Hayat Bir İllüzyondur ve İllüzyon Ancak Ona İnananların Gerçeğidir...

[angel333]

Bizler çoğu zaman içimizi rahatlatmak için bahaneler üretiriz. Bu bahanelerimize bir süre sonra gerçeğimize dönüşür. Çünkü o gerçeklere inanmak işimize gelir. Bir süre sonra da sahteler dünyasına dalar gideriz. Kendimize yeni bir dünya oluşturur, illüzyona gireriz. Ve bu illüzyon hoşumuza gider.

Kendimizi kandırma oyunu...
Ne kadar da keyiflidir o oyun…
İnsan kendini nasıl da kolayca kandırır.
Nasıl da fark etmez kandığını, aldandığını...
Nasıl güzel boyar o sahteyi...
Ve nasıl bu kadar kolay yapar bunu...
Aldandığını da kabul etmez. Neyse o aldanmışlığı kendini onun gerçek olduğuna inandırır. Yanılır ama yanıldığını kabul etmez. O yanılgı o kadar güzel boyanmıştır ki gerçekmiş zanneder.

İnsan kendini sahteye nasıl da inandırır.
Yanıldığı kabul etmez. Çünkü bu zordur, acıdır.
Aynadaki senle yüzleşebilmek…

Sırf o gerçekle yüzleşemediği için, sırf o acıdan kaçabilmek için yanılgılarının sayısını arttır. Ve kendine bir hayat oluşturur. Gerçekten uzak sahteye yakın, aldanır ve de aldatılır. Zorlanmak istemez çünkü. Kolay olanı seçer insan. Acı çekmek istemez, bedel ödemek istemez. İsteklerine kolay yoldan ulaşmak ister. Zorla karşılaşınca o isteğinden, o hedefinden de vazgeçer. Adımlarını başka yöne doğru atar. Yeni sahteliğine doğru…Halbuki insan hedefsiz yaşayamaz. Hedefi olmadan bu hayatta bir başarı sağlayamaz. Ama insan yanılır başarabilecekmiş zanneder. Halbuki isteği için bedel ödese, biraz acı çekmeye razı olsa, aynadaki kendi ile yüzleşebilse, gerçek için bir adım atabilse. İşte o zaman kendine nasıl bu kadar zulüm ettiğini anlar. Nasıl bu kadar zaman kendini kandırdığının farkına varır. Bunun pişmanlığını yaşamaya başlar. Bedel ödemeye başlar. Çok acıdır ödeyeceği bedeller, çünkü gerçekten çok uzaklaşmıştır ama elinde ne varsa kıymetlenmeye başlar. İnsan bedel ödediğine kıymet verir.

İnsan illüzyondan çıkıp gerçeğe doğru adımını atmaya başladıkça, başta çok keyifli gelen o oyunun ne kadar da acı olduğunu anlar. Ertelemiştir o an yaşaması gereken acısını. Şimdi ise daha fazlasını yaşamak durumundadır.

İllüzyona girmek kolaydır. Çünkü insanın kendisini kandırması çok kolaydır. Sahteye çabucak inanır, kanar insan. Ama mesele bunca sahteliğin içinde gerçeğe ne kadar yakın olduğundur.




http://www.donusumkonagi.net/Yazar/9...ercegidir.html




Güzel yazı...