Dine karşı başkaldırım

[Olimpiyat]

Forumda çoğu konuya katılmama rağmen, belki de foruma girerken ilk olarak yazmam gereken yeri unutmuşum.
Benim dinlerden kurtuluşum şöyle oldu.

Küçük yaşlarda babamın eve hep dini kitaplar alması nedeniyle(Özellikle Türkiye gazetesi aboneliği ve onun verdiği dini ekleri de cabası) dine karşı aşırı ilgim olmuşmuştu.
Lise de iken imamı rabbani, imamı gazalinin abdulkadiri geylaninin eserlerini yatarken bile okup öyle yatıyordum.
Sülalemin çoğu aslında pek dindar değildi ama belki de içimdeki boşluktan ya da küçükken okuduğum dini telkinlerle dolu kitaplar yüzünden, namaz kılan, ramazan orucunu tutan bir gence dönüşmüştüm.
Saçma şeyler görmüyormuydum, görüyordum ama vardır bir hikmeti diyordum.Ve geçiyordum.

Lisede tübitak matematik olimpiyatlarında gümüş madalya alınca, nurcu öğretmenlerin dikkatini çekmiştim.Benimle daha fazla ilgilendiler.Dershanelerine kaydetttiler vs...Ve nurcuların sohbetlerine de katılmaya başladım.

Fakat ne yapacağımı şaşırmış bir durumdaydım. Girdiğim cemaatlerde ve tarikatlarda bir iki yüzlülük seziyordum.(o zamanlar aynı zamanda atatürkçü idim)
Malum, okul kitaplarında Atatürk dindar olarak lanse edilir.

Cemaat içinde ve girdiğim tarikatlarda,bazı insanların Atatürk e sövdüğüne şahit oldum.İlk zamanları bunu yapmazlardı, sonradan yaptılar.
Yani, ikiyüzlü bir politika vardı.
Cumhuriyet elbet yıkılacak mantığı, dindar gençler arasında slogan olmuştu.

Doğu perinçek in atatürk dine karşı tutumu gösteren el yazılarının yer aldığı kitabı okuyunca, herşeyin bize anlatıldığı gibi olmadığını anladım.
Bu beni daha da aaştırmaya sevketti.

Bir şansım da, üniversite hayatımın önemli bölümünün İngiltere de geçmesi sayesinde oldu.Hem Nottingham Üniversitesinde de, hem de Oxford Üniversitesinde okurken arkadaşlarımın çoğu (ve hocalarımın da çoğu) ateist olunca, olaya daha sorgular halde bakar oldum.
Belki de ateist olmam da en büyük etken bunlardı(Gerçi o dönemler ateizm ile deizm arasında gidip geliyordum)
Sadece İngilterede üniversite yıllarında değil, Rusçamı ve Çincemi geliştirmek için gittiğim Rusya da ve Çinde de çok değerli insanlar tanıdım.Onlardan da çok şey öğrendim.
Ateizm ile ilgili bir çok kitabı okuma olanağı buldum.Ve gemiş bilgilerimle, ateizmi karşılaştırma olanağı buldum.
Olaya müdahil olmadan, tarafsız gözle bakınca ya ben bunlara nasıl inanmışım, dedim kendime.Zor şey değil.Sadece uzaydan gelmiş gibi, tamamen tarafsız gözle bakınca, saçmalıklar manzumesine nasıl inanmışım, diyorsunuz.
Acaba yurtdışına çıkamasaydım, bu sorgulamaları yapacak ortamı daha mı geç elde ederdim diye de düşünmeden edemiyorum.

Aydınlanmamda emeği geçen herkese teşekkürlerimi bildirmeyi bir borç bilirim.

[qlause]

Çok güzel bir hikayen varmış keşke bende senin kadar şanslı olup, matematik altyapımı sağlam atabilseydim baksana, çok iyi yerlerde eğitim görmüş çok yeri gezmişsin imrendim sana

[uyar]

Olimpiyat´isimli üyeden Alıntı

Acaba yurtdışına çıkamasaydım, bu sorgulamaları yapacak ortamı daha mı geç elde ederdim diye de .......

cok dogru bir tesbit.... alternatif yasamlar fiili olarak goren kisiler kendi yasamlarini da daha kolay gozden geciriyorlar... tolerans da daha fazla oluyor

tek tip cevrede buyumek "kritik ederek dusunme" nin en buyuk dusmani

[efeince]

Öncelikle hoşgeldin.

Hikayen gerçekten güzel. Hayatta herkes farklı imkanlarla bazı sonuçlara ulaşıyor. Sen, belkide bu sonuçların en bilimsel ve en şanslı olanına ulaşmışsın.

Dini ve Allah'ı tamamen terk etmen elbette senin tercihin, ona tek bir sorgu veya kuşku kuramayız.

Din'deki saçmalık diyebileceğimiz tezatlıkları bende terkediyorum fikren, fakat; Allah'ın varlığına tüm kalbim ve beynimle inanmaktayım.

Senden güzel fikirler çıkacağına inanıyorum dostum, forumda daimi olman dileğiyle

[ALKA]

Hoş geldin demek için çok geç olsa da, bari iyi ki forumda varsın diyeyim

Yurt dışına çıkmak insanı gerçekten çok yönde gelişimini etkileyebiliyor. Ben mesela Mormon olmuştum ve pek dindar bir insan değilken dine ilgi duymaya başlamıştım. Bunun nedeni de oradaki din ve inanç özgürlüğü ve birbirinden farklı dinlerin bir arada olması idi. Ama senin durumunda sen daha ziyade biraz daha farklı bir ortamda kendini bulmuşsun. Şöyle ya da böyle insan dünyayı öğreniyor ve farklı kültürlerin dil ve dinlerin olduğunu görüyor. Bu da kişinin kendi inanış ve düşünüş şekilleri üzerinde yeniden düşünmesini ve kişiyi bunları tekrar gözden geçirmesine yönlendiriyor.

[barristor]

83 senesinde universite sinavlarinda bana bir soru denk gelmisti.O zamanlar yobaz olmasamda ,tatlisu muslumaniydim.

Soru tam olarak soyleydi.

Fatih Sultan Mehmet asagidaki sebzelerden hangisini yiyememistir?

a)Bamya
b)Borulce
c)Patates
d)Kabak
e)Patlican

Sorunun ne kadar salakca oldugunu dusunmus ve cevap bile vermemistim.Belki suan cevabini bilmeyen bir cok arkadasta benim gibi dusunmustur.Ve Bamya,borulce,kabak diye sallamislardir bile.

Fakat dogru cevap Patatesmis ve patates ilk kez Amerikada bulunmus,tabi Fatihin yasadigi zamanda daha Amerika kesif edilmedigi icin,patates yiyemeden gitmis.

Bu soru benim hosuma gitmis ve aklima kazinmisti.Aradan yillar gecti.Birgun dini icerikli yayin yapan bir kanali seyrediyordum.Muhtemelen TGRT.

Televizyonda Ilahiyat Fakultesinden bir ogretim gorevlisi hoca,Kuranda gecen sebze ve meyvalarin insanliga olan faydalarini anlatiyordu.(hatta o aralar Nar suyu cok popilerdi)

Ve aynen soyle dedi 'Kutsal kitabimizda,insanliga faydasi olan bir cok sebze ve meyveden bahseder,belki cogunun degerini bizler yeni ogrenmekteyiz ama Kuran bunu bize 1400 yil once anlatmistir...' Biraz durakladi ve soyle devam etti. 'Fakat nedendir bilinmez,insanligin en cok tukettigi Patatesten tek kelime bahsetmez,vardir bir hikmeti'

O an kafamda bir simsek cakti ve yukardaki soru aklima geldi.

Ulan dedim,yeri gogu ,ayi gunesi vs bilen Allah nasil olurda patatesi bilmez?Amerikanin yerini mi bilmiyordu?Vardir bunda bir yanlislik deyip arastirmaya basladim.Baslayis o baslayis ,patladi gitti


.

[qlause]

Soru çok kolaymış, okur okumaz cevabını buldum

[Olimpiyat]

Açıkçası benim dinden çıkmam da, dinler tarihinin etkisi büyük oldu.Eğitimim matematik ve fizik üzerine idi ama arkadaşlarımın dinler tarihi üzerine kitaplar vermesi ve onları okumamın çok büyük etkisi oldu.
Birçok tarihçi,felsefeci ve sosyolog arkadaşım oldu.Onların dinler tarihi üzerine araştırma yapmamı istemesi ve bana kitaplar vermesi dönüm noktamdı.
Dinlerin, bilimsel gelişmelerde hep engel olduğunu görmek acı vericiydi.

Dinler tarihi, çok güzel bir uğraşı alanı.Hep ilgimi çekmiştir.

Müslüman-Hristiyan-Musevi-Ateist herkes, dinler tarihini muhakkak okumalı ve araştırmalı.Hele bir de tarafsız gözle yazıldımı okuması ayrı bir keyif.

[idontneedagod]

Sayın Olimpiyat, dinden çıkma hikayelerine bayılıyorum Herkes farklı yer ve koşullarda ancak neredeyse aynı süreçten geçmiş. Sizinki oldukça heyecan verici olmuş ama.

Yurtdışına çıktığınız için İslama dışarıdan bakma fırsatı bulmuşsunuz. Ne kadar önemli bu değil mi? Objektif bir gözle inançlarımızı irdelemek. İlk yurtdışına çıkışım bir noele rastlar, eşimin ailesiyle tanışmak için gitmiştim. Kendileri Hristiyan. Bir Klise'ye girdik, tarihi, güzel bir klise, o sırada noel ayini devam ediyor. O kadar komik gelmişti ki bana, diz çökenler, ağlayanlar, bir yandan papaz sağa sola kutsal su saçıyor. Buna nasıl inanır ki bir insan diye düşünmüştüm. O sırada da atesist idim ancak inanır olsam İslam'a inanırım diye düşünüyordum, çünkü başka her şey çok komikti. Ama yurtdışı deneyimlerinde aslında hepsinin çok komik olduğunu görüyorsunuz.

Bir de kutsal suyla evlerin kutsanması var. Bu nedir arkadaş demiştim, papaz elinde bir çalı süpürgesi ile geliyor sağı solu okunmuş çeşme suyu ile ıslatıp para alıyor, elini öptürüp gidiyor. Papaz geldi eve, herkes kapıda, elini öpüyor papazın ben de mutfakta oturuyorum, tabi adam evde başka kimse olduğunu düşünmüyor çünkü saygısızlıktır bu ona, mutfağa girdi beni gördü ve sanki şeytan görmüş gibi korktu, görmeliydiniz daha sonra mutlu noeller dileyip beni kutsadı!!! Kutsal suyla yıkanmak bir şeytan uşağının derisinin yanmasına sebep olmuyordu, orada öğrenmiştim. O sudan sonra zaten bir daha, teizme, deizme, hatta agnostisizme bile yaklaşmadım. Tam bir ateist idim. Tanrı yoktu, bu kadar komik olamazdı herşey.