Nasıl ölmek isterdiniz ve son sözünüz ne olsun

Genelde benim ailemde ölümler kanserden oluyor. Büyük olasılıkla sonum kanserden olacak. Çok pis bir hastalık. Öldürürken insanı insanlıktan ediyor.

Öldükten sonra ne farkeder nasıl öleceğimiz ama nedense Türkiye'de ölmek daha iyidir gibi bir saplantım var.

Sanırım, diyeceğim en son söz: Hepinizi seviyorum ve karholsun emperyalizm

Evet. Karholsun emperyalizm diyerek ölebilmek isterim

Yani,
kafa bu kafa
değişmez duvara vursan da


(da yı ayrı yazmak lazım. Sodomo kızar yoksa)

[hiramusta]

Aklım başımdayken ve Türkiyenin tam olarak bağımsızlığını gördükten sonra ölmek isterdim.Ve son sözümde şu olurdu herhalde."Yaşasın özgürlük..Allah-u Ekber"

[larra]

valla ben ölmek istemiyorum..
ona ölmeye yakın bakarız ya

[vartor]

Bu kadar kotumser olma Mamuli kardes.
Ailende kanser olmayan hic yok mu? Canliyken, hep beraber bagiralim "kahrolsun emperyalizm" diye, ancak bizim sozumuzle kahrolmayacagini bal gibi biliyoruz.
Somurulecek insan kalmayinca, kendiliginden kahrolacak zaten.
( bu arada kahrolsun yazarken imla hatasi yapmissin ,Sodomo gormeden duzelt) Sevgiler.....

[sodomo--]

Benim favori ölüm şeklim kalp krizi çünkü fazla uzatmaz işi, bir bakmışsın ki hurilerin yanındasın
Ama burada ki en önemli konu bu son söz ne olacak ?

Marx : "Son sözü hayatta yeterince konuşmamış olanlar söyler" (Bu onun son sözü olmuş)

Edison: "Orada her şey çok güzel" (Adama cennet mi göründü yoksa ?)

Hegel : "Beni bir kişi anladı o da yanlış anladı." (Yahu yaşları tutsa bu sözü Marks'a söyledi diyecem ama Hegel öldüğünde Marks 12 yaşındaydı, acaba kime söyledi bu sözü Hegel ?)

Gogol : "Bir merdiven çabuk bir merdiven getirin" (Alın size cenneti gören biri daha bi de inanmazsınız

Victor Hugo : "Siyah bir ışık görüyorum" (Bu siyah ışık da ne ola ki ?)

Oscar Wild: "Ya duvar kağıdı gidiyor, ya da ben"

Ama en harikasını geçen yüzyılda ki bir Amerikalı banka soyguncusu söylemiş (O zamanlar banka soyguncularını kurşuna dizerek idam ediyorlarmış) :

Kurşuna dizilmeden önceki son dileğini sormuşlar ve o da demiş ki : "Kurşun geçirmez yelek istiyorum"


Mamuli senin son sözün bir slogandan mı ibaret olacak ? Bak yakıştıramadım sana böyle banal sloganları Ama şöyle olabilir mesela : "Biz bir ölür bin doğarız ! "

[kage]

durun yahu.önümüzdeki yıllarda ,kötümser bir yıl tahminiyle ,yaklaşık 100 yıl içinde insanın ort. ömrü asgari 120 yıl olacağı bahsediliyor.ayrıca ölüm konusunda epikürosa katılıtorum."biz ,biz olduğumuzda ölüm yoktur.ölüm geldiğinde ise biz ,biz değilizdir.o halde ölüm yoktur."ama son sözüm "mutlaka meşru bilinç ve meşru yöntemler kazanacak." olur.

[İTTİHAD'I-İSLAM]

Korkuyorsunuz değil mi?Gideceği yerin meçhul olması insanı korkutur.Sizdeki o korku "Ya ahiret varsa" vehminin getirmiş olduğu bir korku olabilir mi?Bence öyle.Vicdanınızın sesine kulak verin.
Saygılarımla...

ben uykumda ölmek isterdim
uyurken ölmek daha bir acısız gibi geliyor..
(sanki daha önce ölmüşümde)

son sözümde şu olurdu
"hoşçakalın dostlarım"

Dingin bir ruh haliyle ölümü karşılamak isterdim. Bilhassa son saniyeme kadar ölümün doğallığını içine sindirmiş ruh halimin çocuklarıma yansımasını isterdim. Evet en büyük isteğim bu. Öyle bir şekilde ölmeliyim ki, ölümün yaklaştığı son günlerde, son saatlerde bile durumu metanetle karşılayan ruh halim dışa yansımalı, başta çocuklarım olmak üzere yakın çevreme örnek teşkil etmeli. Son zamanlarım birilerine veya bir şeylere sitem etmekle geçmemeli, yakınlarıma habere akıl verip, nasihat etmekle de geçmemeli.

Büyük amcam yedi yıl kadar evvel ölüm döşeğindeyken uzun bir yolculuktan sonra yanına varmıştım, odaya girdiğimde beni gördü ve bir yandan ağlamaya başladı bir yandan da "Cem. amcan ölüyoor" dedi hıçkırıklar içinde. *Bir çocuk gibi ağlayıp üzülüyordu. Elbette ölüm geldiği kesinleştiğinde hemen herkes üzülebilir ve ağlayabilir bunu çoğumuz anlayışla da karşılar ancak ölümü metanetle karşılayanların olumlu duygular saçtığı da bir gerçek bana göre. Eğer fiziksel acılar artık çok yoğun ise kurtuluş ümidi sıfıra yakınsa ötenaziye de olumlu bakıyorum. Bu konuda en güzel örneklerden biri Sigmund Freud'a ait:

Freud ileri yaşlarında kansere yakalanır. O dönemde yapılabilen tüm tedavi yöntemleri denenir ama sonuç alınamaz. Artık kanser iyice ilerlemiş, Freud'un dudaklarına bile kanser yaraları yayılmıştır. Bu son aşamada Freud, aynı zamanda dostu olan asistanına:

-Aynı konuştuğumuz gibi, der ve odaya girip koltuğuna oturur.

Freud, ötenazi kararını önceden asistanıyla konuşmuş ve anlaşmışlardır. Asistanı yazdığı anılarında "İkimiz de gerek bakışlarımız gerekse davranışımızla olayı trajedikleştirmeden, duygu sömürüsüne kaçmadan, birbirini anlayan iki dost olarak davrandık" diyor. Asistanın yaptığı enjeksiyondan sonra Freud gözlerini kapıyor.

Freud'un ölümü eğer ölümün de şerefli şekli varsa ki bence var, şerefli bir ölümdür güzel bir ölümdür.

Fiziksel acıların verdiği zorunlu bedensel tepkimelerimiz haricinde ölüm ruhsal sızlanmalar, bağırış, çağırışlar, sitemler veya tam tersi depresyon ve tecrit şeklinde, yaşama küsme şeklinde gelmemeli, bence en önemlisi bunlardır.

[deli_cevat]

venceremoooooooooooooooooooooosssssss
derken