Rahmetli babaannem de, onun eşi dedem de benim kollarımda can verdiler. 6 ay arayla öldüler, ve son günlerinde onlara bir bakıcıyla birlikte ben baktım.
Ancak akıl almaz bir şekilde, can verdikten 8-10 dakika sonra -her ikisinin de- suratlarının adeta bir bebek yüzü kadar pürüzsüz bir hale geldiğine şahit oldum.
Cenaze telaşesi, üzüntü, vb. ile önemsemedik herhalde, ancak az önce başka bir konuya rahmetli babaannemle alakalı bir yazı yazınca jeton düşüverdi...
Benzer bir şeyi yaşayanınız var mı? Bunun sebebi ne olabilir?
1930'lar: Uçak ihraç ediyoruz, 2010'lar: Saman ithal ediyoruz...
Zenafon dediki "Eğer atlarla eşeklerin elleri olsaydı ve resim çizebilselerdi muhtemelen tanrılarını kendi suretlerinde çizerlerdi." Xenophon BC 430 - 355