http://www.radikal.com.tr/Radikal.as...&CategoryID=77
80 öncesinde de durum böyleydi.
68 hareketi ve sonrasında askere, orduya saygı vardı.
Polise atılan taş, aleyhte slogan, askere kesinlikle atılmazdı.
Polisin durduramadığı olaylara asker müdahale ederdi. Asker geldiğinde alkışlarla karşılanır ve zor kullanmaya gerek olmadan eylem kendiliğinden sona ererdi.
Hakkari'de Kürt çocuklarında bile askere duyulan bu saygı, bu kadar karalama-yıpratma çabasına rağmen ordunun hala sevgisini ve saygınlığını koruduğunu gösteriyor.
Herkes polis olmuyor ama her erkek asker oluyor. Tüm zor şartlarına rağmen askerlikten nefret etmiyor. Hayatı boyunca askerlik anılarını anlatmaktan hoşnut oluyor. Sevgi ve saygıda azalma yerine artış oluyor.
Polislikte de zorunluluk olmuş olsa, belki nefreti kat kat artardı insanların.
Bu fark neden?
Nedir orduyu güvenilir kılan?