BİR DESTANDIR ÇANAKKALE!

Bugün Vatan bizden razı olacak; Nefer şehit ordu gazi olacak: Bir Destandır Çanakkale...
Bu Cennet Vatan için Toprağa düşmüş(gerek şehit oluşuyla,gerekse başka alanlardaki Vatan hizmetiyle) herkesi Rahmetle,saygıyla,hürmetle anıyorum.

ÇANAKKALE ŞEHİDLERİNE
Şu boğaz harbi nedir, var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların, yükleniyor dördü beşi

Şüheda gövdesi, bir baksana dağlar taşlar...
O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar,

Yaralanmış tertemiz alnından uzanmış yatıyor;
Bir hilal uğruna ya Rab, ne güneşler batıyor!

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i...
Bedr'in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi...

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
"Gömelim gel seni tarihe!" desem, sığmazsın.

Herc ü merc ettiğin edvara yetmez o kitab...
Seni ancak ebediyyetler eder istiab.

"Bu, taşındır" diyerek Kabe'yi diksem başına;
Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle,
Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;
Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsam oradan;

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına,
Uzanırken gece mehtabı getirsem yanına,

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;
Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...
Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,
Şarkın en sevgili sultanı Salahaddin'i,

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...
Sen ki islamı kuşatmış, doğuyorken hüsran,

O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;
Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Sen ki; a'şara gömülsen taşacaksın... Heyhat,
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Ben sadece Çanakkalede savaşan askerlerimizi değil aynı tarihlerder diğer cephelerde çarpışan askerlerimizi de saygıyla anıyorum. Çanakkalede savaşanalar çeşitli taktik ve stratejik nedenlerle galip gelmişler ancak diğer cephelerdekiler Çanakkaledeki askeri-lojistik desteğe ve stratejik öneme haiz olmadıkları için yenilmişlerdir. Filanca köydeki Ahmet Çanakkaleye, Mehmet Doğu cephesine, Veli Galiçayaya, Hüseyin ise Filistin cephesine gönderilmişti. Ahmetin diğerlerinden üstünlüğü, onlardan daha kahraman oluşu gibi bir şey yoktu. Tek fark onun gittiği cephe İstanbul savunması nedeniyle daha stratejik öneme sahipti ve devletin en önem verdiği cepheydi. En elit askerler, en iyi malzeme ve silahlar bu cepheye verilmişti. *Forumda geçen aylardaki yazılarımda bu durumu detaylı olarak anlatmıştım.

Takımı yenğinde alkışlayıp methiyeler düzen, yenildiğinde ise sessiz ve kayıtsız kalan taraftar gibi olmamalıyız. Bizim için hepsinin yürekten savaşmış olması önemli olmalı. Yoksa Çanakkaleliye methiyeler düzmek, kazananın yaltakçılığından ileri gitmez ve insancıl özü kaçırmış oluruz.

hatırlatmaların için sağol cem.ama ben sadece çanakkale de savaşanları anıyorum demedim ki!

işte yazdığım cümle:
Bu Cennet Vatan için Toprağa düşmüş herkesi Rahmetle,saygıyla,hürmetle anıyorum.

ama *tabi bugün çanakkale nin yıldönümüm olduğu için onunla ilgili *mehmet akif şiirini alıntıladım.
yoksa tabiki milli mücadele tüm vatan sathına yayılmış bir kurtuluş mücadelesi idi ve ayrım da yapılamaz.sağolun...

Ufak bir hatırlatma da ben yapayım, Çanakkale savaşı ve Cem'in bahsettiği diğer cephelerdeki savaşlar bizim Kurtuluş savaşı (Milli Mücadele) kapsamına girmiyor, 1. dünya savaşı ile ilgililer. Bu demek değil ki o savaşlarda ölenler bizi ilgilendirmez, bu toprakların insanlarıydı hepsi. Ama yakın dönemlerde oldular diye bunları karıştırmamak da lazım.

Saygılar.

neutrino";p=&quot´isimli üyeden Alıntı

Ufak bir hatırlatma da ben yapayım, Çanakkale savaşı ve Cem'in bahsettiği diğer cephelerdeki savaşlar bizim Kurtuluş savaşı (Milli Mücadele) kapsamına girmiyor, 1. dünya savaşı ile ilgililer. Bu demek değil ki o savaşlarda ölenler bizi ilgilendirmez, bu toprakların insanlarıydı hepsi. Ama yakın dönemlerde oldular diye bunları karıştırmamak da lazım.

Saygılar.

tşk ederim ilginize,hatırlatmanıza.Ama doğrusu ben pek anlam veremedim bu yazdıklarınıza.
ben genel olarak milli mücadeleden bahsederken( Kurtuluş Savaşı'mızdan değil!!!) milletimizin o yıllarından bahsettim.Yani özel olarak bir savaşımızı kastetmedim.O yılların tümünü kapsayan bir tabirdir Milli Mücadele tabiri.ve genel de bahsederken tarihçiler Milli Mücadele yılları diye bahsederler.

Ne yani çanakkale savaşı bir milli mücadele değilmidir? sorusu çıkıyor o zaman sizin söylediklerinizden.

saygılar.

[aldostu]

Bugün Vatan bizden razı olacak; Nefer şehit ordu gazi olacak:
Bir Destandır Çanakkale...
Bu Cennet Vatan için Toprağa düşmüş herkesi Rahmetle,saygıyla,hürmetle anıyorum.

Sağol Diriliş , sağol..
Duygularımıza tercüman oldun..
Onlar yerde , kara toprakda değil ,

Gönüllerde yatıyorlar..
Yattıkları yer nur olsun..

Başta büyük önder Atatürk'ümüz
ve bütün şehitlerimiz..
Sizin sayenizde bu gün başımız dik..

Ruhları şad olsun.

Sevgi ve saygılarımla..

tşk ederim ilginize,hatırlatmanıza.Ama doğrusu ben pek anlam veremedim bu yazdıklarınıza.
ben genel olarak milli mücadeleden bahsederken( Kurtuluş Savaşı'mızdan değil!!!) milletimizin o yıllarından bahsettim.Yani özel olarak bir savaşımızı kastetmedim.O yılların tümünü kapsayan bir tabirdir Milli Mücadele tabiri.ve genel de bahsederken tarihçiler Milli Mücadele yılları diye bahsederler.

Ne yani çanakkale savaşı bir milli mücadele değilmidir? sorusu çıkıyor o zaman sizin söylediklerinizden.

1914-1918 arası 1. dünya savaşı olarak isimlendirilir (Cihan harbi dönemi)
savaşın bitmesinden sonra işgaller ve bu işgallere karşı başlayan direnişlerle birlikte "Milli Mücadele" dönemi başlar. 1919-1923 arası. Çanakkale savaşı da sonuçta bir ülke savunmasıdır, bu toprakların insanları savaşmıştır, bu topraklar için yapılan savaştır, o savaş ve sonuçları konusunda da hiç bir itiraz yok zaten. Kimse önemsiz, ilgisiz demiyor da. Ama bu ufak detaylara dikkat etmemiz gerekiyor. Dönem olarak "Milli Mücadele" dönemi içerisinde değildir. *Birbirimizin bu tip hatalarını da düzeltmemiz gerekiyor. Neden derseniz, gittikçe kolaycılığa kaçılan bu dönemde, özellikle genç arkadaşlarımız internet'te okudukları her şeyi hiç araştırmadan, soruşturmadan "doğru" kabul etme eğilimindeler, bizde de vardır mutlaka bu.
2 gün önce, başka bir ortamda bir arkadaş "Challenger uzay mekiği aya gitmek için hazırlanıyordu ama kaza oldu" gibi birşeyler yazdı, onu okuyan başka bir arkadaş, bu doğru mudur diye hiç düşünmeden onun üzerine yorumlar yazdı. Okuyan kişilerin kafasında şu anda "uzay mekiği aya giden bir araç" düşüncesi var.

Ben sizin ilk mesajı iyi niyetle atmış olduğunuzu kabul ediyorum zaten, buna bir eleştirim yok. Tarihsel bir dönemle ilgili ufak bir maddi hata var, onu düzeltmeye çalıştım.

Saygılar.

[pante]

Çanakkale Şehitlerine

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?
En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.
Ne hayâsızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde -gösterdiği vahşetle- "Bu bir Avrupalı!"
Dedirir: Yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yâhud kafesi!
Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvâm-ı beşer,
Kaynıyor kum gibi... Mahşer mi, hakikat mahşer.
Yedi iklimi cihânın duruyor karşısında,
Ostralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada!
Çehreler başka, lisanlar, deriler rengârenk;
Sâde bir hâdise var ortada: Vahşetler denk.
Kimi Hindû, kimi yamyam, kimi bilmem ne belâ...
Hani, tâ'ûna da zuldür bu rezil istilâ!
Ah, o yirminci asır yok mu, o mahhlûk-i asil,
Ne kadar gözdesi mevcud ise, hakkıyle sefil,
Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;
Döktü karnındaki esrârı hayâsızcasına.
Maske yırtılmasa hâlâ bize âfetti o yüz...
Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.
Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbâb,
Öyle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harâb.

Öteden sâikalar parçalıyor âfâkı;
Beriden zelzeleler kaldırıyor a'mâkı;
Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;
Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lâğam,
Atılan her lâğamın yaktığı yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer
O ne müdhiş tipidir: Savrulur enkâz-ı beşer...
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak,
Boşanır sırtlara, vâdilere, sağnak sağnak.
Saçıyor zırha bürünmüş de o nâmerd eller,
Yıldırım yaylımı tûfanlar, alevden seller.
Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,
Sürü halinde gezerken sayısız tayyâre.
Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...
Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!
Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;
Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?
Hangi kuvvet onu, hâşâ, edecek kahrına râm?
Çünkü te'sis-i İlâhî o metin istihkâm.
Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler,
Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;
Bu göğüslerse Hudâ'nın ebedî serhaddi;
"O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme" dedi.
Âsım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi nâmusunu, çiğnetmeyecek.


Diriliş , bu güzel şiiri uzun olduğundan makaslamış herhalde ama bütünlüğü kaybolmuş.Okuduğumda eksikliği hissettiğim için tamamlama gereği duydum.Vatan savunmasına en güzel örneği teşkil eden "Çanakkale Zaferi" nin başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere , tüm kahramanlarını saygıyla anıyoruz..

[pante]

Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın,
Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın,
Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
Gördüğüm bu tümsek, Anadolu’nda,
İstiklal uğrunda, namus yolunda,
Can veren Mehmed’in yattığı yerdir.

Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
Son vatan parçası geçerken ele,
Mehmed’in düşmanı boğuldu sele,
Mübarek kanını kattığı yerdir.

Düşün ki, hasrolan kan, kemik, etin
Yaptığı bu tümsek, amansız, çetin,
Bir harbin sonunda, bütün milletin,
Hürriyet zevkini tattığı yerdir. * * * * * * * * * * * * * * * * *

NECMETTİN HALİL ONAN

[sodomo--]

Bugün Irak da yaşananlara bakınca daha iyi anlaşılıyor "bağımsızılık" sözcüğünün ne ifade ettiği.

O olmayınca her şey anlamsız, nefes almak bile, su içmek bile....