Dün eski bir tanıdık denk geldi, zoraki bir sohbet etmek zorunda kaldım. Dinle ilgi alakası olmayan, hatta haberi bile olmayan eleman oruç tutmuştu. İslama aykırı her türlü aktivitenin içinde olan, ortamların adamı şahıs, oruç tutmadığım için beni fena haşlamış, kendisi, kırk yılda bir tuttuğu orucun etkisiyle Cübbeli moduna girmişti ve bana vaaz verdi. Kur'an'ı defalarca okuduğumdan, ilahiyatçılarla, bilgili birçok ateist arkadaşla konuştuğumdan, tartıştığımdan, aylarca tüm işlerimi! kenara atıp, bu konular üstünde düşündüğümden habersiz, dedesinden duyduğu 3-5 bilgiyle fena halde haşladı beni. "Cehennemde yancan sen yaa, hiç mi korkmuyorsun? abovv"...
Pek sallamadım tabii ki ama yine de o gittikten sonra oturup, islam ile uyumlu olan geçmişimi ve özellikle dini anlamda doruğa çıktığım, günün yarısını namazla geçirdiğim, geçen yılımı düşündüm. Ne olmuştu da doruğa çıkıp da yere çakılmıştım ve beş para etmez adam bile bana vaaz vermeye kalkıyordu? Baya satanist muamelesi yapmıştı bana. Ben aynı kişiydim ama benimle arkadaşlığını gözden geçirecekmiş falan
Belki kendi salaklığım, belki gayretsizliğim (ki bu hiç doğru değil), belki ailemin ya da içinde yaşadığım toplumun yanlışları yüzünden, başarıya ulaşamamış, hayatından tad almayan, dünyaya hiç gelmeseydim daha iyi olurdu diyen, herşeyi Allah'a havale etmiş, milyonlarca kişiden biriyim. Bu dünyada birşey olacağımız yok ama neyseki ahiret var derdim. Bildiğim islama zaten uygun yaşayan, suça/günaha en küçük eğilim göstermeyen, içi (enayilik derecesinde) merhametle dolu bir insanım. Az bir gayret daha gösterirsem, ahirette başarı (gördüğüm kadarıyla) kaçınılmazdı. Hem Allah'ın rızasını kazanacak, hem cehennemden kurtulacaktım, hem de dünyada yanıma bile uğramayan mutluluk ve huzuru yakalayacaktım.
Bu düşüncelerle, geçen yıl, namazı düzenli kılmaya başladım. Geçmiş yıllarda bazı vakitleri kılmamıştım. Günde 4-5 saat aralıksız kılarak bir süre sonra tüm kazalarımı kılmış olacaktım. Ramazan yaklaşıyordu. Ben zaten oruca başlamıştım, o ayda oruçların tamamını tutacak, kış aylarını da oruçla geçirerek oruç borçlarını da kapatacak, arta kalan zamanlarda da geçmişte kaçırdığım namaz ve oruçlar için bolca tövbe edecektim. Formül bu kadar basitti. Tabii kesinlikle kendimi düşündüğüm kadar, tüm dindar arkadaşlar gibi, bunları yaparken Allah rızasını da gözetecektim. Kesinlikle samimiydim.
Ama hiç istemediğim bir ışık çakmıştı kafamda. Hem de oruçlu olduğum bir günde ve namaz kıldıktan sonra. Kaza namazları da kılıyordum ve kesinlikle ağır gelmiyordu. Allah rızası ve ahiret mükafatını düşününce nasıl ağır gelebilirdi ki. Tamamen odaklanmış ve inanmıştım/kendimi inandırmıştım. Ancak kafamda aniden oluşan küçük bir şüpheyi gidermek, hem de adam gibi yaşamaya başladığım islamı daha iyi anlamak için, Kur'an'ı baştan sona okuma kararı aldım ve belki de hayatımın en büyük hatasını yaptım. Okudukça birçok ayetinde problemler ve mantık hataları gördüm (kendimce) Bu kesinlikle isteyeceğim, tercih edeceğim birşey değildi. Keşke hiç okumasaydım diyorum her defasında. Çünkü ahiret, onca şeyden sonra, sığınabileceğim tek yerdi. Ve benim gibiler için ahirette başarı çok kolaydı, zaten b*ktan bir hayat yaşıyordum, hem maddi sıkıntılar boyumu aşmıştı, hem de elimde olmayan ailevi ve sosyal tonla problem vardı. Yani sıkıntının alası vardı, günah olarak gösterilen şeylere en küçük eğilim yoktu, üstüne hiç de ağır gelmeyen 3-5 ibadet, hepsi buydu. Her ne sebeple ve ne şekilde var olduysam, ilk defa mutlu ve huzurlu olmanın formülünü bulmuştum. Evet bunun için ölmeyi beklemem gerekecekti ve bu mutluluk farklı, garip bir boyutta gelecekti ama olsun. Umut işte. Ama bu umudum elimden alındı. Ben bu konularda kimseyle konuşmadım, herhangi bir yazı okumadım, bu forumdan çok sonraları haberim oldu. Kendi kendime bir ayetten şüphelendim ve okumaya başladım. Okudukça birçok şey saçma geldi. Kur'anı bırakıp, ilk defa, objektif birşekilde, herhangi birşeyden korkmadan, etmeden, olası yaratıcıyı, insanları, yaşamı düşündüm uzun uzun. İşin mantığının, matematiğinin oturtulmadığını hissettim. Bir süre yanlış anlıyor olabilirim, çeviriler hatalı olabilir gibi bahaneler üretsem de, bu şüpheleri kafamdan kesinlikle atamadım. Bu saatten sonra hiçbirşey beni döndüremez. İstiyorum, Allah'ım ne olur bir mucize gönder, ya da yanıldığımı göster, ahireti alma elimden diyorum. Ama nafile... Tekrar tekrar okuyorum olmuyor, 3 kuruş para kazandığım işimi bu yüzden kenara atıp, saatlerce düşünüyorum. Ama kesinlikle yazılanlar, anlatılanlar palavra gibi geliyor... Hiçbirşey beni döndüremiyor. İnanmak istiyorum ama olmuyor. Benim basbaya kalbim mühürlendi o gece. Hayatımda ilk defa Allah'a isyan ediyorum. Sığınabileceğim tek yerdi ahiret... Başarılı olmamsa kaçınılmazdı. Ama olmadı. Şimdi düşünüyorum, kalp neden mühürlenir, kardeşim. Ne suçum vardı?
Birçok kişiye saçma gelecek bu yazımda demek istediğim, dinden soğumamın elimde olmayan, hatta anlam veremediğim sebeplerden olduğu, hatta bunun bana yarar değil, "ahirette mutlu olabileceğime dair inancımı" elimden alarak zarar verdiği ve umutlarımı yok ettiğidir. Ayrıca ben kedi kesen, çevresine, toplumuna zarar veren, her türlü günahı işleyen satanist vs. değilim. İstemeden şüphe duymaya başladım, ne yaptıysam bu şüpheleri içimden atamadım. Kur'an da anlatılanlar inandırıcı gelmiyor/gelemiyor diye bizi satanist vs. gibi garip insanlarla aynı kefeye koyanları görmek beni deli ediyor. Ben neydiysem, oyum, birşey ya da birilerinden korktuğumdan değil, vicdanımı dinleyip, günah denilen şeylerden hep uzak durdum, hala da aynı şekilde devam ediyorum. Zaten hayat b*ktan, ahiret gözümde yalan olmuş/elimden kayıp gitmiş, bir de satanist muamelesi görmemek için, sanırım en iyisi susmak. Şüphelerimi gidermek için bile kimseyle konuşmayacağım. Zaten artık gerek de kalmadı.
P.S. En azından bu forumdaki bazı arkadaşlara seslenmek istiyorum, rica ediyorum. 3 kuruşluk dini bilginizle gelip bana vaaz vermeyiniz, ben satanist değilim, gavuristandan da gelmedim. Derdim nedir anlattım. "Cehennemde yanarsın haberin yok mu aaa!!!" diyenlere ve din kültürü ve ahlak bilgisi dersi vermeye kalkanlara artık dalma kararı aldım, bilginize

Bu alanda, bir yıl içinde okuduğum yazıları, burdaki birçok dindar arkadaş, bütün tahsil hayatı boyunca okumamış, üstünde düşünmemiştir...