Sorgulama Süreci

[spartacus]

Hoşgeldin...

yaratmak-yaratılmak kelimesinin, fizikte karşılığı yok, böyle bir fiil-fail yok-ihtiyaç da, gereği de yok-...

Nesnel gerçek, sadece form-yapıca devinim ve dönüşümlerden ibaret ve bizim isim verip, işaret ettiğimiz, tanıladığımız ne varsa, bu o şeylerin gelip-geçici form-yapı-biçimlerine dairdir, böylece oluşların anlamı da değişen formlara nazarandır. nesnel, fizik zeminine dair yaratmak fiili geçersizdir, şeylerin form-yapılarına nazaran değişimlerine dayalı oluşmak fiili anlamlıdır ve sınırı bellidir-form.

Bir özne ancak diğer şeylere müdahale ederek, form-yapıca değişimler elde edebilir, özne varlığın-maddenin haricinde değil, ancak dahilinde anlam kazanan form-yapıdır ve formca dahili olan, dahili olduğunu haricen yaratamaz, ona bağlıdır, ancak form-yapılara müdahale edebilir ve ancak form-yapılar değiş-tiril-ebilir... Su ile toprağı karıştırıp çamur elde edilebilir, ama ne su, ne çamur, ne de toprak, malzeme olarak üften-püften yaratılamaz, ancak işlenebilir.

[Vefik Sami]

Araştırma, sorgulama iyidir.
Hele hele insanların, adına "kutsal" denen metinlerdeki yazıların tümünü "Tanrı sözü" diye kabullenip, var olan çelişkileri 'hazmedilebilir' kılma adına attıkları hesapsız taklaları düşününce, sorgulama birey için artık elzem olur.
Ne var ki, sorgulamanın bizi nereye götüreceğini bilemiyorsak, varacağımız yeri kolayca kabullenme noktasında endişelerimiz varsa çile bitmez.

Mevlâna hayatın anlamını "pergel" benzetmesi ile açıklar.
Bilindiği üzere pergelin sabit ayağı olmazsa bir işe yaramaz.
İşte bizler de hayat boyu o "sâbit ayak"ı arar dururuz.

[Dusunen adam]

Nero´isimli üyeden Alıntı

İkinci aşama, materyalizmin tanrısını da reddetme aşaması. Yani maddeyi mutlak gören anlayış...

"Madde, yaratıcı bir güç olmadan kendiliğinden var oldu veya hep vardı" diyen anlayış.

Cahilligimi bagislayin, ama baska hangi seçenek kaliyor bu durumda, madde nasil olusmus olabilir?

[Dusunen adam]

Cadiz Hosgeldin,

Korkmana gerek yok, sen kötü insan degilsin, yanlis birsey de yapmadin. Sadece aklini ve vicdanini isleterek, Islam'in bir yaraticidan gelmis olamayacagini anladin. Sirf "cehennem azabi" yuzunden zorla inanmaya çalismak sence mantikli bir davranis olur mu? Ya varsa, o zaman beni sirf butun bu çeliski ve safsatalara inanmadigim için yakar dusuncesi gerçekten çok saçma. Aslinda inandigin Tanriyi da bir nevi kucuk ve basit gormek olur. Insan gibi dusunen, egoist, narsist, duygusal bir Tanri algisi bu. Kaldi ki sonsuz cehennem azabi zaten insan aklina hakaretten baska birsey degil. Sen kendi çocuguna sonsuza kadar iskence yapar misin.

[Nero]

Dusunen adam´isimli üyeden Alıntı

Cahilligimi bagislayin, ama baska hangi seçenek kaliyor bu durumda, madde nasil olusmus olabilir?

Estağfurullah! Bunun cahillikle bir ilgisi yok. Bu soru, bizim bilince kavuştuğumuz anlardan itibaren sorduğumuz bir sorudur. "Biz nasıl var olduk? Evren nasıl var oldu?"

Anne babalarımızın "ben nasıl dünyaya geldim?" sorusuna verdiği cevap eskiden "leylekler getirdi" idi. Şimdi bilimsel cevabı verenler çoğaldı.

Tıpkı onun gibi, "evren nasıl var oldu?" ve "biz nasıl dünyaya geldik?" sorularının cevabını da insanlık uzun süre simgesel anlatıma sadık kalarak verdi: "Tanrı yarattı." ve "Adem ile Havva'dan..."

Bu simgesel cevaplara haklı olarak itiraz edenler ise tepkisel olarak karşı uca yöneldi: "Hayır, evren kendiliğinden var oldu (veya hep vardı); canlılık cansız maddeden doğdu; biz insanlar da ortak bir atadan, evrim sonucu meydana geldik."

Bu "nasıl var olduk?" sorusuna verilen cevap insanlık tarihi boyunca iki uçtan birine gidip geldi. Tek tek her insan da bu soruya hayatının çeşitli dönemlerinde iki uç arasında yolculuk yaparak farklı cevaplar vermek durumunda kaldı. Sık sık bu sorgulamayı yapıp, her defasında verdiği cevabı sağlamak, sağlamlaştırmak istedi insan.

İlk neden arayışı bir kısır döngü hâlinde devam edegeldi. "Yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan?" gibi bir tartışmaydı bu. Demek ki soruyu soruş biçiminde bir hata vardı.

Eğer bizim algıladığımız maddî, fizik evreni algıladığımız gibi mutlak ve kalıcı bir olgu gibi ele almaya devam edersek bu sorunun cevabını arayış çabası hep sonuçsuz kalır. Evren mutlak ve kalıcıysa ilk neden arayışımızda o da cevaplardan biri olmayı sürdürür.

Oysa evrene mutlak olmayan, geçici ve aldatıcı bir olgu gözüyle bakarsak, yani kuantum fiziğinin maddeyi ve evreni keşfinden yola çıkarak doğru biçimde yaklaşırsak, o zaman ilk neden arayışımızdan evren ve madde seçeneği kendiliğinden çıkar.

Ve cevap kendiliğinden aydınlanır: maddeyi bilinç yaratmış olmalı. Burada ilk yaratıcının bilinç ve ruh olduğu ortaya çıkıyor. Ama bu ilk yaratıcı bizden ayrı bir varlık değil, bizzat biz oluyoruz. Bu "biz" tek tek bizlerin toplamı anlamında değil, aksine bizler, tek bir varlığın bu iluzyonlu evrende bölünmüş hâlleriyiz.

Madde geçici, ama ruh ve bilinç asla kaybolamaz, yok olamaz. Bunu düşünmek bile doğru cevabın yönünü işaret ediyor.

[aliyarasfal]

Önce konu sahibine hoşgeldiniz diyorum,

Madde-evren takıntısını aşamadan, enerjiyi (materyalizmi din sanıyor) gözardı eden bir bakışla açıkladığını sanan idealist bir zıva okuyoruz sürekli kendini ataist olarak yutturmaya çalışan birinden.

Materyalizmi din sanman neysede, madde ve evrenin yapıtaşı yokmuşta , bilinç maddeden bağımsız var olabilirmiş gibi (yeni bir bilimsel buluşa imza attı üfürerek, ruh uydurmasını sahiplenme ki o ne? sor bilmez) üfürmek ve birde idealizmin tam göbeğine çakılmayı cevap sanmak ne olaki?


Ulan enerjinin özelliğidr bilinç dediğin, nasıl becerdinde soyutladın, varlıksal somut olmayan bir şey icad edip nasıl becerdin var olma özelliği katmayı?Hangi bilgi, hangi kaynak?


Bir anlat görsün abiler ablalar, nasıl becerdin o bilinci enerjiden(madeden) soyutlayıp tek başına var etmeyi?

Nasıl becerdin hokus pokusla varolmayı bilime montelemeyi? Hangi kuantum bilgisi sana bunu sağlıyor?


Kuant nedir a şaşkın? Yokluk mu? Ne o bilinç dediğinde enerjiden bağımsız varolduğunu öne sürüyorsun?

Hadi kaynak ve elde ettiği bilgiyi paylaş tüm dünyayı şaşkına çevir.

safsata üretmekle gerçek oluyor mu sanıyorsun?

Dünün materyalist tanımında saplı kalmış, sanki tabu gibi boş boş konuşuyor.

Materyal enerji, bunu aşkın bir şey yok ki uydurduğu her ne ise teist tanrılarla kaynağı aynı , Pinokyo kadar gerçek ve varlık dünyasına etki eder.

Tam idealist bir şaşkınsın.

Bilincin yapıtaşı nedir? Nedir bilinç? Nasıl oluşur? Kendiliğinden nerde nasıl olabiliyor? özellikleri nelerdir?


Gooleda var, hadi bi anlat enerji ve maddeyi katmadan işe bilinç ile ilgili tüm bilimsel kanıt ve verileri koy ortaya. Üfürük teist tanrılarından farkınıda göster.

Hatta madde olan bedenini kullanma , beyninide devredışı bırak ve yaz herkes görsün yaratma gücünü.

Şimdilik saygımla gittim...

[kartopu]

Neden korkuyorsun.
Tanrının seni cezalandırmasından mı ?
İnsanların soruları ve senden uzaklaşmasından mı ?
Ailenin senden vaz geçeceğinden mi ?

Senin yaşadığın duyguları 15 yaşındayken bende yaşadım ama hayatımda hiç bir şey değişmedi.O zaman dünyanın adaletsiz olduğunu adaleti de tanrının sağlamadığını düşünüp dinden vaz geçmiştim ama korkularımda vardı.
O zamanki aklımla deneyler yaptım tanrıya karşı küçük suçlar .Gördüm ki tanrının ceza verecek kadar gücü bile yok. O zaman öğrendim ki ceza verende mükafat verende insan.

Hoş geldin Cadiz.

[Nero]

Konu sahibine "hoş geldiniz" diyorsun da, hoş bulması için bu başlıkta kötü polemik yapmasan daha saygılı bir iş yapmış olmaz mıydın? Bunları başka başlıklar altında zaten tartışıyoruz. Oralarda sürdürebiliriz. Neden burada devam ettiriyorsun Ali?

[aliyarasfal]

Sen ne halt etmeye başka başlıklarda tartışılan safsatalarını empoze etmeye kalkıyorsun ?

Sana hakta bize mi yasak demogog?

Ayrıca madem açtın konuyu ki açan sensin, pişkinliği bırak cevapla, işine geleni cevaplıyorsun görüyoruz

Sorular yukarda.

Şimdilik saygımla gittim...

[Nero]

aliyarasfal´isimli üyeden Alıntı

Sen ne halt etmeye başka başlıklarda tartışılan safsatalarını empoze etmeye kalkıyorsun ?

Sana hakta bize mi yasak demogog?

Ayrıca madem açtın konuyu ki açan sensin, pişkinliği bırak cevapla, işine geleni cevaplıyorsun görüyoruz

Sorular yukarda.

Şimdilik saygımla gittim...

Beni güldürüyorsun.

Neden şöyle düşünmeyi beceremiyorsun: Ben de naçizane kendi görüşümü yazamaz mıyım? Ben de yazarım, sen de yazarsın. O kadar. Neden böyle bir başlık altında ille de polemik yapmamız gerekiyor?

Haydi yapalım da, neden bu polemiği böyle kaba saba ve sığ ifadelerle yapmaya kalkıyorsun? Üstelik "saygıyla" yapıyorsun bunu!

Herhangi birine bir faydası olur mu sanıyorsun bu üslubun? Kimi geliştirecek, kime ne katkı sunacak bu tarzın?