Ben Bir Türk Zabitiyim

B Ü Y Ü K *H A R P T E

(Meyis) adası limanında İngilizlerin 4 Tayyare taşıyan (Benami Krea) Kuruvazörünü.
Antalyanın (Ava) limanında Fransızların (Paris II ve Aleksandra) kuruvazörlerini,

N * A * S * I * L * * * B * A * T * I * R * D * I * M

YAZAN:

Harp Malulu Mütekait Topçu K.Yüzbaşı
M. Ertuğrul Aker

BİR KAÇ SÖZ
Yer yüzünün şahit olduğu bütün savaşlarda her Türk zaitinin hayatı tarihi[u] süsliyen ve büyük ulusun göğsünü kabartab destanlarla doludur.

Her biri bir epupeye mevzu teşkil edebilecek olan bu şanlı menkıbalerin -ne yazık ki- binde biri bile ne kuvvetli bir kalemin icazı, ne de kudretli bir fırçanın tasviri ile tespit edilmiş değildir.

Bu Türkün övünmesini bilmediğinden değil, övünmeyi sevmediğindendir. O, yarattığı harikaları yalnız bir vazife olarak yapar ve onun mahviyetin inziva ve mahrmiyeti içinde saklamaktan zevk alır.

Bir harpte en büyük yararlılık gösteren bir kahrımanın destanını kendi ağzından dinlemek değil, ona kendi kahramanlığı hikaye edildiği zaman bile kabahatı meydana çıkmış bir çocuk mahcubiyetiyle kızardığı görülür.

Ben de bir Türk zabitiyim (ve belki de bu şerefli adı taşıyan arkadaşlarımın en az değerlisiyim). Fakat benim de çanakkalenin ateş ve ölüm dalgası içinde başlıyarak kurtuluş savaşının sonuna kadar süren bir askrlik hayatım var. Hayatımın bu sahifeleri içinde Türk tarihi için aleladele telekki olunabilen fakat yabancı bir gözün gıpta ve hasetle bir kaç hadise vardır ki bunlar, benim şahsi meziyetlerimden ziyade yoksulluk içinde Türkün neler yapabileceğini göstermesi itibariyle kayde şayan görülebilirdi.

7.7 lik bir Dağ bataryasile taşıdığı dört tayyare ile beraber koskoca bir ingiliz kuruvazörünün batırılması, bir fransız kuruvazörünün denizin dibine indirilmesi, sonra (Türk tavşanı araba ile avlar) darbi meseline bir misal teşkil edebilecek bir oyunla diğer bir fransız kuruvazörünün tuzağa düşürülerek avlanması bu kabildendir. Fakat bütün ırkıma ariz olan bu mahviyyet illeti fazlasile bende de var. Kendi tabutları içinde akdenizin derinliklerine gömdüğüm bu üç devin homurdana homurdana can verişini, onun ruhumda yarattığı yüksek heyecanı ben mezara kadar beraber götüreceğim. Topun kundağını bırakıp sabanın kulpuna yapıştığım gündenberi de kendi vicdanımla karşı karşıya kaldığım zamanlarda beni avutan en tatlı meşgale mazinin bu şerefli dakikalarını yadetmek olmuştur. Talebeliğimdem beri vakit buldukça resimle olan iştigalimin verdiği cesaretle batırdığım gemilerin hatırasını bir kaç puşat halinde tespite çalıştım. Fakat bunun renkleri odamın pencerelerinden asla dışarıya taşmadı. Ve bunu çok yakın bir kaç dostumdan başka kimse görmedi.

Eski bir silah arkadaşını taltif için portakallığımdaki kulubemi ziyaret etmek lutfunda bulunan Büyük Mareşal ve General Fahrettin'in bu resimleri görerek bana cesaret veren teşvikleri olmasaydı beni bu maceram belki umumi harp resmi tebliğilerinden birinin unutulmuş bir bendile Fonsanders ve Lüdendorfun neşrettikleri hatıralarında buna ait yazdıkları bir iki satırdan ibaret kalacaktı. Bu hatıraları tarihin unutulmuş derinliklerinden çıkarıp aziz milletimin okuyucularına arzediyorsam ve bundan yüce Milletime gurur hissi verebiliyorsam bunu bu iki büyük başa medyunum.

ANTALYA: 1.12.1934
M. Ertuğrul Aker

Ben bir Türk Zabitiyim

BATIKTAN ÇIKAN KAHRAMAN
Topçu Yüzbaşı
Mustafa Ertuğrul

Belgesel
Mustafa Aydemir

Basım: Denizler Kitabevi

(Kitabın arka yüzündeki yazı)
O, dört küçük topu ve kocaman yüreği ile, İngilizler'in dev uçak gemisi Ben My Chree'yi Meis'te sulara gömdü. Bir diğerini savaş dışı bıraktı. İkiyüze yakın irili ufaklı tekneyi ve Fransız topçu tabyalaKurtuluş savaşımız'da rını top ateşi ile yaktı. akdeniz'de sahillerimize ölüm kusan fransız savaş gemileri, Paris II ve Alexandra'yı Kemer'de batırdı.

Çanakkale'den Kurtuluş Savaşı'na kadar her cephede savaştı.

1. Dünya Savaşı'nda yenilip silahlarımız elimizden alınırken İngiliz komutanlar bir tek bu şanlı bataryanın toplarını almayı askeri şerefe aykırı saydı. Bu dört top daha sonra onun ellerinde Kurtuluş Savaşımız'da Ege'de düşmanı hallaç pamuğu gibi attı.

O, denize döktüğü yaralı düşman askerleri ölümü beklerken onların yaralarını sardı. O sadece kahraman değil, zafer gecesi anılarına, "Zaferden mütevellit neş'emizi yaralı düşman askerlerin acısına hürmeten ihzar etmedik," diye yazabilecek kadar da insandı. Pierre Loti, onun Fransızlara verdiği insanlık dersi ile bütün Fransa'yı ayağa kaldırdı.

Savaştan sonra Büyük Mareşal'in teşvikiyle anılarını yazdı.
Ama yayınlanmadı. İçe dönük, sade ve mütevazı yaşadı.

Ta ki Mustafa Aydemir 1995 Paris II batığına dalıp, yıllar süren bir araştırmanın ardından ona ulaşana kadar da kendini bizden sakladı.... Ve onun inanılmaz anıları İngiliz - Fransız askeri arşivlerinden tek tek doğrulandı.

Bu kitap, bu batıktan çıkan, meçhul kahramanın kitabıdır.
Bu kitap, onun barut kokulu, insanlık dolu inanılmaz destanıdır...