Hepimiz büyük bir yarış kazandık
Tüm insanların ortak bir tarafı var.
Her insan milyonlarca kardeşiyle zorlu bir yarışa katıldı ve kazandı.Kazanamayanlar yaşam şansını da yakalayamadılar.
Yaşama kavuşabilmek için babamızın menisinin içinde 200-300 milyon sperm hücresi olarak yarışa katıldık.
Annemizdeki yumurtacığa ulaşabilmeyi sadece 1000-1500 hücre başarabildi.Zayıf olanlar,hatalı olanlar yollarda telef oldular.
Çünkü yumurtacığa giden yollar da türlü engeller vardı,öldürücü engeller,asitli yollar.
Babamızdan atılmadan önce testislerden çıkıp kanallardan geçerken, bir fabrikanın üretim bantlarından geçer gibi yarışa hazır hale getirilmiş,yapımızdaki çeşitli kimyasalların yanında,dış bünyemizi de sanki bir zırhla kaplamıştık.
Milimetrenin yüzde biri kadar kuyruklu bir kurtçuk idik.Sıvı ortamı bu kuyruk sayesinde yüzerek geçtik.Hedefe varınca kuyruğumuzu attık.
23 kromozomduk.Bizi oluşturacak diğer 23 kromozom ise yumurtacık da idi.Yumurtacık -,biz ise + elektrik yüklüydük.
Yumurtacığa ilk biz girince,yumurtacık anında + elektriğe dönüşür ve diğer kurtçuklar kalakalırlar.
Bundan sonraki maceramız çok uzun,DNA'mızdaki şifrelere göre bölüne bölüne trilyonlarca hücre haline geldik.İç organlarımızı,dış organlarımızı,gözümüzü,kulağımızı oluşturduk.
Özümüzde tanrıdan bir zerrecik,şuurlu,programlanmış bir zerrecik olmasa mümkün mü bu yarışa hazırlanmak ve yarışın sonunda tüm organlarıyla canlı bir varlık olarak türemek.Basit bir kurtçuğun ve birleştikten sonra tek bir hücrenin başarabileceği bir iş mi?
Ya DNA molekülü- bilinçli tasarıma en iyi örnek bence..
|