Dişsiz olaydık

[Erdem Alaca]

20 sene öncesi. Erdem acemi birliğinde asker. Yemek saati geldi, yemek yenecek; bölük yemekhanenin önünde toplanıyor.

Komutan yemek duasını yaptırıyor:
"Tanrı'mıza Hamdolsun"
"Milletimiz Var Olsun"
"Afiyet Olsun"

Arkalardan birisi/birileri; 1. cümleyi tekrarlarken "Allah'ımıza Hamdolsun" şeklinde söylüyor, komutan bunu duyuyor, dua tekrarlanıyor. Gene aynısı oluyor, komutan bu kez sinirleniyor, "Adam gibi söylemediğiniz takdirde akşama kadar böyle dua eder dururuz" diyor.

Sonunda arkalardaki arkadaşları ya diğer arkadaşları ikna ediyor, ya da kendileri; bölükteki diğer arkadaşlarını daha fazla aç bırakmamak için inadından vazgeçiyor, yemekhanemize giriyoruz...

Aradan 20 küsur sene geçiyor, muhtemelen o arkadaş/arkadaşlar halen diş biliyor: "Asker ocağında dahi Cenab-ı Allah'ın adını söylemem mani oldu bu devlet" diye.

Ne diyebilirim ki, nasıl karşı çıkarım "Kurallar böyle kardeşim, hepimiz gibi sen de uyacaksın" diye sıvıştırıp atmadan. "Tanrı" yerine "Allah" demekle birine bir kötülüğü dokunuyor mu? Hayır. Adamın gönülden inandığı bu mu? Evet.

Kurallar tabii ki öyle de, iş dini-uhrevi olaylara gelince, onlar da o kadar tesirli birer olgu ki insan üstünde, o kadar olur yani.
"Hay dişsiz olup çorba içeydik hep de diş bilemeseydik" diye boş boş düşünüyorum sadece.

Yani dünyada başka ülkeler de var, bu başka ülkelerde de dinler/inançlar var. Bir ülkede yaşayan %100 tüm insanların gönlüne uyacak bir anayasa yapılamayacağına göre, neden bizim gibi bazı ülkelerdeki herkes birbirine diş bilerken, bazılarında bu durum çok çok az.

Boş mu konuştum? Bence biraz evet. Gene de belki cevap yazan birileri olur da biraz fikir alışverişi yaparız umuduyla konuyu açıyorum.