M. Bakunin'den...

[arkhetip]

Bakunin'in "tanrı ve devlet" adlı kitabında bir paragraf okumuştum çok hoşuma gitmişti, paylaşayım istedim.

"Bilgi ağacının meyvelerine dokunmak açık bir biçimde yasaklanmıştır. Böylece, kendini anlama yeteneğinden tümüyle mahrum kalacak insanın, ebediyen bir hayvan olarak kalması, ebedi tanrısı, yaratıcısı ve efendisi önünde hep dört ayak üzerinde sürünmesi istenmişti. Ama bu noktada şeytan, ebedi isyancı, dünyanın ilk özgür düşünürü ve kurtarıcısı sahneye çıkar. O, insanın kendi hayvani cehalet ve itaatinden utanmasını sağlar, onu kurtarır, itaatsizliğe ve bilginin meyvesini yemeye zorlayarak, anlına özgürlüğün ve insanlığın damgasını vurur"

[Nova]

Bir yerde "Şeytan; özgürlüğün sembolüdür" diye bir satır yazı okumuştum. Bu satır bayaa takılmıştı aklımda, şimdi daha net anlayabiliyorum.

[arkhetip]

Bakış açısana göre "şeytan" nasıl değişiyor değil mi? Bu paragrafı okuduktan sonra pek bi sempatik göründü gözüme Tıpkı "cadı" kavramı gibi...

[evrensel-insan]

Saygideger arkhetip;

Iyi guzel de; insanoglu kendisine henuz dusunce ve davranista, insan olma damgasini vuramadi, hala insandisi ve insanlikdisi, kendi yarattigi degerlere, kendini teslim ediyor, o yuzden pek ozgurlukten de, bahsedemeyiz.

Ozgurluk, insanoglunun, kendisini bir nesne degil; bir ozne olarak algiladigi zaman ve kendi dahil, algiladigi herseyi, soyutuyla, soyut/somut olarak kendi monologu ile ve kendi adina/eliyle ortaya koydugunun farkina ve bilincine vardigi zaman, insanlasacak, evrensellesecek ve teslimiyetten kurtulup, ozgurlesecektir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[arkhetip]

sayın evrensel-insan, Bakunin'in tam da söylediği budur. Bu metaforik anlatımda ortaya konan asıl mesele insanın dogmalardan kurtulup, kendi varlığının bilinciyle hareket etmesi. İnsanı ancak bu özgürleştirir ve tam anlamıyla insan yapar.

[evrensel-insan]

Saygideger arkhetip;

Oyle ise, tamam. Yalniz, insanoglunun insanlasabilmesi, insanoglu turu butunuyle degil; insanoglu turunun biri eliyle, birlerin artirimiyla mumkundur. Bu da "ben, birey" biinci demektir. Yani bireyin bilinc ve farkindaligini, insansal evrensel duzeye cikarmasi.

Buradaki tehlike, ben ve bireyin, bilinclenmeden, bireyci ve/veya bencil olma tehlikesidir. Cunku bireyin bireyciligi ve bencilligi, insanoglu turunun evrensel/insansal cikari degil; bireyin sadece bireysel cikari ve bu cikar ugruna insanoglu turunu ve diger birlerini kendi biri icin, kullanmasi ve harcamasidir. Iste herseyi mubah kilan, bu anlayis; 20. ve 21. yuzyilin dunyasinin yasadigi ve yasamakta oldugu insandisi ve insanlikdisi dramdir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[arkhetip]

Sayın Evrensel-İnsan,

yine döktürmüşsün Ancak insanın "insan olma bilincini" yitirmesi bu kadar yakın tarihe dayanmıyor. İnsan "mülkiyet" kavramıyla tanıştıktan sonra özünü yitiriyor. Hayvanlardan daha vahşi hale geliyoruz, gün geçtikçe dayatılan en iyisine sahip olmaz arzusu yüzünden daha fazla vahşileşip, bir o kadar aptallaşıyor, iptidaileşiyoruz. Bilmekten, öğrenmekten vazgeçtiğimiz sürece daha da kötüsü "neden" sorusunu sormayı unuttuğumuz sürece daha da çıkılmaz yollara gireceğiz.

Sorun şu dur ki; benlik ve bencillik birbirinden ayrı kavramlardır. Bahsini ettiğiniz gibi insanlara benlik duygusunu vermeden bencillik duygusunu aşılıyoruz. Benliği oluşturulmaktan inatla imtina edilen insanın bencillik kavramıyla tanışması kuşkusuz ızdırap vericidir. Ancak sistemin bize açtığı tek yol budur. Kimilerimiz hadi ordan lenn demeyi bilse de, kimilerimiz gittikçe yırtıcı oluyoruz.

[evrensel-insan]

Saygideger arkhetip;

yine döktürmüşsün-arkhetip-

"Dokturmelerim" sana bir sorun teskil ediyor mu?

Ben, bencillik, birey, bireycilik v.s. konusun da asagidaki linke;

http://www.turandursun.com/forumlar/...498#post311498

Mesaj 843 bakabilirsin.

Ben konusuda burda;

http://www.turandursun.com/forumlar/...t=5958&page=83

Mesaj 826.

Buda birey konusu;

http://www.turandursun.com/forumlar/...t=5958&page=84

Mesaj 836, sakin gozun korkmasin!

Saygilarimla;
evrensel-insan

[evrensel-insan]

Saygideger rkhetip;

Bilmiyorum, hangi verdigim linkleri okudun ama; kullandigin cumlelerden algilama yanlisligi seziyorum. Ego, zaten benlik yani; insanoglunun, diger her canli gibi, yasam mucadelesidir. Ben, bencillik, birey, bireycilik v.s. bilinc ve farkindalik gerektirir. Yani, Ego ve benligin, bilinc ve farkindalik duzeyleridir. Benlik yani ego insanogluna aittir, diger soyutlar ise, bilhassa nihilizm sonrasi; herseyi ortaya koyanin insanoglu oldugu, seyin kendisini ortaya koyamayacagi ve insanoglu ortaya koyumunun bir insanoglu monologu oldugu ve sadece insanoglu eliyle/adina/icin/ait oldugu ve ortaya konan seyin, bu ortaya koyumda bir soz sahibi olmadigi aciklandiktan sonra gelen kavramlardir.

Tarihler boyu, ben, birey, bireycilik, bencillik v.s. zaten nihilizm oncesi yoktur ve kisi, toplumsal etiksel degerlere sahiptir ve bu degerleri yasaminin onune koyar. Halbuki, ben, birey ve bireycilikte birin yasami en ondedir ve hic bir verilen ayrimci, cikarci,parcasal deger ve tabu bunun onune gecemez.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[arkhetip]

Döktürmen benim için neden sorun yaratsın, hoş bile oluyor.

linki okuduktan sonra burada yazıştıklarımız için bir kavram kargaşası olduğunu gördüm. Bencillik kelimesini "ego" olarak kullanmışsın. İlkin anlayamamıştım.

Ego'nun insan için gerekli olduğunu düşünürüm. Benlik yaratma konusunda büyük işlev taşır. Makalende bahsettiğin gibi insan boş bir bilinçle doğar ancak genetik faktorlerle oluşturmuş olduğu mizacı reddemeyiz. Mizacının üzerine hayat algısını ekleyerek benlik oluşturur. Aslında "insan" dediğimiz kavram budur zaten. Lakin içinde bulunduğumuz sistem, onca dogmatik yapı benlik oluşmasını kırmaktadır. İnsanoğlu doğduğundan itibaren çeşitli manüplasyonlara maruz kalıyor. Ve bu süreç o denli etkili ki sürekli "çırpınan" kendini kaybetmiş canlılar haline geliyoruz.
Bir ara dilime pelesenk olmuş bir cümle vardı. "Farkındalığın acısı" der dururdum. Nietzsche nin kavramıydı galiba. Çağlardan beri insanlardan sökülüp alınan çok şey var. İnsanlık ileriye gidiyor görünebilir ancak gün geçtikçe geriliyoruz çünkü benliğimizin "insan olmanın" farkına varamıyoruz.