Ne hissettiniz? Neler yaşadınız? Daha çok üzüldünüz mü sevindiniz mi...?
Valla ne yalan söylim ben çok üzüldüm, sevindiğim şeylerde var elbet ama üzüldüklerim ağır bastı. Daha önce dindar olmayıp dini takmayanlar için pek sorun olmaz da; dindar olanlar, kurallara uyanlar, islama sıkı sıkı bağlı olanlar, allahı muhammedi çok sevenler, bir hayalleri ve amaçları da islamı birgün tam yaşayabilmek olanlar, bir zamanlar ağlayarak dua edenler veya arapça kuran dinleyince duygulanıp ağlayanlar için bu durum (dinin uydurma olduğunu anlama durumu) çoooook ağır oluyor.
İster istemez inancım beni teselli ediyordu, çektiğim tüm sıkıntıların mükafatını alacağımı sanardım şimdi bazı yaşadığım dertlerden dolayı intihar etmeyi düşündüğüm oluyor ara ara
Üstelik ateist sayılmam, bir tanrı varmı yokmu emin değilim varsa bizden ne istiyor bilmiyorum, varsa bile çokta iyi bi yaratıcı olmadığı kesin! Emin olduğum bir şey var o da; dinlerin uydurma olması, muhammedin vahşi bir yalancı olması, kuranın onlarca bilimsel hata, onlarca şiddet, yüzlerce çelişki içermesi, islamın özünde berbat bir din oluşu...
Ama eskiden ben müslümanken en azından kendi çapmda sorularıma cevap alabiliyordum çünkü dinler hayatın amacını cevaplarlar kendilerine göre, allaha ibadet için geldik, ilk insan ademdi vs vs vs gibi.. Ama dinlerin uydurma olduğunu anlayınca sorularıma hiç cevap alamaz oldum, herşeyi kainatı dünyayı bu düzeni bazı güzellikleri vs vs raslantısallığa bağlayamıyorum o şekildede vicdanım rahat etmiyor kafam çok karışık, düşünmeyip hayatımı yaşasam diyorum ama bir kere gelmişiz şu dünyaya burada bulunmamız bir tesadüfmü diye sorgulamadan edemiyorum...
Birde birgün yok olacağımı bir hiç olacağımı bile bile yaşamayı kaldıramıyorum bazen.. Çok amaçsız hissediyorum kendimi...

İşleri mişleri saldım uzun zamandır tek yaptığım hayatın anlamını sorgulamak oldu. Cehalet mutluluk demişler ya çok doğru, saf saf araştırmadan inanmaya devam etsem daha mutluydum belki, ama şimdi gidipte muhonun uydurduğu saçma sapan yaratıcıya kitaba dine inanırsam kafayı yerim esas.
Nerden geldik şu dünyaya arkadaş...