Zen Hikayeleri ile adım adım aydınlanma..

[sodomo--]

Şimdi hiç kimseyi ve kendimi Zen tarihi, sosyolojisi, psikolojisi, felsefesi vb. konularda sıkmak niyetinde değilim. Bu forumda Zen hikayeleri, mandoları, koanları, söylenceleri ile adım adım aydınlanacağımızı düşünüyorum. Yani bu forum başlığı insanların kafasına gereksiz binlerce bilgiyi doldurup onların zihnine bir "hard disk" muamelesi yapmanın lüzümu yok çünkü bize "berrak, açık" zihinler lazım bu Aydınlanma sürecinde.....

Umuyorum bu oldukça keyifli, eğlenceli Aydınlanma çabasına ilgi gösterirsiniz. Şimdilik bir hikaye ile giriş yapıyorum gelecek ilgiye göre devam edeceğim...

-----------------
Bir adamın karısı oldukça hastadır. Ölüm yatağında kocasına şöyle der : Seni çok seviyorum ! Seni terketmek istemiyorum ! Bana ihanet etmeni istemiyorum ! Ben öldüğümde başka bir kadınla birlikte olmayacağına bana söz ver. Yoksa sık sık geri döneceğim.

Kadının ölümünden bir kaç aylık bir sürede adam başka kadınlarla birlikte olmaktan kaçındı ama sonunda bir kadına aşık oldu.
O kadınlar nişanlanlandığı gece eşinin hayaleti göründü ve onu sözünü tutmamakla suçladı. Ölen eşinin hayaleti bu geceden sonra her gece gelerek onu taciz etmeye başladı. Eşinin hayeleti adam ile nişanlısı arasında geçen her konuşmayı kelimesi kelimesine ve (her şeyi) aynen ona anlatıyordu. Bu durum adamı o kadar üzüyordu ki gözüne uyku girmez olmuştu.

Umutsuzca köyünde yaşayan bir Zen ustasına giderek ondan yardım istedi. Zen ustası adamın söylediklerini dinledikten sonra *"Çok akıllı bir hayaletmiş ! " dedi. "Evet" diye cevap verdi adam. "Söylediğim ve yaptığım herşeyi en ince detayına kadar hatırlıyor !"
Zen ustası gülümsedi. "Böyle bir hayalete hayran olmalısın, sana bir sonraki sefere onu gördüğünde ne yapacağını söyleyeceğim" dedi.

O gece hayalet tekrar geldi. Adam hayaletin herzaman ki konuşmalarını Zen ustasının söylediği gibi cevapladı "Sen çok akıllı bir hayaletsin !" dedi ve devam etti konuşmasına : " Bilirsin ki senden bir şey gizleyemem, eğer benim bir soruma cevap verirsen nişanlımdan ayrılacağım ve hayatım boyunca yalnız yaşayacağım" dedi. "Sor sorunu o zaman" dedi hayalet. Adam masanın üzerinde bulunan geniş bir kabın içindeki fasülye tanelerini avuçladı ve ona sordu : *"Söyle bana elimde tam olarak kaç tane fasülye var ?"

O anda hayalet ortadan kayboldu ve bir daha hiç gözükmedi.


İnsanların bu hikayeyi okuduktan sonraki olası reaksiyonları :

Hayaletlerde insandır ve insanların yapamayacağı şeyleri onlarda yapamazlar.

Hiç kimse herşeyi bilemez bir hayalet bile olsa. Bir konuda çok akıllı olabilirsiniz ama her konuda bu "akıl" işe yaramaz.

Hayalet sürekli geliyordu çünkü adam hayaletin herşeyi bilmesinden etkileniyordu. Hayaletin onun üzerinde bir gücü vardı. Ama sonunda adam hayaletin bu üstünlüğünü kırdı ve hayalet bir daha geri dönmedi.

Hayalet aslında o adamın bir parçası idi. Bu yüzden adamın bilemeyeceği bir şeyi o da bilemezdi.

Hayalet adamın zihninde oluşuyordu. Onu o yaratmıştı. Hayaletin onu sürekli taciz etmesi onun kendisini suçlu hissetmesinden kaynaklanıyordu.

Bir şeyin üzerine çok fazla yoğunlaşırsak o şey bizi avucuna alır. O şeyin ötesine geçtiğimizde ortadan kaybolur.

Hikayenin sonunu beğenmedim. Büyük bir dikkatle okudum ama umduğum gibi bir hikaye çıkmadı.

Madem hayalet herşeyi biliyordu da o halde neden adamın Zen ustasını ziyaretini görememişti ?

Eğer kadın kocasını çok seviyorsa neden kocasından böyle bağlayıcı bir söz aldı ?

Hayaletin bildiği her şey bir avuç fasülye bile etmezdi.

---------------------------

Siz bu hikayeye nasıl bir reaksiyon gösterdiniz okuduktan sonra ? Sizce yukarıdakilerden hangisi daha gerçekçi ?

[vartor]

Benim secimim iki tane
* * Hayalet adamın zihninde oluşuyordu. Onu o yaratmıştı. Hayaletin onu sürekli taciz etmesi onun kusuru idi.
* * *Bir şeyin üzerine çok fazla yoğunlaşırsak o şey bizi avucuna alır. O şeyin ötesine geçtiğimizde ortadan kaybolur.

[vartor]

Sodomo, sen daha yatmadin mi?

[sodomo--]

gecelerin adamı vartor, hazır gecenin bu sukunetinde şu daha önce söylediğim koan'ı bulabilirsin, senden ümitliyim....

tek elin sesi nedir ?

[vartor]

Carptigi yere,nesneye gore degisir.

[pante]

Hayalet aslında o adamın bir parçası idi. Bu yüzden adamın bilemeyeceği bir şeyi o da bilemezdi. Diyorum bu soruda. Doğru olması muhtemel yanıtlar bir'den çok. Vartor'un yanıtları da uygun.
İlk soru ise daha zorlu bir soruydu. Belki de çok basit.
Örneğin " Bir elin sesi ise sessizliğidir" diyebilir miyiz acaba.
Ya da duyabilenler için "havanın sesi".

[sodomo--]

pante emin adımlarla ilerliyorsun ve zaten bu foruma katılan insanlar bayağı bir ilerleme kaydedecekler kendim dahil.... Zen aslında çok yakınında olan bir şeyi aramaktır,

"Ne kadar mucizevi, ne kadar mistik!
Odun taşıyorum, su getiriyorum." * * demiş bir Zen öğrencisi,

dikkat edersen hikayenin aşağısındaki şıklar insanların okuduktan sonraki reaksiyonları olarak tasnif edilmiş yani burada öncelikle kendi reaksiyonunu öğrenmek asıl olan, illaki doğru-yanlış ikilemi ile konuya bakmak gerekmiyor zaten Zen'in amacı seni doğru ve yanlış ikileminden kurtarmaktır bir açıdan bakarsan.. Benim ilk tepkim aşağıdaki oldu ;

Hayaletin bildiği her şey bir avuç fasülye bile etmezdi.

Hangisinin daha "rafine" bir tepki olduğunu şu anda bilemeyiz..Senin dediğin gibi birden fazla seçenek de olabilir. Bu daha başlangıç *ve böyle bir iki "reaksiyon" şıkları olan hikaye daha yazdıktan sonra reksiyonsuz hikayeler yazacağım ve daha da öğretici olacak.


İlk soru ise daha zorlu bir soruydu. Belki de çok basit.
Örneğin " Bir elin sesi ise sessizliğidir" diyebilir miyiz acaba

Evet Zen koanlarının bulunması hem zor hem çok kolaydır.

"Acaba" diyerek yanıtladın yani şüphe içindesin bu yüzden bu cevap sana bi fayda sağlamayacak.. O halde burada yapılacak olan sessizliğin sesi'ni dinlemek ve duymak olacak bunu duymadan asla bilemezsin tek elin sesini.

Bir Zen ustası ve öğrencisi birlikte müzik dinliyorlarmış,
Müzik bittikten sonra öğrenci ustasına demiş ki :
"Ne kadar güzel bir müzikti değil mi ?"
Usta yanıt vermiş: " Evet notasız hali çok hoştu"

Yani müziği notasız dinleyebilmek. İşte Zen'in sana kazandırmak istediği budur....

Diğer arkadaşlarıda bu forumda görmek isterim. Daha başka süprizlerim olacak....

[sodomo--]

Sevgili psiko,

Katılımın için teşekkür ederim.
Aslında senin ilk cevabının güçlü bir yönü var. Ama biraz "psikoanalatik" bir yaklaşım gibi duruyor, *bunu doğru olsa bile Zen'ce bulmamıştım. İkincisi cevabın ise "mantıksal bir bağ" kurma çabası ve bu da hepimizde var olan bir akıl yürütme tarzı, doğru olsa bile Zen tarzı değil bence.

Pante'nin cevabı Hayalet aslında o adamın bir parçası idi. Bu yüzden adamın bilemeyeceği bir şeyi o da bilemezdi doğru. Ama doğruyu bulmak değil ki Zen'in amacı.

Bu arada yeni bir koan ekliyorum böyle hikaye-mando-koan çeşni yaparak gideceğiz ve eminim herkes büyük keyif alarak bayağı bir mesafe katedecek.

Bir usta, asasını kaldırıp göstererek sorar; “Buna asa derseniz çok olağan bir lakırdı etmiş olursunuz, yok asa değil derseniz de yanlış olur. Olumlu ya da olumsuz bir şey demeksizin, ona ne diyebilirsiniz?"

sevgiyle kal...

Not : spartacus den de cevap bekliyorum.

[sodomo--]

Bu aşağıdaki Zen hikayesine "olası okuyucu reaksiyonları" nı eklemedim. Serbestçe düşünelim....


Zen tapınağında bahçe bakımından sorumlu bir rahip varmış. Ağaçlara, çiçeklere, çimenlere
bakmayı çok sevdiği için ona tapınakdaki bahçenin bakım görevi verilmiş. Bu tapınağın yanındaki ufak bir tapınakta da yaşlı bir Zen ustası yaşarmış. Bir gün rahip özel bir konuğu geleceği için bahçesinde özel bir dikkatle ve extra bir çaba ile çalışmaya başlamış. Yaban otlarını temizliyor, çalıları kırkıyor, çimleri tarıyor ve büyük bir titizlikle kuru ağustos yapraklarını topluyor ve onları düzene koyuyormuş. O çalışırkan bu tapınağın duvarının bitişiğinde ki ufak duvarın arkasından diğer tapınakdaki yaşlı Zen ustasıda bu rahibi dikkatle gözlüyormuş.

İşini bitirdiğinde rahip doğrularak yaptığı işe hayranlıkla bakar ve *"güzel oldu değil mi ?" diye bağırırarak seslenir Zen ustasına.
"Evet" diye cevap verir yaşlı Zen ustası. "Fakat gözden kaçırdığın bir şey var" der Zen ustası "eğer bu duvarı aşmama yardım edersen tamamlarım der" usta..

Biraz duraksadıktan sonra rahip yaşlı Zen ustasının duvarın üzerinde bahçeye girmesine yardım eder. Zen ustası bahçenin ortasına gider, *bir ağacı gövdesinden kavrar ve silkelemeye başlar ve ağacın yaprakları bahçenin her tarafına dökülmeye başlar.

"İşte bu" der yaşlı Zen ustası.......

[meas_0]

sarfedilen çabanın, yapılmadan önceki adımı diye düşünüyorum!


ilk yazdıgınada cevap verecektim sodomo-- vaktim yok yazamadım