ölümden sonraki beyaz ışık

master · #1 10-03-2006, 07:29

Ölümden sonra yaşam yoktur diyenlere aslında biraz sorucam

Bir arkadaşımın yakını hastane öldü daha doğrusu kalbi durdu kısa bir süreiçin durmadı doktorlar öldü rapaorunu vericek kadar

Daha sonra kalbi tekrar atmaya başladı merak ettiğim şu herif o anda bembeyaz bir ışık gördüm demiş

Heralde öbür tarafa giderken gördüğü beyaz ışığı sölüyodur kalbi durduktan sonrayı anlatamaz

Adam inançlımı inançsızmı bakın okadarını bende bilmiyorum ama beyaz ışığın noldunu merak ediyorum doğrusu

Kalp durmuşsa rüya göremez peki kalbi durmuşsa o beyaz ışık neyin nesi?

Mutezile · #2 10-03-2006, 08:01

''Kalp durmuşsa rüya göremez peki kalbi durmuşsa o beyaz ışık neyin nesi? ''

Master, kalbi dakikalarca durduktan sonra hayata döndürülenler var. Yeter ki hasta da beyin ölümü gerçekleşmesin. Rüyalardan kalp değil, küçük beyin sorumluydu sanırım.

liopleurodon · #3 10-03-2006, 09:28

Adam inançlımı inançsızmı bakın okadarını bende bilmiyorum ama beyaz ışığın noldunu merak ediyorum doğrusu

Beyaz ışık beynin oksijensiz kalma durumuna verdiği tepki. Yani ölürken her yer karanlık olmayacak, bembeyaz olacak. Dahası çoğu beyin kökenli körlük durumunda görülen şeyin karanlık değil, beyaz olduğu sanılıyor.

Beynin işleyiş mekanziması %100 bilinmiyor. Ama bazı şeyler biliniyor. Örneğin, uçaktan atlıyorsunuz ve paraşütünüz açılmıyor. Bu durumda tamam öldüm dediğiniz zaman amigdala algı merkezini de kontrol altına alıyor ve sanki bedeninize dışarıdan bakar gibi oluyorsunuz. Sonra bir şekilde kurtuluyorsunuz. 4000 m'den karların üzerine düşerek ölümden kurtulan insanlar var. Yada mesela son bir kaç yüz metrede bir şekilde paraşütü açmayı başaran, arkadaşının gelip kurtardığı vs. insanlar.. Bunların ifadeleri hep aynı şekilde. Bunun acıyı duymamak, daha az duymak vs. ve olası kurtuluş yollarını daha iyi kullanabilmek için gelişmiş bir mekanizma oluduğu düşünülüyor.

aspartam · #4 10-03-2006, 11:35

Master'den affımı dileyerek bu konuyla ilgili Cem Yılmaz dan bir espri alıntılamak istiyorum.

NE yaparsan yap ne olursan ol öleceksin. İnsan ölümlü bir yaratıktır. İnsan öleceğini bilir. Belgesellerde gördüğün kaplanlar aslanlar gibi değil. Belgeselde gördüğün kaplan, aslan hep koşacam zannediyor. O erkek aslanı görmüyor musunuz. Fönlü böyle. Artık ormanda nerede buluyorsa fönü. Bizimki daha kompleks bir yaşam. Öleceğini biliyorsun ve sıklıkla unutuyorsun. Hani ölümden dönenler anlatır ya; bir ışık geldi falan diye. O, kıça tıkılan pamuk.

#5 26-03-2006, 13:43

Ölüm sonrası yaşandığı söylenen şeyler gerçekten yaşanan olaylar mıdır?
İnsan beynine bir ruh tarafından dışarıdan bilgi aktarılabilir mi? *
Aktarılabiliyorsa, verilen bilgiler doğru bilgiler midir? Yoksa insanları yanlış birşeylere inanmaya sevkeden türden aldatmacalar mıdır?

#6 26-03-2006, 13:52

Beynimiz bize çok güzel oyunlar oynayabilir. Özellikle de bir şok durumunda. Aslında bunu uykudan uyanırken, rüya ile gerçek arasındaki o geçiş sırasında bile sık sık yapar. En az 4-5 kere uykudan uyanınca kolumdaki saate bakıp "SAAT 3 OLMUŞ, NASIL BU KADAR UYUYABİLDİM" dediğim oldu, ama kolumdaki saat aslında 9'u gösteriyordu, yine de ben 3-5 dk. boyunca bunu anlayamadım, panikledim vs. Aslında yukarıda liopleurodon daha güzel cevap da vermiş buna.

#7 26-03-2006, 16:01

Kozmik Kitaplar-İnanılmaz Gerçekler 2

Bazıları kısaltılmış şekliyle alıntılar (Ortak ifadeler):
1-
“Yaşamın gizli ve ilahi bir gücünün olduğunu hep düşünürdüm ama yaşanmış sırlarla dolu tecrübenin akabinde bu düşüncem benim değişmez gerçeğim oldu. Hayatımın en başarılı ve en güçlü olduğu günlerden birinde, işyerimde çalışmalarıma yoğun bir şekilde dalmışken birden kendimi farklı bir ortamda gördüm. Çevremde öylesine sessiz ve öylesine garip bir gri renk hakimdi ki şaşırmış, adeta bulunduğum yere çakılmış kalmıştım. Gittikçe büyüyen sis bulutu beni içine çekiyordu.

Sisli garip yerde yukardan bakar gibi bir hal içindeydim. Zaman ve hayat durmuş, ben başka bir boyuta girmiş gösterileni seyrediyordum. Geniş bir kara yolunda hızlı bir şekilde ilerleyen arabaların akışını seyrederken, arabalardan birine daha fazla yaklaşmaya başladım. Sanki yukarıdaki ben, gözlerimle kameranın zum yapması gibi zum yapıyordum.

Bedensiz gözlerim arabanın içindeki sürücüyü görmüştü. Bu kişi yıllardır yurtdışında yalnız yaşayan dayımdı. Arabayı hızla kullanırken bir taraftan da yanaklarından akan gözyaşlarını silmeye çalışıyordu. Kalbim sıkışmış sanki nefes alamıyordum. Kendime geldiğimde çalıştığım masanın çevresine sıkıca sarılmış yaprak gibi titriyordum.

Bana ne olmuştu? Nasıl bir hal almıştım? Gördüklerim ne olabilirdi? Bütün bunları düşündükçe içim daralıyordu. Çalışamaz hale gelmiştim. Hemen şirketten çıkarak annemlere gittim. Beni perişan halde gören annem paniğe kapıldı. Olayları anlattığımda ise, 'Gece gündüz çalışıyorsun, uyku düzenin bozuldu. Ayakta rüyalar görüyorsun,' dedi ve telefona doğru giderek bu olayı çözümlemek için yurtdışındaki dayımı aradı.

Cevap alamıyorduk. Diğer yakınlarımızı arayarak ulaşmaya çalışsak da bir netice alamamıştık. Sıkıntılı ve caresiz geçen üç saatin sonunda kapı çalındı ve karşımızda dayım duruyordu. Tıpkı birkaç saat önce sislerin arasında gördüğüm kıyafette ve gözyaşları içinde içeri girdi. Annemle ben hayalet görmüş gibi dayıma bakıyor, tek kelime söyleyemiyorduk.

Dayım bizim şaşkınlığımızı bile fark edemeden koltuğa kendini atarak şunları söyledi: 'Ölüyormuşum, çaresi yok. Çok geç kalınmış, yapılacak fazla bir şey yok. Vatanımda ölmek istiyorum.'

Gerçekten de bütün vücudunu saran kanser dayımı altı ay sonra aramızdan sonsuza kadar alıp götürdü.

Yaşanmış doğaüstü olaylarda neyin gerçek olduğunu bilme şansımız elbette ki mümkün değil. Dünya belki de düşündüğümüz ya da bildiğimizden farklı bir işleyiş içinde dönüyor. Hangi güç hangi şartlar beni çözümlenemeyen bir vizyonun içine aldı? Bunun cevabını veremesem de sıra dışı bir deneyim yaşadığımı biliyorum.”

2-
“...Çayımın son yudumunu almıştım ki midemde bir bulantı hissettim. Sanki vucudum elektriğe bağlanmıştı. Nefes alamıyordum. Etrafım, sabahın pırıl pırıl ışıklarının yerine garip, ifade edemeyeceğim bir renge büründü. Parlak gri ya da gümüş rengi diyebiliriz. Kalbimin çarpmasından başka hiçbir ses yoktu. Dışarıdaki trafiğin akışı devam ediyordu ama ses yok olmuştu. İşte tam o sırada kendimi ofiste buldum...”

3-
“...Sabah olmak üzereydi. Çok güzel bir mayıs sabahını karşılamaya hazırlanan kuşların sesiyle biraz kendime gelmiştim. Bahçede dolaşarak üzerimdeki sıkıntıyı atmaya çalışırken birden sanki dünya derin bir sessizliğe büründü.

Hiçbir ses duymuyor, hızlı bir şekilde garip bir gümüş rengiyle dört bir yanım sarılıyordu. Korku ve panik halinde içeriye girmek için çaba gösterdiysem de sanki bedenim binlerce kiloluk bir ağırlığa sahip olmuştu; hareket edemiyordum.

Birden gözlerimin önünde sislerin içinde bir görüntü oluşmaya başladı...”

...Sustum; hem de yıllarca. Yaşamış olduğum bu olayı hatırlamak bile istemedim. Cevabını kimsenin veremediği bu olay beni bilinmezlerin ortasında çaresiz ve acılar içinde bıraktı.”

4-
“...birden yaşam sanki başka bir boyuta geçti. Garip bir renkteki bulut tüm çevremi sarmış, adeta beni dondurmuştu. Garip bir sessizlikle birlikte küvetin içinde bir görüntü oluştu. Bu görüntüyü sanki yukarıdan seyrediyordum. Zaman ve mekan yok olmuştu...”

...Yaşamış olduğum bu gerçek olay benim ve çevremin yaşama bakış açısını kökünden değiştirdi. Artık başıma ne gelirse gelsin bu olayı hatırlıyor ve kesinlikle başka boyutlarla bağlantıları, haberci rüyaları, kısa ölümü yaşayanları ve bizi koruyan gözeten varlıkların gerçekliğine inanıyor ve hayata bakış açımı değiştiren, adına telepati denilen sevgi yolunu kullanarak bana ulaşıp vedalaşan eşime çok kısa zamanda kavuşacağımı biliyorum.”

5-
“...Bir bardak süt içmek istemiştim ki birden çevrem garip bir gümüş rengiyle çevrelendi; hemen ardından insan çığlıkları, alevler ve dumanlar içindeki insanların görüntüsüyle karşılaştım. Sanki *zaman durmuş, ben başka bir boyuta geçmiştim. Bu görüntüyü yukardan farklı bir boyuttan seyrediyordum...Hareket kabiliyetim durmuştu; sesimi çıkaramıyor, olanları seyrediyordum.”

...Eşim, yaşadıklarımın ya da anlattıklarımın mantıklı bir aiçıklaması olmadığını söyledi. Peki bu yaşananlar ne idi? İşin içinden çıkamamıştık. Sonunda yaşadıklarımı, çok yoğun iş temposu yüzünden beynimin isyanı olarak değerlendirdik ve yattık.

...O anı yeniden yaşıyordum. Her detay ve her hareket gece gördüğüm gibi cerayan ediyordu...

...Geleceğin bir yerlerde olabilmesi, zaman karmaşasını beraberinde getirse de yaşam bütün sırlarıyla birlikte devam ediyor.”

6-
“...Bütün bunları sanki yukarıdan bir yerden seyrediyor gibiydim ve galiba bulunduğum yerde gümüş bir renk hakimdi...

...Aniden, bir düğmeye basıp film seyreder gibi seyrettiğim bu görüntü yok oldu.

...Olanlara anlam veremeyerek işyerime gittim...Otoparkta bulunan çocuk ve kırılan şişe benim üç hafta psikolojik yayrdım almama sebep olsa da artık zaman kaymalarının ve duru görü gücünün dünyanın her köşesinde yaşandığını biliyorum. Bildiğim diğer şey ise akıl sağlığımın yerinde olduğu.”

7-
“...aniden hayatın tüm seslerinin yok olduğunu fark ettim.

...Sanki zaman durmuş...Algıladığım tek şey, garip bir elektrik akımın içinde olduğumdu.”

...Ben açıkça bir zaman kayması yaşamıştım. Hayatımda ilk defa iki ay önce geldiğim bu bölgede, hayatımın en büyük mucizesiyle karşılaşmıştım...”

Bunlar uyanıkken yaşanan-görülen şeyler olarak anlatılıyor. Dinsel yönden anlatımı rüyet-görüm.
Bunlar nedir?

liopleurodon · #8 27-03-2006, 08:37

Anlattıkların daha çok uyku felci vakasına benziyor. Beyindeki algı, irade ve yönetim birimleri arasındaki bazı anlaşmazlıklar bu duruma sebep olur. Bazen uyanıkken rüya görme, bazen uyanınca hareket edememe, zamanın silinmesi vs. gibi semptomları vardır. Bir takım ilaçlarla tedavisi mümkündür. Ama Türkiye'de kim bunu yapar bilmiyorum. M.I.T.'e gidebileceksen, imkanın varsa, orada sana yardımcı olurlar. Bir kaç ta Avrupa'da bu iş üzerine yoğunlaşmış uzmanlar mevcut. Türkiye'de ise bilmiyorum kim vardır, nerdedir ama bu psikolojik bir durum değil. Fizyolojik bir sorun. Advanced MRI analizleri ile filan belirlenip çözümü bulunuyor. Fakat, genelde bu tür hastalar psikolojik tedavi, telkin sürecine sevkediliyor TR.de. Bu yüzden bir araştırmanı tavsiye ederim, uyku vs. ile uğraşan bir nörolog bulabilirsen faydası olur. Bu deneyimleri yaşayan arkadaşlarına ulaşarak bu bilgiyi verirsen sanırım büyük iyilik etmiş olursun..