Monoton Bir Yaşam Ve Ben

[serdar-yildirim]

MONOTON BİR YAŞAM VE BEN

Bugün yine benzer bir gün.
Havada bildiğim şekilden şekile olan bulutlar,
Aynı insanlar aynı manzara.
Ve dışarıya baktığıda kışın etksiyle solmuş ağaçlar.

Dışarıda insan kaynıyor kalabalık bir dünya
kulakları sağır edercesine bir gürültü.

Havalar Soğuk ve insaların ağızlarında soba tüter gibi duman akıyor
Ben Yine solgun ve yorgun gözlerimle etrafa bakınıyorum

Düşünceliyim ve ne düşündüğümü bilmiyorum
ve neyapacağımıda

Arabesk bir hava hakim dışarıda,ofluyan,puflayan insalar.
Acaba Ne düşünüyorlardır
yaşadıkları bu dünyada monotonlaşan yaşamlarına hiç
dikkat ettilermi.

Sabah kalkar işe gider ve işten eve gelirler
yani yaşamlarından hiçbir değişiklik olmayacaktır.

Altına girdikleri bu yükü kaldırmaya mecbur bırakılmışlardı.
ve zaten hep böyle oluyordu Monoton bir yaşam ve arabesk bir hava.

İnsanların halinemi acıyayım yoksa kendi halimemi acıyayım bilemiyorum
Düşüncelerim bir soruyu bitirmeden başka bir soruya geçiyor neden acaba!
Bilmem

Tv'lere bakıyorum zaping yapıyorum sıkıntımı almak için
düşüncelerimi dağıtmak için ve içinde bulunduğum boşluktan kurtulmak için
güzel,eğlenceli bir program veya bir film arıyorum,ama malesef bulduğum tek şey
yine acı oluyor,haber ve haberde ölüm.

yada kendini medyaya kurban etmiş zavallı kişi veya kişiler.

Monotonlaşan yaşamımızda kendimizi mahkum etmişiz,
yaşıyoruz diyoruz ama TANIK KİM....