"Tanrı yoksa" diyerek varılan tüm sonuçlar, ancak Tanrının varlığı durumunda geçerli olabilecek sonuçlardır. İnançlı yetişip inancını yitiren insanların düştüğü en temel ikilemdir bu. Hakikati temsil eden duygu, Tanrıyla ilişkilendirildi. Tanrı ortadan kalkınca ise, temsil olunan bu duygunun da aslında olmadığı, bir yanılgı olduğu sonucuna varıldı.
Aksine, bu duygumuz vardır, ve bu duygunun damarına basan olaylar, -gerçek olsun ya da olmasın- her daim bu duygumuzu şahlandırır. Velev ki kendimizi sımsıkı kapatmış olmayalım.
Gerçek olmayan'ın bu duygumuzu tetikleyebilmesi, bu duyguyu önemsizleştirmez. Bu duygumuz, önemin bizzat kendisidir zaten. Gerçekliği ayırt etmekse apayrı ve güçlendirilebilen bir yetenektir.
|