angel333´isimli üyeden Alıntı
Tanrı neden yok neden
Neden kutsal bir kitap yok
Bana yol gösteren hiç birşey yok
Yaşamak için amaç yok
İyi yada kötü olmak için amaç yok
Tanrının olmaması bana çok acı veriyor...
Tanrıyı çok aradım ama yok
Çok dua ettim ama yok
Bir kutsal kitap yok
İnsanın var olma amacı yok
|
Sevgili angel333
Hepsi bir yana neden bir AMAÇ arıyoruz? Tanrı olmak zorunda mı? Bir amaç olmak zorunda mı? Değil. Amaç zihni, subjektif bir olgu, varlık ise(genel, nesnel anlamıyla) nesnel ve amaçsız. Kısaca amaç olmak zorunda değil. Bir irademiz, zihnimiz var ve canlıyız, organize hareket edebiliyor ve planlar yapabiliyoruz. İlla bir amaç yükleyeceksek, planlarımız, organize hareketlerimiz, hedeflerimiz, aldığımız etkilerden verdiğimiz tepkilere kadar bir dolu amaç yükleyebiliriz...
Doğa da bir amaç aramak, doğaya bir irade vermek çabasına dönüşür.(çünkü amaç iradi, zihni bir olgu, bir irade yoksa, amaçta olmayacaktır.). Bu çaba ise eni, sonu bu
amacı güden bir varlık, irade olmalı-tanrı- sonucuna varmış. Bu konuda, başından beridir sorun, illa bir amaç aramak, amaçsızlığı kabullenememekten, normal karşılamamaktan kaynaklandı. Amacı normal karşılıyorsak, amaçsız varlığı da normal karşılamalıyız.....
Boşverin amacı, iradeniz dışında bir amaç aramayı vs. Amaç iradelerden bağımsız değil, varlık ise iradeden bağımsızdır. İyi ya da kötü olmakta yine insana ait. İyi ya da kötünün ölçütü nedir? Kime, neye göredir? ortalama bir ölçü konulabilirse, bu ölçüte göre iyi ya da kötü olabilirsiniz. İyi olmak için çabalamaktansa, ölçütlere bakmak bence yeterli..
Siz nasıl bir yoldan ve rehberden bahsediyorsunuz tam anlayamadım, ama bu gün en büyük sorun, yol ya da rehber değil, maalesef insan ve toplumsal yaşamın dengesizliği, adaletsizliği, eşitsizliğidir. Bu insanları karamsarlığa, çaresizliğe, çıkar bir yol bulamamaya, yalnızlığa, elden bir şey gelmezciliğe, çaresizliğin kabulune vs mahkum ediyor.. Nedeni ise, dünya kimsenin malı değilken, üzerinde yaşayan insanlar, bazı aşırı bencil arzularla oluşan dengesiz sistemler sonucu, çok ağır ve eşitsiz koşullara mahkum. Asıl sorun da çıkmazda buradan kaynaklı diye düşünüyorum. Birileri zor hayat şartlarına mahkum ettikleri insanlar üzerinden eğlenirken, çoğunluk bütün ömrünü çıkmaz sokaklarda, ağır stres altında, gelecek korkusu ve kaygısıyla, mutsuz geçiriyor ve maalesef adı konmamış bu kaygılar bir çok farklı biçimde dışa yansıyor. Tanrı, amaç, gelecek,
hayatın amacı yok gibi sonuçlara kadar varıyor... Laftan öte gitmeyen, masalımsı, hayal dünyalarından öte geçmeyen bir rehber olsa ne olur, yol olsa ne olur? Bunca sıkıntılar arasında masalımsı sözler, Polyannacılık, öldükten sonra öte alemde şarap ırmakları olacak vs uyuşturucu, kabullendirici sözler insana ne verebilir, nereye kadar verebilir?
Doğa, evren amaçsız bu nesnel açı, öznel açıda ise insan amaçsız değil. İradesi var ve bu açıdan amaç çerçevesinde karamsarlığa düşmek anlamlı değil diye düşünüyorum. İrademiz varsa amaçlarımız da var demektir ve yaşam da ayrışmaz bir parçası.