Gılgamış Destanı

[hakantimaios]

Dinler tarihini ve toplumların inanışlarını-yaşamlarını yıllardır severek okurum ve araştırırım. Gılgamış Destanı'nı iki yıl önce büyük bir merakla okumuştum. Şimdi destan hakkındaki bilgileri kısaca Wikipedia aracılığı ile sizlere sunalım.
*Destana konu olan kral Gılgamış gerçekten yaşamış ve MÖ. 28. yüzyılda Mezopotamya’daki Uruk kentinde hüküm sürmüştür.
*Gılgamış Destanı, Akad ve Sümer mitolojilerinde geçer ve Akad dilinde yazılmış 12 tabletten oluşmaktaysa da bulunamayn tabletlerde destana ek bölümlerin olduğu sanılmaktadır.
* Gılgamış, en yakın dostu Enkidu'nun ölümünün ardından giriştiği ölümsüzlüğe ulaşma çabasının nafile olduğunu ve Tanrı Enlil’in öğütleriyle, insanın ancak büyük bir ad bırakmakla ölümsüzlüğe erişebileceğini kabul etmiştir.
*Enkidu’nun ölümünü Tufan öyküsü izler. Tufan, yeryüzünün sularla dolup taşmasının öyküsüdür. Gılgamış destanında Tufan’ı tanrıça İştar ve Bel’in başlattığı anlatılır. Gılgamış, Tufan’dan kurtularak sağ kaldığını öğrendiği Utnapiştim’i bulmak üzere yola çıkar. Utnapiştim ölümsüzlüğün sırrını bilen bir bilgedir.
*Gılgamış Destanı'nın en önemli özelliklerinden biri de, anlattığı "Tufan" öyküsü , üç büyük dinin Kutsal Kitapların'da yer almasıdır. "Ölümsüzlük Otu" öyküsü, Türk-İslamLokman Hekim" söylemine benzemektedir.

Bakın gördüğümüz gibi sadece bir hikaye içerisinde farklı şekillerde benzerliklerde bulabiliyoruz Ben araştırmalarımda tarihi olayların kronolojik olarak tasnif ederek ve bunların sonuçlarını yaptığım zaman çizelgesinde kontrol ediyorum. Şimdi sizlerin ortaya koyduğu yöntemle başka bir örnek sunayım. İ.Ö.2371-2316 yani Musadan 1100 sene önce yaşamış Akad kralı I. Sargon'dan alıntı( Orijinal tableti şöyle)
Ben Agadae Kralı Büyük Sargon
Annem ulu rahibeydi, babamı bilmem. (rahibelerin fahişelik döneminden, )
Rahibe annem beni gizlice doğurdu
kamış sepete koydu, onu ziftle kapladı
Sepeti nehire bıraktı, dışarı çıkamayacaktım
Nehir beni sürükleyip Akki'ye götürdü.
Akki beni nehirden çıkardı
kendi oğlu gibi büyüttü.

Bu hikayede Musa'nın sepette nehire bırakılması hikayesi ile aynı özelliği taşıyor. Ve Cüneyt Arkın'ın destan filmlerinden aklınıza gelirse bu sahneyi yine hatırlarsınız. Ne yani şimdi kim kimden çalmış oluyor. İlk yazılandan diğerimi alıntı yapıyor, yoksa toplumlara bu tarz hikayeler tek bir kaynaktan dağıtılarak farklı şekillerde önümüze çıkıyor ve destanlaşıyormu?. Bunu iyice düşünmemiz gerekmez mi?Saygılarımla.

[nogada]

Arkadaşlar gılgamış destanı bir gerçektir fakat bu gerçek,bunun nuh tufanı olduğu gerçeğini neden deiştirmesi gerektiğini anlamıyorum.Elbette yaşanan bir olay var ve bu olay tabikide halklar tarafından gerek efsane gerekse tarih olarak tabikide ele alınmış olabilir.Ayrıca nice dinler ve bilinmeyen peygamberlerde dünyamızda yaşamışlardır.Ama kavimlerince bu dinler içine giren batıllarla bozulmuş niteliğide bozulmuştur.

Bazı eski dinlerde bir çok Tanrıya vardır.Fakat bunlar belkide halkalr tarafından deiştirilip,araya batılar sokulup deiştirilerek bu duruma gelmişlerdir.Mesela hristiyanlıkta tek Tanrı varken eski avrupa dini olan pagan kültüründen esinlenerek 3'leme yapılmıştır.

Belkide gerçek din olarak gelen dinlerde insanlar meleklerede Tanrı sıfatını yakıştırmış yada peygamberleride Yarı-Tanrı olarak isimlendirmiş olabilirler.Bu o dinlerin geldiğini inkar etmeye deil ancak bozulduğunu anlamamızı sağlar.

Nuh tufanıda tarihsel bir gerçek olarak belkide eski bir peygamberde,yada bir tarihçinin elinde başka bir yoruma neden olmuş olabilir.


Saygılarımla...