Örnek İnsan Mevlana

[pante]

Unesco 2007'yi *dünyada Mevlana yılı ilan etti. Katkıda bulunalım..

MESNEVİ'DEN...

Her şey sevgilidir, aşıksa bir perde; diri olan
sevgilidir aşıksa bir ölü. Kimin aşka meyli yoksa
kanatsız bir kuşa döner; eyvahlar olsun ona.
Sevgilimin ışığı önde, artta olmadıkça nasıl önü-ardı
akıl edeyim ben? Aşk bu sözün söylenmesini ister; ayna
gammaz olmaz da ne olur? Aynan, biliyor musun, neden
gammaz değil? Yüzünden toz, pas silinmemiş, arınmamış
da ondan. [ I, 30-34 ]

Bu dünya bir dağdır, yaptıklarımızsa ses; ses
yankılanır, gene bize döner gelir. [ I, 215 ]

Bu riyazatlar, bu cefalar potanın, gümüşten posayı
ayırması içindir. İyinin, kötünün sınanması, kaynayıp
kötü tortudan ayrılması, üste ağması içindir altının.
[ I, 232-3 ]

Tanrı, bize yardım etmek dilerse gönlümüze, ağlayıp
inleme isteğini verir. Ne mutlu gözdür o göz ki onun
için ağlar; ne kutlu gönüldür ki onun için
yanar-kavrulur. Her ağlamanın sonu gülmektir; sonu
gören kişi mutlu bir kuldur. Nerde akarsu varsa orada
yeşillik vardır; nerde akan gözyaşı varsa oraya rahmet
gelir. [ I, 822-25]

Geminin içindeki su, gemiyi batırır; gemi altındakı
suysa gemiye arka olur. Malı-mülkü gönlünden sürmüştü
de bu yüzden Süleyman, ancak yoksul adını takınmıştı.
Ağzı kapalı testi, uçsuz-bucaksız denizin üstünde hava
dolu bir gönülle yüzer-gider. İçte yoksulluk havası
oldu mu insan, dünya denizinin üstünde eğleşir. Bu
dünya, tümden onun mülküdür de gönlünün gözünde hiçbir
şey değildir mal-mülk. [ I, 990-94 ]

Kim saygı sayarsa, saygı görür; kim şeker getirirse,
badem helvası yer. Temiz şeyler kimler içindir?
Temizler için. Sevgiliyi hoş tut, hoşluk gör; incit,
incin. [ I, 1500-1 ]

Söz söylemek için önce duymak, dinlemek gerek. Sen de
söze, dinlemek yolundan gir. [ I, 1636 ]

Yandım ben; birisi kavını tutuşturmak isterse benden
tutuştursun da çerçöpü alevlensin-gitsin. [ I, 1730 ]

Sel selliğini yapmaya, gürleyip akmaya başladı mı
başından kes seli; yoksa her yanı rezil eder, yıkar
gider. Fakat yıkılacakmış alem, varsın yıkılsın, gam
yemem ben; yıkık yerin altında padişahın definesi
bulunur. Tanrı'ya batmış kişi, daha da fazla batmak
ister; can denizinin dalgası gibi alt üst olmayı
diler. Denizin dibi mi daha hoş gelir ona, üstü mü,
onun oku mu daha güzeldir, kalkanı mı? A gönül,
neş'eyi beladan ayırd edersen, vesvese tarafından
paralanmış olursun. Dileğine erişmekte şeker tadı bile
olsa değil mi ki sevgili, dilekten vazgeçmeni istiyor;
vazgeç dilekten. A dost, aşıkların yaşayışı
ölmektedir; gönül vermedikçe gönlü bulamazsın sen.
[I, 1751-7;1759]

Bir mumdan yakılan mumu gören, gerçekten de asıl mumu
görmüştür. Böylece o mumun ışığı, yüz muma nakledilse,
o mumdan yüzlerce mum yakılsa, sonuncusunu gören bile,
asıl ilk mumu görmüş sayılır. Işığı istersen son
mumdan al; istersen can mumundan; hiçbir farkı yoktur.
İstersen son mumun ışığını gör; istersen geçmişlerin
mumunu gör. [ I, 1955-58 ]

Dinleyen, hem susuz, hem de arayıcı olursa, öğüt
veren, ölü bile olsa söyler. Dinleyen, yeni gelmiş,
usanmamış olursa, dilsiz bile yüz dilli kesilir.
[ I,2388-9 ]

Kadın. Tanrı ışığıdır, sevgili değil; kadın sanki
yaratıcıdır; yaratılmış değil. [I,2446]

Sevgi, acıları tatlılaştırır; çünkü sevgilerin temeli,
insanı doğru yola götürmektir. [I, 2591]

Sevgi, yalnız düşünce, tamamiyle mana olsaydı
namazının, orucunun şekilleri de yok olur-giderdi.
Dostların birbirlerine sundukları armağanlar bile
dostluğu belirten şeylerdir. Bu armağanlar, gizli
olan, görünmeyen sevgilere tanıklık etsin diye
sunulur. [I, 2636-8]

Tanrı'yı bir bilmek nedir? Kendini, o birin önünde
yakıp yandırmak. Gündüz gibi ışıyıp durmayı istiyorsan
geceye benzeyen varlığını yakadur. Bakırı kimyada
eritir gibi varlığını, onun varlığında erit-gitsin.
İki elinle ben'e biz'e sımsıkı yapışmışsın; bütün bu
yıkıntılar ikilikten meydana gelmededir. [I, 3021-4]

Ana rahmindeki çocuk gibi azıcık oyna, kımılda da,
sana ışıkları gören duygular versinler. [I, 3192]

Kendini gören, birinin suçunu gördü mü, içinde
cehennemden bir alevdir, belirir. O ululanmaya da din
gayreti adını takar; kendindeki o ateşe tapan nefsi
görmez bile.

Herkesin ürktüğü, kaçtığı ölüme bile acı-acı
gülümserler. Kimsecikler, onların gönüllerine bir
zarar veremez; sedefe zarar gelir, inciye gelmez.
[I,3507-8]

[mehmetk_kk]

selamlar
sevgili pante, mesnevide geçen ahlaka muğayyir konular hakkında ne düşünüyorsunuz?Bunlar sonradan eklenme uydurma deniyor,kimileride bunların farklı manaları var diyerek tevil yolunun seçiyor.senin mevlana hayranı olduğunu gördüğüm için sordum yanlış anlaşılmasın.

[onur]

bak mevlanaya karşı olan ateist çıkar mı, çıkmaz. çünkü mevlana din ile değil aşkla,sevgiyle hoşgörüyle ön planda olmuştur, o yüzdendir tüm inanç mensuplarınca sevilmesi. onun derdi din yaymak, cihat etmek değil sevgiyi yaymak olmuştur, sevgi olmadıktan sonra din olsa nolcak.

Sevgili Servet sana sonuna kadar ( bir inanan ) olarak katılıyorum.Ama Mevlana nın mayasının da İslam ve Kuran olduğuda bence inkar edilemez.

BArış:
Mevlana yüreği aslında iyilik dolu bir insan olabilir...Ancak eleştirilecek bazı yönlerinin de olduğunu inkar edemeyiz...

Mevlana Kur'an'a bağlı mıdır? yoksa "kafir" *midir? Kur'an'a bağlıysa *"gel ne olursan ol gel putperest olsan yine gel" anlayışı ve benzerleri *içinde pek de *güzellik göremediğim Kur'an'a *ters düşer...

Bence ikinci seçenek...Yani Mevlana bazen Kur'an'a "bağlı" gibi gözükse de aslında başka fikirlerden etkilenmiş biri...

Bu konuda Dr. ümit Haktanır'ın *"Tasavvuf hastalığı ve Mevlana" isimli eserini tavsiye ederim...Mevlana'nın Kur'an ile islam ile nasıl çeliştiğini bizzat müslüman bir "akademisyen"den okumanızı tavsiye ederim.

Sevgili Barış neden insanlar kendilerinin * tekamül ettikleri seviyeyi tenkit edip sorgulamazda kişilerin *ulaştığı sonuçlara kendi kalıplarını yamarlar?Kuran a bağlımıdır değilmidir.Bağlı olup olmaması onun hakkındaki düşüncelerini mi farklılaştıracak.Yoksa seni bir daha Kuran ı anlamak üzere üzerinde düşünmeye mi sevkedecek?Ayrıca Kuran a ters düşen de ne ola.İnsanları davet etmekmi Kuran a ters.Kuran sadece hristiyanları ve musevilerimi İslam a davet eder.Putperestler Allah ın Kulluğu dışındaki vatandaşlarmıdır ki.Kuran da tövbesini bozan a bir daha affedilme kapıları kapalımıydı yoksa ben mi yanlış biliyormuşum.Acaba harbiden ben angavalmıyım da Kuran ı çoğu insandan farklı algılıyorum.Bence gel bu sayfanın hoş akibetini benim gibi boş laflar yazarak bozmayalım.Pantenin yollarını gözleyelim.
Ayrıca Sargon fikrimce bence iki başlıkta değilde pantenin başlattığı çizgide gitse de hiç olmazsa bu sayfada güzellikler görsek.
Sevgili pante emeğine sağlık .ne olur devam et.Bu konuyu genişletelim.Çünki inancın algılanması yönünde bu çok önemli.Çok ihtiyacı var bugünün insanının mevlanalara yunuslara...

[ozgur_beyin]

sevgili pante ,Mevlana hakkındaki *yazılarını zevkle ve bilgilenerek
* okuyorum. *senin görüş açından , Mevlana'ın müslümanlığını *merak ediyorum. yazarsan sevinirim
* * * * * * selamlar

[pante]

Mehmet, sorduğun soru ile ilgili bir başlıkta konuyu tartışmıştık. Verdiğim yanıtlardan birkaç alıntı
yapıyorum:

Tasavvuf ve Mevlana , yobazların , gericilerin , şeriat düzeni peşinde koşanların önündeki en büyük engellerden biridir.
Müslüman kitleleri , barış , sevgi *ve hoşgörü ilkeleriyle kucaklamış olan *Mevlana ve Tasavvuf etkilerinin kırılmadan , çirkin emellerinin gerçekleşemiyeceğini görenler *, son zamanlarda bu değerlere saldırmayı çıkar yol olarak görmektedirler.
Bunun başka bir izahı olamaz.Mevlana'dan bir rahatsızlık yok iken , tüm dünya Mevlana sevgi ve hoşgörüsünü takdir ederken , bu çirkin saldırı ve iftiraların başka bir sebebi olabilir mi?
Şeriatçi yobazlar , Türkiye Cumhuriyetinde halkı kenetleyen , birlik ve beraberlik adına ne varsa , her fırsatta adi yalanları ve ipe sapa gelmez iftiralarıyla ülke bütünlüğünü bozmak için , bölücü terör örgütleriyle dahi işbirliği yapacak kadar alçaklaşmışlardır.
Atatürk'e , laikliğe ve demokrasiye saldırılarının yanında , şimdi de Mevlana'yı hedef almaları , şeriate giden yolda katettikleri ölçüyü de ortaya koymaktadır.
Ama emellerine ulaşamıyacaklar.Ne Atatürk için ne Mevlana için attıkları çamurları , bu millet kaale almayacak ve bu sevgi büyümeye , yükselmeye devam edecektir.

Dünyanın sevdiği bir insana sahip olmakla onur duyacağına , bundan rahatsız olan zihniyete ben hasta olarak bakıyorum.
2007 dünyada Mevlana yılı..
Sen kalk de ki dünyaya ;
Bu Mevlana bildiğiniz gibi değil.Yazılarında porno var.
"Bre haddini bilmeyen seviyesiz" demezler mi adama..
Sen onun yazdığı yüzlerce öykünün içinden sadece 2-3 tanesini alıp ta , o 2-3 öykünün içinde namahrem kelimeler geçiyor diye , bir büyük şahsiyeti nasıl aşağılamaya kalkışırsın?
O 2-3 öykünün devamındaki ibret dolu sözleri ve yol göstermeleri nasıl görmezden gelirsin?
Amerika'da en çok okunan kitaplar arsında geliyor Mevlana'nın eserleri..
Müslümanlığa geçişi sağlayan , müslümanlığın terör , şiddet olmadığını dile getiren , İslamın üzerinde bir şemsiye gibi yer alan Tasavvufu ve Mevlana'yı karalamak sana ne kazandıracak?
Allah'tan kork.Bu mu müslümanlık?
Mevlana'nın İslam'a getirdiği faydanın milyarda birini getirdin mi bu yaşına kadar ?
Ateistlerin eleştirisine eyvallah.Safları belli.Onlar yazar , biz cevaplarız gücümüzce.
Hiçbir ateist senin seviyesizliğine düşmedi.Bu kadar da olmaz ki?
Edebin de bir sınırı var..Ne Türk'lüğünü bıraktın adamın , ne müslümanlığını..
Mevlana'nın felsefesi , benim bu yazıma müsaade etmeyecek kadar insani , hoşgörülü , sabırlıdır.
Senin gibileri ve inandığın o aşağılıkları da hakir görmeyecek , onlara dahi tahammül edecek bir kamil insan seviyesindedir.

Mevlana'ya yönelik iftiralar

[pante]

"sevgili pante ,Mevlana hakkındaki *yazılarını zevkle ve bilgilenerek
*okuyorum. *senin görüş açından , Mevlana'ın müslümanlığını *merak ediyorum. yazarsan sevinirim"

Mevlana, sevdiğim, değer verdiğim büyük insan ve filozoftur.
O'nu müslüman da sever, Hristiyan da, dinsiz de, ateist de.
Dünyada kaç insan ya da filozof sayılabilir böyle her kesimden takdir edilen ve sevilen?
O ne sadece müslüman olduğu için, ne sadece hümanist olduğu için ne de sadece panteizm benzeri tasavvufçu olduğu için sevilmiştir. O, tüm yaşamıyla, tavır ve davranışlarıyla, fikir ve düşünceleriyle, inançlarıyla, hitapları ve eserleriyle, dostluğa ve kardeşliğe verdiği önemle, aşkı ve sevgiyi öne çıkarmasıyla, insanlığı ve barışı ilke edinmesiyle, Tanrıyı korkulan değil sevilen varlık olarak sunumuyla, hatta ölümüyle, ölümünün şölen günü ilan edilmesiyle bu sevgi ve saygıya mazhar olmuştur.

Gelelim soruna sevgili Özgür_Beyin;
Mevlana müslümandır. Galu bela müslümanıdır. Bunu aşağıdaki linkte açıklamıştım:

Tanrıya inananlar müslümandır

Mevlana; ne geçmişin Ebubekir, Ömer, Osman, ne zamanımızın Humeyni, Usame, Faysal türünde bir müslümandı.
O, Hallac-ı Mansur gibi düşünür ama onun gibi ölüme meydan okumazdı. Öyle bir gizdi ki eserlerinden müslümanı da, dinsizi de, ateisti ve panteisti de pay çıkarabilirdi.
O, İslam'dan bağnazlık değil, cihat-savaş değil sevgi, barış, kardeşlik çıkarmıştı. Bağnaz ortama rağmen felsefi düşüncelerini İslam'la yoğurarak sunmasını bilmişti.
Evrime-tekamüle inanır, vahdet-i vücud'u yani varlıkların birliğini, bir anlamda panteizmi savunurdu. Ancak bunu İslam'dan bağımsız değil, İslam olarak sunardı. Yüzlerce çeşit İslam yorumcusu içinde o ve Tasavvuf farklı yorum türlerinden biri gibiydi. Üstelik de Anadolu halkları ve Türkler, İranlılar için bu yorum hiç de garip değil, aksine tam da istedikleri, alışageldikleri gibiydi. Belki de genlerinde vardı bu. Onun için Mevlana'ya bağlandılar, benimsediler.

Bir Arabistan'lı için iklimi ve alışkanlıkları nedeniyle namaz ritüeli yeterli olabilirdi ama Anadolu insanı hareketli, coşkun bir yapıdaydı. O nedenle de müzik ve semah onlara ilaç gibi gelmişti.
Bugün folklor da öyle değil midir?

sonra devam ederiz.

[ozgur_beyin]

sevgili pante, teşekkür ederim.

[sargon]

Mevlana konusunu nerdeyse bir yıl önce tartışmıştık. Bu başlık o sırada açılan başlıklardan sadece biri. Burdan devam edeyim. Ben şimdiye kadar Mevlana'yı devrinin hümanist, tasavvuf felsefesini Sünni'lere daha yakın bir tarzda ama yine de kendine özgü bir biçimde yorumlayan bir isim olarak görüm. Aşağı yukarı aynı dönemlerde yaşayan Hacı Bektaş, Ahi Evran, Yunus, hatta Babaları (Baba İshak ve Baba İlyas) bile birbirlerine yakın olarak görmüşümdür. Elbette önemli farklılıklar vardı ama aynı ekolden besleniyorlardı. Batıni (gizemci) bir felsefeydi bu. Mevlana da bu anlayışın en önemli iki üç isminden biriydi.

Şeriatçıların saldırıları karşısında da Mevlana'nın hümanist yanını savundum. Prof. Mikail Bayram'ın üç iddiası vardı.

1. Mevlana Moğol işbirlikçisiydi, hatta ajanıydı. Öz oğlunu bile bu yolda öldürtmekten çekinmemişti.
2. Anadolu'da Mevalana'ya kadarki dönemde kültürel bir canlılık yaşanmıştı. Mevlana bu kültürel canlılığı kapatan ve önüne geçen isim idi. Mevlana ile canlı ortam öldürülmüştü.

Prof. Bayram'ın iddialarına şeriatçılar pornografik yazılarını malzeme olarak ekliyorlardı. Bence bu tamamen önemsiz bir konudur. Anca eğlence malzemesi olarak bir değeri olabilir.

Araştırdım ve Bayram'ın iddialarına o zaman karşı çıktım. Özellikle de ikinci iddiasına. Birinci iddiası doğru çıktı. Başka yazarlar da aynı şeyi yazıyorlardı. Yine de bu durumla ilgili bilinmeyen şeyler olabilir.

Ancak bugün beni açıkçası şok eden bir başka yazı daha çıktı karşıma. Bu sefer yazar pek de öyle tartışmalı biri değil. Bence Türkiye'nin en değerli tarihçilerinden biri: Server Tanilli. "Yüzyılların Gerçeği ve Mirası" adlı kapsamlı çalışmasının 2. cildinden aynen aktarıyorum:

Mevlana Celalediin Rumi (1207-1273), Belhli bir soylu aileden geliyor. Küçük yaştayken, ailesi Anadolu'ya göçer; yetişmesi de orada olacaktır. Mevlana, şiirlerinde, rint bir şair olarak şeriat ölçülerini zaman zaman aşarsa da, temelde bir şeriat adamı olarak kalmıştır. Özellikle Mesnevi'de, bir Kuran yorumcusudur. Öyle, denildiği gibi hoşgörüden yana da değildir; tam tersine felsedeyi yasaklar. Sonra, inanışları dışında kalan bütün dinleri ve mezhepleri Tanrı'dan uzak sayar; Müslüman olup dinin gereklerini bütünüyle yerine getirmeyenlerin bile öldürülmelerini uygun bulur: Din ve mezhep ayrımı yanında ırk ve ulus ayrımı da yapar; Türk'ü ve Hintli'yi kötüler. Onun "aşk" ve "insan sevgisi"nden söz ederken bunları göz önünde tutmalı. Toplumda en yukarıda gördüğü, şeyhler, ermişler, padişahlar, varlıklılardır; alt katta ise halk ve köylüler vardır ve kötüler onları. Bu yanlarıyla, tipik bir egemen sınıfın sanatçısıdır. Öyle olduğu için de, Mevlevilik, bir "burjuva tarikatı" olarak, saraylarda, konaklarda ve seçkinler arasında yayılıp desteklenecektir.

Aynı yüzyılda diliyle ve gönlüyle bir "halk adamı" olan Yunus'la Mevlana iki kutup gibidir; onu, Türk ulusal kültürü içinde görmekse bütünüyle yanlıştır. (Tanilli, agy, sayfa 291)


İlginç bir durum. Ya Tanilli yanılıyor, ya da biz yanlış biliyoruz. En doğrusu bu iddiaları direk kaynaklara bakarak araştırmak. Arama yapmak isteyenler için daha önce Pante'nin verdiği Mesnevi linkini vereyim. Tabii diğer kitaplara da bakmak gerekebilir.

http://www.halveti.net/masnawi.asp?cat=1

[frodo]

13.Yüzyılda Anadolu'da başlıca üç "sufi" akım belirgindir.

1.Bağdat okulunun ılımlı ve oldukça sünni mistizizmi.Al-Gazali'den esinlenen bu akım Nur-ed-din,Selahaddin ve halefleri tarafından Suriye ve Mısır kentlerinde yaygınlaştı,ulema tarafından kabul gördü.
2.Gazi birliklerinde izlenebilen ve islamdan "sapkın" şekillerde görünen, bu eğilimi ile Babai geleneğe dayanan sufizm.
3.Zanaatçı ve tacir kesimlerde yankı bulan, Gazi birliklerindeki islam anlayışından daha çok ortodoks (sünni) islama yakın, entelektüel ve Allah kavramı birincilerden daha zayıf "kentli" sufizm..

Mevlevilik bu kabaca tanımlamaya çalıştığımız sufist akımlardan ,kentli entellektüel sufizmine girer. Bu akımın sosyal olaylarla hemen hemen hiç ilgisi yoktur. Daha çok egemenlere ve saraya yakındır.Aynı ekolden gelmekle birlikte "ahi" örgütlenmeleri bile hoşlanmaz mevlevilikten.

Grek ve hristiyan dünyası mevleviliği ve Mevlana'yı sever ve aziz gibi algılarlar. Konyada yaşayan bir keşişin onu ve yaşam biçimini İncil'e uygun olduğunu söylediğini öğreniriz Aflaki'den. Ancak Türklerle ilgili çelişik bir durumdadır Mevlevilik.Gene Aflaki'den öğrendiğimize göre bahçesinin duvarını yaptırmak için Türk işçiler çalıştıran bir soyluya şöyle seslenir : "Efendi..bu inşaat için Rum işçiler almalısın. Türk işçiler yalnızca yıkmak için işe yarar, dünyanın imar edilmesi Greklerin bir özelliğidir, ama o dünyanın tahrib edilmesi Türklere mahsustur." Bu noktada Türkleri "insan görünümündeki kaba hayvanlar" olarak niteleyen
Gazali ile örtüşür düşünceleri. Ancak her iki düşüncede de İranlılaşmış "soylu" Türkler değildir aşağılanan...

Mevlana ve düşüncesi ne kadar özgündür ? Sanırım bu topic güncelliğini koruyacak. İlerde bir kaç not da ben eklemek isterim.

[pante]

Bir kimsenin bir başkası hakkındaki görüşü, zannı, iddiası hiç birşey ifade etmez. O iddiasını kanıtlaması gerekir. Kanıtı yoksa, iddia doğru olarak nitelendirilemez.
Bu tür bir iddia sevdiğiniz, güvendiğiniz bir yazar, bir lider tarafından da dile getirilmiş olabilir. Bu durumda iddiasına siz inanabilirsiniz. Ama bu gerçek demek değildir. Sizin inancınız o yöndedir sadece. "Bilmem kim de böyle diyor" laflarını kanıt gibi algılamaya, algılatmaya yeltenirseniz eğer; ileride size karşı da sunulacak bu tür iddialara "kanıtı yok" diyemez, ses çıkaramazsınız..
Onun için bu yöntemi alışkanlık haline, temayül haline getirmeyin.

Server Tanilli'nin yazdıkları bu anlamda birşey ifade etmiyor.

Mikail Bayram'ın "Mevlana'nın Moğol ajanı olduğu" iddiası doğru falan çıkmadı. Mevlana'nın Tatarlarla ilgili Mesnevi'deki sözlerinden ya da Moğolların Mevlana'ya dokunmamalarından onun ajan olduğu sonucuna varmak abesle iştigaldir.

Daha önce Özgür Beyin'in sorusunu yanıtlarken şöyle yazmıştım:

"O, Hallac-ı Mansur gibi düşünür ama onun gibi ölüme meydan okumazdı. Öyle bir gizdi ki eserlerinden müslümanı da, dinsizi de, ateisti ve panteisti de pay çıkarabilirdi."

Mevlana, Hallac-ı Mansur ve benzeri öldürülenler, katledilenler ile arasındaki farkı şöyle yanıtlar:

"Onların makamı âşıklık makamıydı. Âşıklar belalara düşkün olurlar! Bizim makamımız ise maşukluk (sevilmeklik) makamıdır. Maşuk daima hükmünü yürütür. O ruhların sultanı ve nefislerin emiri ve akılların egemeni olur! "

Her insandan kahramanlık, yüreklilik, cengaverlik bekleyemezsiniz. Bazıları silahıyla, bazıları kalemiyle, bazıları sözlü eylemiyle kahramandır. Örneğin Mahatma Gandhi, bağımsızlık ve özgürlük mücadelesi önderidir ama barış adamıdır, şiddete ve teröre karşıdır, pasifist bir yapıya sahiptir. Şimdi biz Gandhi'nin onurlu mücadele tarafını bırakıp, pasifistliğini mi eleştirelim.

Mesnevi'den cımbızla çekilir gibi yapılan alıntılarla bir hoşgörü, barış, sevgi abidesini " Bakın, burada ne yazıyor, demek ki bu adam aslında öyle değilmiş" diyerek kirletemezsiniz.
"Egemenlerin yanında, halkın karşısındaymış, Rumları över, Türkleri yerermiş gibi" sınıfsallık, etnik ayırımcılık yaftası yapıştıramazsınız.

Bu tür yol ve yöntemler kullanıldığında hiç kimse sevdiği, inandığı, güvendiği kişiyi, lideri savunamaz. Bu yolla Atatürk de, Lenin de, Marx da, Turan Dursun da, Orhan Pamuk da aklınıza kim gelirse çürütülebilir o zaman.

"Orhan Pamuk hırsızdır" dedi diye Psiko arkadaşımıza nasıl yüklenildiğini çok iyi biliyoruz ki onun elle tutulur kanıtı dahi mevcuttu. Ama Pamukseverler şiddetle karşı çıktılar.