Allah seytani niye yaratti?

[soro]

irdeleyecegiz.

irdeleyelim.

[soro]

yaa bize yok mu?

jayjay,unlu bir atasozunu dikkatlerine sunuyorum.
"nazar etme ne olur
calis senin de olur"

"ÇALIŞ" haa
ama ben bunlara dünyada da sahibim dmeekki cennet dünyadır. Benim kuranın allahının cennet vaatlerine ihtiyacım yok.

ne demiş ömer hayyam ustamız

Cennette huriler varmış, kara gözlü
İçkinin de ordaymış en güzeli
Desene biz çoktan cennetlik olmuşuz
Bak bir yanda şarap, bir yanda sevgili..

ne güzel yazmış yaa

devam edeyim:

Dünya dediğin bir bakışımızdır bizim;
Ceyhun nehri kanlı göz yaşımızdır bizim;
Cehennem, boşuna dert çektiğimiz günler,
Cennetse gün ettiğimiz günlerdir bizim.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Ömer Hayyam
Beni özene bezene yaratan kim? Sen!
Ne yapacağımı da yazmışın önceden.
Demek günah işleten de sensin bana:
Öyleyse nedir o cennet cehennem?
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Ömer Hayyam
Bu dünyadan başka bir dünya yok, arama;
Senden benden başka düşünen yok, arama!
Vaz geç ötelerden, yorma kendini:
O var sandığın şey yok mu, o yok arama!
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Ömer Hayyam

bal damlıyor kaleminden bal...

[soro]

seytan insanin manevi kemalata ulasabilmesi icin gereklidir.bu konudaki alintim asagidadir:


Lem'alar:71
"Sual: Şerr-i mahz olan şeytanların icadı ve ehl-i imana taslitleri ve onların yüzünden çok insanlar küfre girip Cehennem’e girmeleri, gayet müdhiş ve çirkin görünüyor. Acaba Cemil-i Alelıtlak ve Rahîm-i Mutlak ve Rahman-ı Bil-Hakk’ın rahmet ve cemali, bu hadsiz çirkinliğin ve dehşetli musibetin husulüne nasıl müsaade ediyor ve nasıl cevaz gösteriyor?
Şu mes’eleyi çoklar sormuşlar ve çokların hatırına geliyor.
Elcevab: Şeytanın vücudunda cüz’î şerler ile beraber bir çok makasıd-ı hayriye-i külliye ve kemalât-ı insaniye vardır. Evet bir çekirdekten koca bir ağaca kadar ne kadar mertebeler var; mahiyet-i insaniyedeki istidadda dahi ondan daha ziyade meratib var. Belki zerreden şemse kadar dereceleri var. Bu istidadatın inkişafatı, elbette bir hareket ister, bir muamele iktiza eder. Ve o muameledeki terakki zenbereğinin hareketi, mücahede ile olur. O mücahede ise, şeytanların ve muzır şeylerin vücuduyla olur. Yoksa, melaikeler gibi insanların da makamı sabit kalırdı. O halde insan nev’inde, binler enva’ hükmünde sınıflar bulunmayacak. Bir şerr-i cüz’î gelmemek için bin hayrı terketmek, hikmet ve adalete münafîdir. Çendan şeytan yüzünden ekser insanlar dalalete giderler. Fakat ehemmiyet ve kıymet, ekseriyetle keyfiyete bakar, kemmiyete az bakar veya bakmaz. Nasılki bin ve on çekirdeği bulunan bir zât, o çekirdekleri toprak altında bir muamele-i kimyeviyeye mazhar etse; ondan on tanesi ağaç olmuş, bini bozulmuş. O on ağaç olmuş çekirdeklerin o adama verdiği menfaat, elbette bin bozulmuş çekirdeğin verdiği zararı hiçe indirir. Öyle de: Nefs ve şeytanlara karşı mücahede ile, yıldızlar gibi nev-i insanı şereflendiren ve tenvir eden on insan-ı kâmil yüzünden o nev’e gelen menfaat ve şeref ve kıymet, elbette haşerat nev’inden sayılacak derecede süfli ehl-i dalaletin küfre girmesiyle insan nev’ine vereceği zararı hiçe indirip göze göstermediği için, rahmet ve hikmet ve adalet-i İlahiye, şeytanın vücuduna müsaade edip tasallutlarına meydan vermiş."

[soro]

konunun baska bir iazinda soyle denilmis:

mektubat:43

"Şeytanların halkı ve icadı ne içindir? Cenab-ı Hak, şeytanı ve şerleri halketmiş, hikmeti nedir? Şerrin halkı şerdir, kabihin halkı kabihtir?
Elcevab: Hâşâ!.. Halk-ı şer, şer değil, belki kesb-i şer şerdir. Çünki halk ve icad, bütün netaice bakar; kesb, hususî bir mübaşeret olduğu için, hususî netaice bakar. Meselâ: Yağmurun gelmesinin binlerle neticeleri var, bütünü de güzeldir. Sû’-i ihtiyarıyla bazıları yağmurdan zarar görse, “Yağmurun icadı rahmet değildir” diyemez; “Yağmurun halkı şerdir” diye hükmedemez. Belki sû’-i ihtiyarıyla ve kesbiyle onun hakkında şer oldu. Hem ateşin halkında çok faideler var; bütünü de hayırdır. Fakat bazıları sû’-i kesbiyle, sû’-i istimaliyle ateşten zarar görse, “Ateşin halkı şerdir” diyemez. Çünki ateş yalnız onu yakmak için yaratılmamış; belki o, kendi sû’-i ihtiyarıyla, yemeğini pişiren ateşe elini soktu ve o hizmetkârını kendine düşman etti.
Elhasıl: Hayr-ı kesîr için, şerr-i kalil kabul edilir. Eğer şerr-i kalil olmamak için, hayr-ı kesîri intac eden bir şer terkedilse; o vakit şerr-i kesîr irtikâb edilmiş olur. Meselâ: Cihada asker sevketmekte elbette bazı cüz’î ve maddî ve bedenî zarar ve şer olur. Fakat o cihadda hayr-ı kesîr var ki, İslâm küffarın istilasından kurtulur. Eğer o şerr-i kalil için cihad terkedilse, o vakit hayr-ı kesîr gittikten sonra şerr-i kesîr gelir. O ayn-ı zulümdür. Hem meselâ: Gangren olmuş ve kesilmesi lâzım gelen bir parmağın kesilmesi hayırdır, iyidir; halbuki zahiren bir şerdir. Parmak kesilmezse, el kesilir; şerr-i kesîr olur.
İşte kâinattaki şerlerin, zararların, beliyyelerin ve şeytanların ve muzırların halk ve icadları, şer ve çirkin değildir; çünki çok netaic-i mühimme için halkolunmuşlardır. Meselâ: Melaikelere şeytanlar musallat olmadıkları için, terakkiyatları yoktur; makamları sabittir, tebeddül etmez. Keza hayvanatın dahi, şeytanlar musallat olmadıkları için, mertebeleri sabittir, nâkıstır. Âlem-i insaniyette ise meratib-i terakkiyat ve tedenniyat nihayetsizdir. Nemrudlardan, firavunlardan tut, tâ sıddıkîn-i evliya ve enbiyaya kadar gayet uzun bir mesafe-i terakki var.
İşte kömür gibi olan ervah-ı safileyi, elmas gibi olan ervah-ı âliyeden temyiz ve tefrik için, şeytanların hilkatıyla ve sırr-ı teklif ve ba’s-i enbiya ile, bir meydan-ı imtihan ve tecrübe ve cihad ve müsabaka açılmış. Eğer mücahede ve müsabaka olmasaydı, maden-i insaniyetteki elmas ve kömür hükmünde olan istidadlar, beraber kalacaktı. A’lâ-yı illiyyîndeki Ebu Bekr-i Sıddık’ın ruhu, esfel-i safilîndeki Ebu Cehl’in ruhuyla bir seviyede kalacaktı. Demek şeyatîn ve şerlerin yaratılması, büyük ve küllî neticeye baktığı için icadları şer değil, çirkin değil; belki sû’-i istimalattan ve kesb denilen mübaşeret-i hususiyeden gelen şerler, çirkinlikler, kesb-i insana aittir; icad-ı İlahîye ait değildir."

[K.C.]

Birkaç yıl önce Nakşibendilerin sohbetinde bulunduğumda sorulara sıra geldi.
-hocam, madem Ramazan'da bütün şeytanlar bağlanıyor insanlar niçin yine de günah işliyorlar.
-Hani esniyorsunuz ya, ağzınızı da kapatmıyorsunuz, şeytan o sırada yavrusunu ağzınızdan atıveriyor. (kısaca esnerken içinize giren şeytan yavrusu size bu günahları işletiyor)

hocanın cevap olarak verdiğini daha önce de duymuştum. Oturdum hadisleri inceledim ve Kütübü sittede gerçekten bu hadisin var olduğunu gördüm.

Bize esnemeyi yaratan Allah, bir görgü kuralını her ihlal edişimizde (görgü kuralı diyorum, şer'i kural olsa Kur'anda olurdu) bizim şeytan yavrularıyla dolmamızı sağlıyor. Gerçekten düşündürücü.

[soro]

yazıcaksan hikayeleri değil.neyi kasdediyorsan onu yaz.
esnerken ağzını kapatmak zannedersem sünnettir.

şeytan ne demek.yavrusu ne demek.anlaşılırsa o hadisi de yaz o zaman herşey anlaşılır.

ingilizlere de posta koyuyonmu gökten kedi köpek yağıyor dediklerinde.

[K.C.]

Yok, daha hiç bir İngilizle bu tür muhabbetlerim olmadı. zaten ingilizcem de yok.
Gökten kedi köpek yağıyor mu demişler... hay Allah, neyi kastetmişler

sor öğren, kütübü sittede bir hadis aramak çok zor. hiç aradınız mi bilemiyorum. Şimdi esneme ve şeytanla ilgili hadisi arayıp bulamayacağım. İsterseniz siz bir göz atın, aramanız esnasında kim bilir daha ne hoş hadislerle karşılaşırsınız. Şunun gibi: 'Mina'ya giderken uzuvlarımızdan meni damlardı' bunu Kütübü sitteye yakıştırıp koymuş ulemalar. Siz de hadissiz, sünetsiz iman olmaz diyenlerdensiniz madem, neleri kabul ettiğinizi görmüş olursunuz.