Hadis hocası sağolsun

[eysa]

Aşırı dindar bir ailede ve çevrede yetiştim.Çocukluğum kuran kurslarında geçti.Lise giriş sınavlarında iyi bir puan almama rağmen aile zoruyla imam hatip lisesine gönderildim.Yani anlıyacağınız hayatın her alanında her an dinin etkisindeydim.Dindar,cemaatci namazında niyazında Atatürk düşmanı şeriatcı biriydim ben.Dindar bir şeriatcı olmak en büyük erdemdi benim için.Lise 3. sınıfa kadar herşey normaldi taaki hadis dersinde hocanın anlattığı bir kıssaya kadar.Muhammedin ne kadar şefkatli olduğuyle ilgili bir kıssaydı.Muhammed yolda yürürken ağlayan bir kız görüyor.Kıza niye ağladığını soruyor.Kız da diyorki ben bir cariyeyim.Sahibim beni un almaya gönderdi ama ben parayı kaybettim eve de çok geç kaldım.Sahibimin beni dövmesinden korkuyorum.Sonra tabi Muhammed küçük kızı alıyor sahibine götürüyor ve durumu açıklıyor.Küçük kızın sahibide muhammedi kapıda görünce seviniyor kızı azad ediyor.Hikaye kısaca böyle.Herkes ne şefkatli peygamber küçük kıza yardım etti diye düşünürken birden aklıma şöyle bir düşünce geldi.Küçük bir kız nasıl köle olur!.Dindar bir çevrede yetişmeme rağmen çocukların da köle yada cariye olabildiğini daha önce hiç duymamıştım.Aklımda oluşan ilk soru işaretiydi bu.Hiçbir mantıklı izah bulamadım.Geçireceğim çok sancılı bir değişim sürecinin başlangıç noktasıydı bu.Uzun bir süre araştırdım okudum ve gerçekten anladım.Eski halimle şimdiki arasında dağlar kadar fark var.Artık insan olduğumun bilincindeyim.İçim nefret değil sevgiyle dolu.