Ateş bir tür enerji şeklidir. Eskiden elektrik vs. bilinmezdi. Şimdi bile bilinmeyen türden enerjiler var mutlaka. Şeytan, cinler ne türden olursa olsun ateştense, ateş bunlara ne yapabilir?
Fakat buradaki sorum biraz değişikti. Şeytan'ın affedilip affedilmediğiyle ilgili. Çünkü eğer dinsel yönden bakıldığında kötülüklerin başlangıcını oluşturan ve dünyadaki birçok acıya neden olan bir varlık neden affediliyor? Öte yandan Şeytan'a kıyasla, yaşamla boğuşurken günah işleyen ve biraz da dinden uzak bir kişinin milyarlarca yıl yanması ne derece doğrudur.
Şeytan'ın affedilmesi konusu bir ayete mi dayanıyor?
Ayrıca cehennem sözcüğü Ge-Hinnom sözcüğünden geliyor. Buna göre geçmişe doğru bir araştırma yaparsak, bu sözcüğün ilk defa nerede ve ne zaman ve kimler tarafından kullanıldığına bakmamız daha doğru olmaz mı? Aksi takdirde birisinin ister inansın, ister inanmasın hangi bilimsel-verisel temeli olur. Bilim derken teori vs. değil, verilerden söz ediyorum.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Hristiy...%27ta_cehennem
Burada cehennem sözcüğünün anlamı hakkında bazı bilgiler bulunuyor.
Vikipedi Özgür Ansiklopedi'den kısaltılmış bir alıntı:
Cehennem
* *Ge-Hinnom: Hinnom Vadisi,
* *Ge-Ben-Hinnom: Hinnom Oğlu Vadisi
* ** Cehennem sözcüğü İbranice'deki Ge-Hinnom sözcüğünden gelir. “Ge” sözcüğünün anlamı “Vadi”dir. "Hinnom" sözcüğü ise isim olduğundan "Hinnom"'dur. Buna göre Ge-Hinnom sözcüğünün karşılığı “Hinnom Vadisi”dir. Ge-Hinnom, Ge-Ben-Hinnom'un kısaltılmış şeklidir.
* ** Hinnom Vadisi'nin bulunduğu yer coğrafi olarak Kudüs'ün güney ve güney batısıdır.
(...)
Açıkçası, Kutsal Metin Hinnom Vadisi'ni ateşli bir işkence yeri olarak göstermemektedir. Tanrı'nın böyle bir şeyi iğrenç bulduğunu alıntılar göstermektedir. Ayrıca Tanrı, böyle bir şeyi yapmayı İsraillilere ne buyurduğunu ne de aklından geçirdiğini söylemektedir. Tanrı'nın bir şeyi yaratması için onu aklından geçirmesi gerekir. Cehennemin işkence çekilen ateşli bir yer olduğu düşünüldüğünde akla şu gibi sorular gelebilecektir: Tanrı sevgi ve merhamet dolu olduğuna göre, insanlara böyle bir işkenceyi uygun görebilir mi? Örneğin bir babanın oğlu ıslah olmaz derecede kötü ise bu baba çocuğunu sobaya atarak mı cezalandırır? Aslında insanlar hayvanlara bile böyle cezaları uygun görmezler.
Bir anne ve baba doğacak çocukları için önceden hazırlık yaparlar ve giysi, beşik gibi şeyleri hazırlarlar. Ama hiç bir ana-baba, çocuğum ilerde ıslah olmazsa ben onu şurada cezalandırırım diye, evin bir köşesine fırın hazırlamaz. Aynı şekilde Tanrı, önceden hazırlık yaparak, Adem'le Havva'yı Aden Bahçesi'ne yerleştirdi. Acaba Tanrı fırından daha kızgın bir cezalandırma yerini ne zaman hazırlamıştır? Kutsal Metin, Tanrı için şu sözleri söyler: “Böyle iğrenç şeyler yaparak Yahuda'yı günaha sürüklemelerini ne buyurdum, ne aklımdan geçirdim.” Ama aşağıdaki ayetler birilerinin aklından geçtiğini göstermektedir. Mezmurlar 106: 36-39:
* *Putlarına taptılar, Bu da onlara tuzak oldu Oğullarını, kızlarını Cinlere kurban ettiler Kenan putlarına kurban olsun diye Oğullarının, kızlarının kanını, Suçsuzların kanını döktüler; Ülke onların kanıyla kirlendi. Böylece yaptıklarıyla kirli sayıldılar, Vefasız duruma düştüler töreleriyle. RAB'bin öfkesi parladı halkına karşı, Tiksindi kendi halkından. (1)
Dikkat edilirse, buradaki sözler İsrail Krallığı'ndaki bu insanların putlara taptıklarını ve bunun onlara tuzak olduğunu, sonuçta da çocuklarını cinlere kurban ettiklerini gösterir. Evet bu insanlar çocuklarını Baal için, Molek için ateşte kurban ettiler. Ama aslında onlar çocuklarını cinlere kurban etmişlerdi. Çünkü bu törelerin-öğretilerin sahibi ve bu işkencenin yapılmasından sadistçe zevk duyanlar Kutsal Metin'e göre aslında cinlerdi. Öyleyse cinlerle, putlar, tapınma töreleri ve sadizm arasında yakın bir ilişki vardır.
Sonuç olarak şunun bilinmesi gerekir. Kutsal Metin'de, Ge-Hinnom sözcüğü gökle veya başka bir yerle ilgili olarak kullanılan bir sözcük olmamıştır. Ge-Hinnom sözcüğü Dünya'daki bir yerin adıdır ve günümüzde artık çöp dökülen bir yer olmaktan da çıkmıştır.
İnsanlar sevdikleri yakınlarının ölümüne üzülürler ve ölülerini saygın bir şekilde defnederek, uygun bir mezar yaparlar. Mezar taşına ölenin anısını yaşatmak için adı yazılır ve ayrıca bazen bir kaç satır güzel sözler yazılır. Öte yandan, toplumun nefret ettiği bazı ağır suçları yapmış kişiler, halk tarafından linç bile edilebilir. Böyle bir durum olduğunda o kişi için bir mezar yapılması akıldan bile geçmez. İstenir ki, böyle bir kişinin hatırası tamamen kaybolsun. Benzer şekilde Tanrı için bazılarının hatırası Hinnom Vadisi'ne atılarak kaybolmuş olacaktır. Çünkü Mezmurlar 109: 15 şöyle demektedir:
* *Günahları hep RAB'bin önünde dursun, RAB anılarını yok etsin yeryüzünden! (1)
(...)
Cehennemin - Ge-Hinnom'um - Hinnom Vadisi'nin resmi:
http://en.wikipedia.org/wiki/Ge-Hinnom