|
SAMED *Her *şey *kendisine *muhtaç, *O *kimseye *muhtaç *değil
|
Bu anlama geldiğini nereden biliyorsun?
Var mı kaynağın, kanıtın?
"Samed"e Ragıb'ın "el Müfredat"ında şu anlam veriliyor: "Işde-yetkide kendisine
başvurulan efendi, başkan ("sey-yid")". (El Müfredat, s. 422, "Samed" maddesi.)
Taberi, İbn Abbas'ın da içinde bulunduğu birçok kimsenin bu yorumu paylaştığını aktarır.
İbn Abbas'ın ve ötekilerin belirttiklerine göre, "Samed" asıl anlamı ile "efendilik", "başkanlık", "hükümdarlık" demek olan "seyyid"likte, yani yücelikte, "en üstün" anlamındadır.
(Bkz. Taberi, tefsir, 30/223, Buhari, e's-Sahih, Tefsiru'l-Kur'an / 112, c. 6, s. 95.)
Buhari: "Araplar, ileri gelenlerine 'SAMED' derler" diyor. (Bkz. E's-Sahih, aynı yer.)
"Samed"e şu anlamlar da verilmekte:
-"Ecvef (içi boş) olmayan." Bu da kimine göre, "yemez-içmez", kimine göre "sert kaya gibi" anlamındadır.
-"Doğurmayan, doğmayan."
-"Yok olmayan."
-"Herkesin muhtaç olup başvurduğu ve kimseye başvurmaya ihtiyacı olmayan."
Bütün bu farklı anlamları bırakıp, içlerinden birini, en zayıf ihtimali seçmenin bir geçerli sebebi olmalı.
Ama Esmaül hüsna diye 99 isim uydurmasına inanan insanlardan samed'in analizini yapmalarını beklemek mümkün mü?
Samed, bana göre ise en üstün, en yüce anlamındadır Spartan.
Çünkü kaynakların çoğu bunu işaret ediyor.