerine vuruyorlardı abla. Hem de
>göğüsleri seninkilerden daha
>büyüktü'' demiştim! Yıllar sonra bizi ziyarete
>geldiklerinde adam bunu
>hatırlattı. İşte o an benim bittiğim andır Sedat
>Abi.
>
>
>Dünyanın parasını verip aldığım yırtık model jean
>pantolonumu giymiş
>sevgilimle dolaşıyorduk. Babamla karşılaştık.
>Bacaklarıma doğru aşağılayıcı
>bir şekilde bakıp, ''Hayrola, mahallenin köpekleri
>kovaladı galiba'' demişti!
>İşte o an benim bittiğim andır Sedat Abi.
>
>
>Üniversite yıllarım. Kulak rahatsızlığımdan dolayı
>hastaneye gitmiştim.
>Doktor muayene esnasında rahat olmam için benimle
>sohbete başladı. ''Öğrenci
>misin?'' ''Evet.'' ''Hangi üniversite?'' ''Uludağ.'' ''Ben
>de oradan mezun oldum.
>Hangi bölümde okuyorsun?'' ''İşletme'' dedim ve bombayı
>patlattım: ''Siz hangi
>bölümden mezun oldunuz?'' ''Sence?'' İşte o an benim
>bittiğim andır Sedat Abi.
>
>
>Sabah ofiste telefonla konuşuyordum. Telefonu
>omuzumla başımın arasına
>sıkıştırmıştım. Elimin birinde cep telefonu,
>diğerinde poğaça vardı. Cep
>telefonumu şarj etmek isterken şarj aletinin ucunu
>birden poğaçaya soktum!
>Gören oldu mu diye kafamı çevirince de müdürümle göz
>göze geldim.
>Sırıtıyordu. İşte o an benim bittiğim andır Sedat
>Abi.
>
>
>Lise 1. sınıftaydım. Kimya dersinde ''''ısınan
>maddeler genleşir'''' konusunu
>anlatan hocamız, ''Örneğin pirinç'' deyince atladım:
>''Haklısınız hocam yaa! 2
>bardak pirinci ısıtınca koca bir tencere pirinç
>pilavı oluyor.'' Hoca,
>''Oğlum bu yemeklik pirinç değil, metal olan pirinç''
>deyince bütün sınıf
>gülmekten yerlere yatmıştı. İşte o an benim bittiğim
>andır Sedat Abi.
>
>
>Yirmili yaşlarım. Çok romantik bir sahneydi.
>Sevgilim kucağıma başını
>koymuş, ben de saçlarını okşuyordum. Birden başını
>kaldırdı, ''Pantolonunun
>yıkanma zamanı gelmiş'' dedi! İşte o an benim
>bittiğim andır Sedat Abi.
>
>
>Eve gitmek üzere Bakırköy dolmuşu bekliyordum.
>Sigaramın kalmadığı aklıma
>gelince önünde durduğum Tekel bayiine girecekken
>minibüs geldi. Apar topar
>bindim. Şoföre parayı uzatıp, ''Bir Monte Carlo''
>dedim! Adam birkaç saniye
>yüzüme bakıp, ''Abi bu Bakırköy''e gider'' diye cevap
>verdi! İşte o an benim
>ve şoförün bittiği andır Sedat Abi.
Gerçeklikle karşılaştırıldığında, bilimde vardığımız düzey ilkeldir, çocuk oyuncağıdır.Ama sahip olduğumuz en değerli şey de odur.
ALBERT EINSTEIN
|