Sevgili Hacı
|
Yaşıyorsunuz çünkü, fizik varlığınızı oluşturan atom ve moleküller kendi ihtiyarınız dışında bazı doğal süreçlerin etkisi altında bir araya gelmişlerdir. Onları bir araya getiren bir güç vardır elbette. Biz onlar için fizik yasaları diyoruz.
|
Zaten ben de yazdığım yazıyı, bunların doğru olduğunu, yani canlılığın materyalistlerin iddia ettiği şekilde oluştuğunu farz ederek yazmıştım.
|
Sizi ve diğer canlıları oluşturan atom ve moleküller sürekli bir değişim içindedirler. Hiç bir zaman aynı canlı değilsiniz. Her an bir değişim içindesiniz. Bu fizik değişikliği sizin de fark etmeniz için aradan yılların geçmesi gerekiyor. Oysa her saniye sürekli bir değişim içindesiniz.
|
Eğer canlıları oluşturan atom ve moleküller sürekli değişiyorsa ve duygular ve düşünceler de bu maddelerin bir yansıması ise neden duygu ve düşüncelerimiz sürekli değişmiyor? (Bu soru, tartıştığımız konudan bağımsız bir soru.)
|
Yaşamınızı sizi oluşturan atom ve moleküllerin sonsuza dek var olacağı ilkesi üzerine kurarsanız, ona doğru bir anlam vermiş olursunuz. Onu dolu veya boş geçirmek, onun dolu veya boş geçmesine inanmakla sağlanmaz. Onu dolu veya boş yaşamakla sağlanır. Yani yaşama bir anlam vermeniz ve onu dolu dolu yaşamanız sizin kendi elinizdedir. Bütün yapacağınız kendinizi sapkın inançlardan arındırarak, topluma, arkadaş ve yakınlarınıza, ülkenize yararlı bir yaşam tarzı adapte etmenizdir. Bu da sanıldığı kadar zor değildir.
|
İşin can alıcı noktası da burası. Yaşadığım hayatın, beni oluşturan madde üzerinde hiçbir etkisi yok.
- Eğer bu maddenin benden sonra yeni bir canlıda var olduğunu düşünürsek, o canlı benden tamamen bağımsız olacak. Dolayısıyla benim yaşadığım hayatın o canlıda hiçbir etkisi olmayacak.
- Eğer bu madde, madde olarak kalacak ise zaten hayatımın bir manası olmayacak. Adeta sanki hiç var olmamışım, hiç yaşamamışım gibi olacak.
Beni oluşturacak atomların ve moleküllerin sonsuza dek var olması (bir canlıda tecelli ederek yada etmeyerek) benim şu an yaşadığım hayatın anlamlı olmasını sağlamıyor. Çünkü yaşadığım hayatın, beni oluşturan madde üzerinde hiçbir etkisi yok. Yani benim iyi bir insan olmam, topluma ve ülkeye faydalı olmam, insanların beni sevmesi, takdir etmesi vs. hiçbir şey ifade etmiyor.
Sonuç olarak, eğer yapacağımız resim eğer ebediyen varolacaksa ( atomlarına ayrılarak değil resim olarak) ve varlığı sonsuz olan birisi tarafından (yaratıcı)değerlendirilecekse o resmi yapmamızın bir anlamı olur. Aksi taktirde neden güzel bir resim yapmak için uğraşalım ki. Rasgele çizelim yada hiç yapmayalım daha iyi.
Yanılıyor muyum?