Nakşibendilikten TANRICILIĞA giden yol

[Yılmaz34]

Niye özellikle Müslümanlıktan demedimde Nakşibendilikten dedim. Çünkü bırak Müslümanlığı ben bir zamanlar tarikatçıydım bile. Zikirler, tövbelerle geçiyordu hayatım. Ama İslam açısından o kadar samimiydim ki kızlarla bile haramdır diye konuşmuyordum mecbur kalmadıkça. Ne zaman İslam Tarihini okudum o kanlı sayfalar beni sorgulamaya itti. Öldürülen halifeler, içkici halifeler, cariyelerin ırzına geçen sahabeler ve onların izinden giden dindar işgalciler pardon fetihçiler.
Ulan dedim kendi kendime millet hayatını yaşamış sende saf gibi bağlanmışsın bu illete. Bak Turan Dursunda yazmış Din Bu gibi delillere dayalı bir kitap daha ne diye uyumaktasın. Git biraz daha araştır dedim kendi kendime.
Recm olayını düşündüm. Zinadan daha alçakça bir suç olan adam öldürmede bile sadece idam ediliyorsun ve taşlanarak öldürülme gibi bir işkence yok. Ama zinada recm var işkence var taşlanarak öldürülme var. Al sana adaletsizlik işte.
Ben abartmıyorum bu din yüzünden kafayı yeme noktasına geldim ve halen psikolojik tedavi görmekteyim. 6 yıldır tedavi görüyorum. Artık sadece yerlerin ve göklerin ve ayrım yapmadan bütün insanlığın tek yaratıcısı olan TANRIya inanıyorum. ALLAHA değil TANRIYA inanıyorum. Aynen eski atalarım gibi... Bu arada atalarım deyince aklıma geldi. İslam öncesi Türklerdeki ahlak anlayışını erdemliliği SAHABELERİN ahlak anlayışlarına bile değişmem.
Tavsiyelerinizi bekliyorum nasıl bir yol izlemeliyim. Eski çevremden koptum sayılır.