Şeyh uçmaz; mürit uçurur! - Sayfa 24

aldostu · #**231** 27-09-2007, 21:26

Sevgili,
özgür Beyin'e, Psiko'ya,İnvitatio'ya,Thunderpointe ve HiramUsta'ma
iyi dilek ve temennilerinden dolayı teşekkür ediyorum.
Zorlu yolculuğumuz, zorlukları ile devam ediyor.
Sabır ve ümit tutunduğumuz dal.
"Gott stehe mir bei und gib mir die Kraft diesem Kind und der Mutter zu helfen"
( Rabbim *gücünü benden eksik etme ki, *bende bu cocuga ve annesine yardimci olayim )
Bizde kızımız için dua ediyoruz,şu anda ancak moral ve dua ile kızımıza yardımcı olabiliyoruz.

Sevgili İnvitatio, güzel yavrumuza,
yüce Yaratandan, sağlıklı, mutlu, hayırlı bir ömür diliyorum.

Evlat sahibi olmak çok güzel bir duygu;
ben sokaklarda *gördüğüm bebeklere imrenerek bakıyorum ve
yanımda eşim varsa , onu yönlendirerek bebeği seviyorum.
Üç evlat sahibiyim ama çocuğa henüz doymadım.
Dört gözle torun bekliyorum..

Şimdilik benim torun sahibi olmak mümkün değil,
ama ne diyelim.
Hayırlısı olur inşallah.

rebera_roni · #**232** 27-09-2007, 21:36

geçmiş olsun.

HarunKAHYA · #**233** 04-10-2007, 13:48

sn Aldostu,önce geçmiş olsun dileklerimi sunarım..İnşallah kızınız iyileşmiştir.

Cevabi yazım-YOL DENEMELERİniz ile ilgili..Bu yazınızı okuyunca bende hz.Yuşa efendimizle ilgili birşeyler yazdım TV görüntüleri üzerine:"Birde en komiğime giden halkımızın dini konulardaki cehaleti..yani bu halka dini boya sürerek hangi haltı sunsan yiyor..Adamın biri şairmiş, duygulanmış Efendi hazretlerimiz için *2 dörtlük patlatmış..kabirin birtarfına mermer üzerine kazınmış.
Safın biride eline kağıt kalem almış yazıyor.. Muhabir ne yazdığını sordu..Torik Kuranı Kerimden bir dua efendim, daha doğrusu -ayet-efendim dedi.... Laughing *Laughing *Laughing *
Pes yani.. bu kadar olur.. kadın aklı başında 30yaşlarında azcıkda hiç olmazsa orta okul bitirebilmiş görünümünde... ve şiire Kuranı Kerimden diye hayran hayran bakıyor... "
buyurduğunuz gibi halkımızda sorgusual yok inanç konusunda..
"Sorgu yok sual yok.
“Dinimiz böyle emretti”.. amenna.
Yat, dedi, yatalım,
kalk dedi kalkalım.. "

Doğru yolu bulmak için gerçekten uğraşmak gerekiyor..
Yol denemenelerinizi bekliyorum... belki doğru bir yol buluruz. *

pante · #**234** 04-10-2007, 14:36

Mehmet Y. Yılmaz/ Hürriyet/ 04.10.2007

Şeyh uçmaz, mürit uçurur!

DHA muhabirleri Şanlıurfa’da, 2 milyon liradan satılan zikir VCD’leri satın aldılar. Bu VCD’lerde Suriyeli Şeyh Hüseyin elinde bir kılıçla zikir yapan müritlerinin boyunlarına vuruyor. Şeyh Mustafa isimli şahıs da müritlerine şişler saplıyor, tükürüklediği kırık floresan ampullerinin camlarını müritlerine yediriyor.

Cezbeye kapılmış müritlerin bundan zarar görüp görmediklerini bilemiyorum.

Ancak şeyhlerin "kerametlerini" bu yolla gösterdikleri ve müritlerini inandırdıkları da bir gerçek.

Benim merakımı çeken şey de şu: Bu şeyhler madem bu kadar keramet ve güç sahibi olmuşlar, neden kendilerine sunulan bu yetenekleri bir cambaz gösterisinde kullanıyorlar?

Neden yeteneklerini daha hayırlı bir işte göstermiyorlar?

Biliyoruz ki Urfa ve genel olarak ülkemizin o bölgesi işsizlik ve fakirlikten kırılıyor.

Üzerlerinde cambaz gösterisi yapılan müritlerin çoğunluğu da bu kaderi en acımasız bir şekilde yaşayan insanlar.

O halde neden bu şeyhler onların bu sorununa bir "ne sihirdir, ne keramet" çözümü getiremiyorlar?

mhmd · #**235** 04-10-2007, 16:31

Göz neye alışmış ise beyin onu görürmüş.
Doğrudur, hem de çok doğru.
Sn. Pante'nin verdiği haber başlığını ilk okuduğumda;
-Aaa, değerli ağabeyim Sn. aldostundan bir yazı mı var? Diye düşünmedim desem yalan olur.

Haberin içeriği iğrenç.
Hele hele 5-6 yaşlarındaki çocuğun kendi yanağına sokmaya çalıştığı şişi görünce!!!
Pes.
Söyleyecek çok şey var.
Lakin bu düzlemde söylenecek sözler değil.
Hele bu başlıkta hiç değil.

Hatalarımı, cehaletime bağışlayın

pante · #**236** 04-10-2007, 18:04

Göz neye alışmış ise beyin onu görürmüş.
Doğrudur, hem de çok doğru.
Sn. Pante'nin verdiği haber başlığını ilk okuduğumda;
-Aaa, değerli ağabeyim Sn. aldostundan bir yazı mı var? Diye düşünmedim desem yalan olur.

Gazetede gözüme çarpınca ben de öyle sandım. "Bizim Aldostu gazeteye yazı göndermiş herhalde" diye düşündüm. Başlığın ilk açılış amacına yönelik konuları güncellemek açısından yazmayı uygun buldum.

Peki, bu zikir törenleriyle meşhur tarikatlardan biri olan Rufailerin şeyhinin geçen yıl müridinin eşine göz koyduğunu ve müridini öldürttüğünü biliyor musunuz? Bu da diğer haberin promosyonu olsun.

http://www.pressturk.com/detay.php?d=14619

mhmd · #**237** 04-10-2007, 21:59

Bir Japon atasözü der ki;
"İlk karını sana Allah, İkinci karını insanlar, üçüncüsünü ise şeytan gönderir."

Şeyhimizin evindekini Allah göndermiş, ikincisini bir müridi tarafından olmuş! Üçüncüsü için hikayenin sonunu dinlemek lazım!!!

Şaka bir yana, ademoğlu, garip bir canlı.
İstedikçe, azar. Yedikçe acıkır.
Hiçbir şey doyum için yeterli değildir.

Ata sözü ile başladık, ata sözü ile bitirelim.
Bir Arap atasözü der ki;
"Varlıklı adam küllüğe benzer, ne denli doluysa o denli pistir."

Hatalarımı, cehaletime bağışlayın

aldostu · #**238** 06-10-2007, 15:35

ÖNEMLİ Mİ..?

Dinlisi dinsizi;
gönlünde bir parça insan sevgisi
olan herkesi uzun soluklu barındıran bu siteyi,
ve buradaki dostlarımı gönülden seviyorum.

Arada fırtına hızında,
serseri kurşun gibi gelip geçen deli fişekler hariç,
bir aile havası var burada.

Onlar da anlasa,
insanca yaşamanın
dinden de, imandan da, izm lerden de önemli olduğunu..
Bunu kavradığımızda.
zannederim bütün sorunları çözmeye daha doğru
adımlar atacağız hep birlikde..

Duygulandırıyor bu hava beni.
Bu ortamı yaratan herkese teşekkür borçluyum.
Gerek bu başlıkda,
gerekse özel mesajla kızıma sağlıklar dileyen güzel insanlara,
sağlıklar varlıklar diliyorum.

Sanal dostlukların bu kadar gelişeceğine ihtimal vermezdim.
Ama ,hani derler ya "başına gelen bilir" diye.
Biz de çok şükür, pozitif yönüyle ögrendik başımıza gelince,
sanal dostlukların da derin olabileceğini..

Yaşamda sevinç ve hüzünler hep yanyana gidiyor..

Bazen diyorum ,
eskisi gibi olsaydım;
sertlik maskemi çıkarmasaydım yüzümden...
daha rahat( mı ) olacaktım..

Vakıa o zamanda,
hep içime dökerdim hüzünlü gözyaşlarımı..

Ama maske düştükten sonra ,
bulutlu havalardan pek kurtulamıyor gözlerim..

Önce sevincimi söyliyeyim.
4 Ekimde 35 günlük bir hastahane serüveni içinde,
27 gün sadece serumla beslenen,
son 4-5 gününde ağızdan beslenmesine müsade edilen kızımı,
hastahane yakınında bir lokantaya götürdüm,
bir kaç lokma yemek yemesinin sevincini yaşadık hep beraber.
"Ertesi gün, herşey yolunda giderse
evde tedaviye devam edilebileceği" müjdesini vermiş doktoru..
Bizim için büyük sevinç oldu.

Bir çok şey gibi;
sağlığın da değeri ,
kaybolmaya başlayınca daha bir iyi anlaşılıyor.
İslami inançta çok beğendiğim bir söz vardır,
yürekten katıldığım.
"Bir nefesin şükrünü eda etmeye bir ömür yetmez" diye.

Bir adım atmak,
elininle bir şeyi tutabilmek,
"Babam" diyen çocuğunun sesini duyabilmek..
Ağzına bir lokma koyabilmek,
onun tadını dilinde hissetmek..

Konuşmak,
anlamak.. anlatmak..
Görmek.
Koklayabilmek bir çiçeği..
Sarılmak bir sevgiliye..
Onu bağrına basmak,
onu görebilmek..

Sahip olduğumuz
ve kıymetini hiç bilemediğimiz servetler bunlar..
Sevgili Vartor ile İstavrit'in bir kadeh rakıyı tokuşturması..
Lüfere çatal sallamaları..
Dostça sohbet edebilmeleri..

Ne *büyük sevinçler ve
ne büyük nimetler bunlar..
Kıymetini bilelim bunların sevgili dostlarım..
Ama tanrı vermiş.. ama madde sağlamış bu güzellikleri yaşamamızı..
İnanın büyük nimet bunlar,
şükrü zor eda edilecek..

Yemekden kalkdık, yan eczaneden basit bir ilaç alacağız.
Kızım da yavaş yavaş yürüyor..
Eczacı hanım "Hoşgeldiniz bir dakika "lütfen deyip önce gelen biriyle ilgilendi.

O şahsın işi bitti,
kalfa bankın ardından çıktı, yanına geldi, koluna girdi..
Yüzüne baktım,
bir hançer saplandı yüreğime.. Görmüyor.. Ama..
Ey Allahım.. ne zor... ne kadar zor ya Rabbim..
Kapkaranlık bir dünya.. yardımsız yaşayamamak ne *kadar zor..

Kalfanın kolunda eczaneden çıktı..
5-10 saniye geçti kıpırdanmadan; boğazımdaki düğümü çözebildikten sonra eczacıya sordum:
"Muhtaç bir insan mı?"
"Yeşil kartı var." deyince..
Tutamadım sisleri, bulutları.. başladı yağmurlar göz pınarlarımdan dökülmeye..

Ardından fırladım dışarı.
Sağa baktım yok görünürde, sola baktım yok..
"Allahım.. neden engel oluyorsun *onu bulmama " diye hınçlanıyorum..

Hayal de görmedim ama.. 10 saniyede yok oldular..
Eczaneye hüzünle geri dönerken,
dibindeki küçük büfeden çıkışlarını gördüm..
Çok şükür... binlerce şükür ya Rabbim..
Yaklaştım yanına.
Tertemiz yüzlü.. bebekleri hafiften beyazlanmış çakır gözlü..
Eczaneden aldıkları damlayı damlatmışlar, hafif yaşlanmış gözleri..
Benim gözlerim zaten Allahından yaşlı..
"Hiç görmüyor musun?" dedim..
"Sadece hafif bir ışık seziyorum,ama hiç bir şey görmüyorum" dedi..

Kalfa "Ağabey müsade et durağa götüreceğim" dedi.
"Ben gireyim koluna, ben götürürüm ."diyorum.
"Yok sağol, ben götürürüm amca." diyor..
Anlıyamıyor..
Hem onu bir yere götürebilmenin sevincini yaşamak istediğimi..
hem de bir fırsat yaratıp eline *birşeyler sıkıştırmak istediğimi..

Bakmayın burada terbiyesizce,3-5 kuruşluk yardımları açıkladığımı..
Bunlar duygu paylaşımı.Gerçekte hep gücümce gizli yaptığım işler bunlar...
Mecburen kalfanın önünde konuştum.
"Ailen var mı?"
"Yok ağabey, yalnızım..."

Ey Allahım..ne zor bir yaşam..
Kör ve yapayalnız..
Gözyaşlarım süzülüyor ardarda..
Yutkunuyorum..
Çok da para yok cebimde..
Bir kağıt para çıkardım utançla..
"Bak bu 50 lira lütfen al bunu.."
"Yok ağabey sağol" dedi..
Gözyaşlarımı tutamıyorum.
yalvardım adeta..
"Lütfen al bunu.. lütfen rica ediyorum.."
Durdu..
İçtenliğimi anladı zannediyorum..
Avucunu kapattı *"Sağol ağabey." dedi..

Dönüp ayrıldım yanından..
Hanımla kızımın yanınada gidemedim..
Gittim arabanın başına..

Derin bir soluk aldım,
cebimden mendilimi çıkardım..

Az sonra eşim ve kızım geldi..
Eşim beni çok iyi hisseder..
"Verdin mi bir şeyler.." dedi. Başımı salladım evet manasına..

Gözlerimi kaçırınca, anladı vaziyeti..
" Üzülme,bak bu gün sevinçli günümüz..Ayrıca sen elinden geleni yapmışındır.."

Bilmiyorum ki yaptım mı elimden geleni..
Aslında içimden geçeni tam yapmadım.
Onu arabama alıp, taa evine kadar götürmem lazımdı..
Evini ihtiyaçlarını tesbit edip tamamlamam lazımdı..
Yardımcı olan insanları tanıyıp,
onlara yardımcı olup, teşekkür etmem lazımdı..

Ama yapamıyorum..
Hüzünlerim engelliyor beni.. yapamıyorum.. yapamıyorum..

Keşke daha sert olabilsem..
Ve yapabilsem bütün düşündüklerimi yüreğimi daha katı tutarak...

....

Hüzünler yıpratıyor beni..

.

ozgur_beyin · #**239** 06-10-2007, 15:47

Sevgili Aldost'um gözlerimi ıslattın, çocuklarıma daha içten bakmama neden oldun. Kızın, kızımdır,. TAM SAĞLIĞINA KAVUŞUP ,sağlıklı bir evladın, 'baba''deyişini uzun zaman duyman dileğiyle.
Kızını tanımasamda ,hasseten selamlarımı ve geçmiş olsun dileklerimi yolluyorum, iletmeni diliyerek.

vartor · #**240** 06-10-2007, 16:31

Kizinin iyiye gittigini sevinerek ogrendim. Yalniz senin degil, bir baba olarak butun insanlarin evlat uzuntusunu- sevincini paylasir, onlarla aglar, onlarla gulerim.
Bu iletinde once sevincle dolan yuregimi, bir baskasinin acisiyla dagladin.
Mutluluk ve huzun hayatin bir parcasi, bu yasimizda artik bunu ogrendik ogrenmesine de, insan neden kendine hakim olamiyor, iste onu hala bilmiyorum.
*Sana ve ailene sihhat dolu gelecekler temennilerimle....