Ben kaçarak böyle bir şeyden kurtulunacağını sanmıyorum.
Neticede biz ne kadar kaçma konusunda ustalaşsakta, çeşitli tedbirler alsakta, kendimizi başka şeylere kanalize etsekte, hayat kaçtığımız şeyi allem kullem edip karşımıza illaki dikecektir.
Hayat bu konuda oldukça inatçıdır...
Oysa o kaçtığımız şeyi kabullensek, ona saygı duysak, sevsek, artık KAÇMAK için bir sebebimiz otomatikman PUF olacaktır.
PUF olan bir şeyde problem olmaktan çıkacaktır.
Bu tıpkı asansör korkusunu onu severek aşanın durumu gibidir.
Özetle kurtulmak gibi bir düşünceye sahipsek, hayat bize o kurtulmak istediğimiz şeyi, inatla, ısrarla, defaetle, tekrar tekrar, sürekli ama sürekli çıkartacaktır.
Bundan döngüden "tamamen" kurtulmanın tek yolu üste dediğim gibi kısaca sevgidir.
Eheh, seveceksem o zaman niye bıraktım veya kurtulmaya çalışıyorum da denilebilir.
Kişisel deneyimin bir tarifi yoktur, insan sırlarla dolu zor bir varlıktır, anlayan aşk olsun