Dinden Özgürleşmenin Doğum Sancıları

[Jolly Jocker]

Ben de müslüman bir ailede ve çevrede yetişmiştim(hala o aile ve çevre içindeyim zaten). Dinle ilgili ilk sorular üniversite birinci sınıfta kafamı meşgul etmeye başladı. Ondan önceki zamanlarda, gerek daha önceden dinime yapılan bir eleştiriyi hiç duymamış olmam ve ateist kaynaklara yabancılığım, gerekse de daha önce kendimle başbaşa kalıp düşünme fırsatı bulamamam yüzünden bazı sorularım olsa da geçiştiriyor ve inanmak istediğime inanmaya devam ediyordum.

Benim ateist olmamda, hergün dualar ettiğim ve kendisini en temiz en iyi varlık olarak düşünüp büyük bir samimiyetle sevdiğim Allah'ımın, dünya üzerinde gerçekleşen pek çok kötülüğe sessiz kalması ve tüm bunlara izin vermesi meselesi etkili olmuştu. Ayrıca dinimin kadınlara karşı tutumu ve yobazlığa açık olması da etkili oldu. O zamanlar mantık veya felsefe hususunda pek birşey bilmiyordum, materyalizmden haberim bile yoktu, sosyalist bir görüşte de değildim, bu yüzden bu açılardan sorgulama fırsatım olmamıştı ilk zamanlar. Kafam hep bulanıktı, tanrının varolmadığını aklıma bile getiremiyordum çünkü inkarı düşünmek de günahtı. Ama diğer yandanda içimi kemiren bir sıkıntım vardı, bu yüzden çoğu gece ağladım, Allah'tan beni aydınlatan bir işaret bir açıklama sunması için yardım istedim, dualar ettim. Şimdi ise düşündükçe gülüyorum...

Benim için çok sıkıntılı bir süreçti. Fakat bu sıkıntımın, günah korkusu olmadan düşünüp bir karara varamamamdan kaynaklandığını ve bunun sebebinin de düşünmeye bile günah diyen dinim olduğunu biliyordum. Bana esas sıkıntıyı verenin(yani kafama takılan konulara verdiğim cevabı kendime itiraf edemememin) günah işleme korkum ve allaha olan bağlılığım olduğunu farkettim. ''Allah neden kötülüklere müdahele etmiyor da sınav bahanesinin ardına gizleniyor?'' diye düşünüyordum, bunu bir hayli kendime dert edinmiştim ve önümde çekinmeden yüzleşmem gereken iki ihtimal duruyordu: Ya allah yoktu ya da benim düşündüğüm kadar iyi kalpli biri değildi. İkinci seçenek çok fantastik olduğu için, allahın varolmadığı düşüncesi beynime oturmuştu. Fakat günah korkum ve o güne kadar Allah düşüncesine karşı içimde beslediğim sevgi beni ciddi bir iç sıkıntıya sevk ediyordu. Allaha bağlı kaldığımda sorularım içimi kemiriyor, sorularımın cevabını(yani allahın varolmadığını) düşününce de vicdan azabı duyuyordum. Bu şekilde sıkıntılı günler geçiriyor, dualarımda allahtan bana bir şekilde açıklama yapıp ikna etmesini istiyordum. Arada kalmıştım.

Birgün(5-6 sene evvel) gazetede bir haber okudum. O haberde, adamın biri namus gerekçesiyle 13 yaşlarındaki öz kızının önce kollarını baltayla kesmiş, sonra kızı toprağa diri diri gömmeye çalışmış ve tüm bunları diğer küçük kızına da ''ilerde ters birşey yapmaması için ibret olsun diye'' seyrettirmişti! Ve benim o güne kadar hergün dua ettiğim iyi kalpli allahım da bu olay olurken kılını bile kıpırdatmamıştı! Bu haber benim için kırılma anıydı, bu haberden sonra müslümanlığı ve tanrıya inanmayı kesin olarak bırakmıştım. Çünkü artık allaha olan sevgim bitmişti. Mazereti ne olursa olsun, bu olay olurken ses çıkarmayan bir tanrıyı sevmeme imkan yoktu. Sevmediğim birine de inanıp tapamam, ona dua edip istekte bulunamam. Sevgi bitince iman da bitiyor, herşey bitiyor. Zaten cennette bile kadın-erkek ayrımı olması yüzünden cennette de mutlu olamayacağıma karar vermiştim. Eşitlik benim için önemli bir konu. O zamanlar bazı psikolojik sorunlarım da vardı ve sürekli bir intihar düşüncesi taşıyordum, yaşamaktan zevk almıyordum. İnsan cennetten ve tekrar dilip yaşamaktan umudu kesince, tanrıya inanmak da artık boş geliyor. Daha sonra, aslında önceden tanrıya değil, tekrar diriltilip cennette sefa sürmeye inanmış olduğunuzu da farkediyorsunuz. Kısacası, allaha olan sevgimin bitmesi ve ona inanmayı bırakmamla birlikte özgürce düşünmeye başladım ve bulduğum kusurları yazsam burdan köye yol olur diyebilirim. Dini bırakma süreci ne kadar sancılı olursa, bıraktıktan sonra dine olan karşıtlığı da o kadar fazla oluyormuş insanın. Dini net bir şekilde bıraktıktan sonra, allah düşüncesi ve dine karşı içimde engel olamadığım bir nefret oluşmuştu.

Bana o sancılı süreci yaşatan allaha olan o bağlılığım konusundaysa daha sonra mantığımla düşündüğümde(çünkü önceden mantığımla değil, işi kitabına(kurana) uydurmak için düşünüyordum), eğer ABDde doğmuş ve büyümüş olsaydım İsa'ya aynı bağla bağlı kalıp onun için dualar edeceğimi farkettim. Yani benim dinime olan bağlılığım, onun gerçekliğinden değil, yetiştiğim çevreden kaynaklanıyordu yalnızca. Bir Hindu olsaydım, İneğim için üzülecek ve ona bir bağlılık duyacaktım. Zaten daha sonra materyalizmi öğrendikçe içimde hiçbir inanç kırıntısı kalmadı.

Her neyse... Benim ateist olma sürecim yaklaşık iki ay kadar sıkıntılı bir dönem sonucunda gerçekleşti. İnsan bir kere bazı duyarlılıklar göstermiş ve bunlar ile inancı arasında bir çelişki olduğunu anlayıp iç hesaplaşmaya girmişse, o yolun sonu dinden özgürleşmektir.

[evrensel-insan]

Saygideger freddie;

Her neyse... Benim ateist olma sürecim yaklaşık iki ay kadar sıkıntılı bir dönem sonucunda gerçekleşti. İnsan bir kere bazı duyarlılıklar göstermiş ve bunlar ile inancı arasında bir çelişki olduğunu anlayıp iç hesaplaşmaya girmişse, o yolun sonu dinden özgürleşmektir-freddie-

Aciklayici ve bilincli anlatimin icin tesekkurler, yalniz ozgurlesmenin yolu, sadece dinde ve tanrida degil; aklin kendini inandirdigi her dogruda olmalidir.

Sonucta aklin sinirlarini asacak olan, aklin inandigi her dogruyu dusunce ile sorgulamasi ile mumkundur. Bu da tum degerler, veriler ve tabular icin gecerlidir.

Aklin sabitligini/inancini/sinirlarini asabilen tek sey, o sabitligi/inanci ve sinirlari sorgulayabilen dusuncedir.

Saygilarimla;
evrensel-insan

[AsiMelek]

benim ailem süleymancıların en büyükleriyle baya bi alakalı.beni küçüklüğümden beri tamamen dini bir şekilde yetiştirdiler.12 yaşıma kadar pek bir şey sorgulamadım ama dini çok sevmiyordum.sonra ilk önce hadislerdeki hata ve çelişkileri fark ettim.anneme bunu söylemeye çalıştım ama beni susturdu ve bana kızdı.ben de gizli devam ettim.yavaş yavaş bize tanrı gibi gösterdikleri üztazın sahtekar olduğunu anladım.zaten çok açıktı bunu nasıl anlamıyorlar bilmiyorum.devamı gelince sonun da bir gün anladım ki ne din ne de allah var.bu bana kısa bir şok yaşattı.bir daha dua etmeyecek olmak çok tuhaf gelmişti bana.sonra alıştım ve daha önceki salaklığıma çok acıdım.şimdi 13 yaşımdayım. babam beni liseye göndermeyip süleymancıların kuran kursuna göndermek istiyor.arapça öğrenmem için.sonra kuran kursunda hoca olup geleceğimi ve veteriner olma hayallerimi mahfedecek.tabi ki ben bir şeyler yapmazsam.zor olacak.ondan nefret ediyorum.keşke ölse.

[ereninthenature]

AsiMelek´isimli üyeden Alıntı

benim ailem süleymancıların en büyükleriyle baya bi alakalı.beni küçüklüğümden beri tamamen dini bir şekilde yetiştirdiler.12 yaşıma kadar pek bir şey sorgulamadım ama dini çok sevmiyordum.sonra ilk önce hadislerdeki hata ve çelişkileri fark ettim.anneme bunu söylemeye çalıştım ama beni susturdu ve bana kızdı.ben de gizli devam ettim.yavaş yavaş bize tanrı gibi gösterdikleri üztazın sahtekar olduğunu anladım.zaten çok açıktı bunu nasıl anlamıyorlar bilmiyorum.devamı gelince sonun da bir gün anladım ki ne din ne de allah var.bu bana kısa bir şok yaşattı.bir daha dua etmeyecek olmak çok tuhaf gelmişti bana.sonra alıştım ve daha önceki salaklığıma çok acıdım.şimdi 13 yaşımdayım. babam beni liseye göndermeyip süleymancıların kuran kursuna göndermek istiyor.arapça öğrenmem için.sonra kuran kursunda hoca olup geleceğimi ve veteriner olma hayallerimi mahfedecek.tabi ki ben bir şeyler yapmazsam.zor olacak.ondan nefret ediyorum.keşke ölse.

bak simdi Sevgili melek insanlardan nefret edersen teistlerden hicbir farkin kalmaz.baban ayni benim babam gibi toplumunun kurbani ona dayatilan dusuncenin kurbani.iyi ya da kotu degil sadece oyle programlanmis bunun tersine bir fonksiyonu yok bir nevi robot.

veterinerlik hayaline gelince sana senden baska yardimci olabilecek adam yok su an su konumda.ama lise egitimi zorunlu diye biliyorum ben.yani baban mecburi yollamak zorunda seni liseye.4 yil iyi bir calismayla sadece burslarinla gecinip okuyacak bir puani cikardin mi hayat senindir.

benim ailemde asiri dindar universiteyi kazandigimda Nurcularin cemaatine girmeyi reddettim cok karsi ciktilar.okumam birakirim bu puani koyde coban olurum dedim Hoca oglunu okutmadi derler rezil olursun dedim hic bozmadim cizgimi blofte yapmiyordum acikcasi sonra kabul etti ama hic para yollamadi nereyse cemaate gir o zaman veririm dedi ben yine bozmadim cizgimi okula gittim geldim kitap okudum odamda bilgisayarimda yoktu.cok zorlu zamanlardi ama simdi iyice yumusadi alisti duruma,boyle olacagini biliyordum zaten ne kadar beyni yikanmis olsada biyolojik olarak genlerinin yarisini verdigi bir homo sapienden bu kadar nefret etmesi dogasina aykiridir, biliyordum.simdi arada surtussekte iyiyiz.tayyipci rolu yapiyorum yutuyor oyle idare ediyoruz iyide para yolluyoryakinda bir yazilim firmasinda isde bulucam iyice duzene girecek hayatim.

umutsuzluga kapilma yani hersey duzelir.sen cok birsey istemiyorsun tek istegin insanca yasamak.olur insallah

[AsiMelek]

ama o çok kötü birisi.sadece din için de değil ama mesela bikere beni sabah namazına kaldırdı ben kalktım abdest almadan namaz kılıcaktım sanırım geldi bağırdı bana bende banyoya gidip abdest almaya başladım ama kıyafetimin kollarını kıvırmamıştım.kollarımı yıkıycam zaman kıvırıcaktım ama o salak arkamdan yaklaşıp sırtıma yumruk atmaya başladı.neden?çünkü kıyafetimin kolunu kıvırmamışım.hah çok günah di miii.

[ereninthenature]

AsiMelek´isimli üyeden Alıntı

ama o çok kötü birisi.sadece din için de değil ama mesela bikere beni sabah namazına kaldırdı ben kalktım abdest almadan namaz kılıcaktım sanırım geldi bağırdı bana bende banyoya gidip abdest almaya başladım ama kıyafetimin kollarını kıvırmamıştım.kollarımı yıkıycam zaman kıvırıcaktım ama o salak arkamdan yaklaşıp sırtıma yumruk atmaya başladı.neden?çünkü kıyafetimin kolunu kıvırmamışım.hah çok günah di miii.

eger fiziksel siddet uyguluyorsa bir saniye bile durma polise git.o hakkin mevcut.

[larathian]

darkmasturbater´isimli üyeden Alıntı

bak simdi Sevgili melek insanlardan nefret edersen teistlerden hicbir farkin kalmaz.baban ayni benim babam gibi toplumunun kurbani ona dayatilan dusuncenin kurbani.iyi ya da kotu degil sadece oyle programlanmis bunun tersine bir fonksiyonu yok bir nevi robot.

veterinerlik hayaline gelince sana senden baska yardimci olabilecek adam yok su an su konumda.ama lise egitimi zorunlu diye biliyorum ben.yani baban mecburi yollamak zorunda seni liseye.4 yil iyi bir calismayla sadece burslarinla gecinip okuyacak bir puani cikardin mi hayat senindir.

benim ailemde asiri dindar universiteyi kazandigimda Nurcularin cemaatine girmeyi reddettim cok karsi ciktilar.okumam birakirim bu puani koyde coban olurum dedim Hoca oglunu okutmadi derler rezil olursun dedim hic bozmadim cizgimi blofte yapmiyordum acikcasi sonra kabul etti ama hic para yollamadi nereyse cemaate gir o zaman veririm dedi ben yine bozmadim cizgimi okula gittim geldim kitap okudum odamda bilgisayarimda yoktu.cok zorlu zamanlardi ama simdi iyice yumusadi alisti duruma,boyle olacagini biliyordum zaten ne kadar beyni yikanmis olsada biyolojik olarak genlerinin yarisini verdigi bir homo sapienden bu kadar nefret etmesi dogasina aykiridir, biliyordum.simdi arada surtussekte iyiyiz.tayyipci rolu yapiyorum yutuyor oyle idare ediyoruz iyide para yolluyoryakinda bir yazilim firmasinda isde bulucam iyice duzene girecek hayatim.

umutsuzluga kapilma yani hersey duzelir.sen cok birsey istemiyorsun tek istegin insanca yasamak.olur insallah

ne mutlu senin gibileri gördük helal olsun sana ... annem bana karışmıyor en sonunda mutabakata vardık sen bana karışma seni dinden cıkartırım o ayetleri okuturum allahından da olursun dedim mutabık kaldık sonunda o kendi yoluna ben kendi yoluma
hep gerekçesi şuydu , allahın bize verdiği görev cocuklarımıza dini öğretmek...
eğitim değil bu eğitim belli bilgileri insanlara empoze etmek değildir .. onun adı propagandadır..

[Kasten]

AsiMelek´isimli üyeden Alıntı

ama o çok kötü birisi.sadece din için de değil ama mesela bikere beni sabah namazına kaldırdı ben kalktım abdest almadan namaz kılıcaktım sanırım geldi bağırdı bana bende banyoya gidip abdest almaya başladım ama kıyafetimin kollarını kıvırmamıştım.kollarımı yıkıycam zaman kıvırıcaktım ama o salak arkamdan yaklaşıp sırtıma yumruk atmaya başladı.neden?çünkü kıyafetimin kolunu kıvırmamışım.hah çok günah di miii.

Babana "Eğer erkekleri tahrik etmemek için kapanıyorsak,tek göz oda da yapayanlız namaz kılarken,karşımızda sadece Allah varken neden kapanıyoruz,mantığı nedir?.." diye sor ki cevap verirken cuvallasın.