Sağlam imanli iblis

[Selmet]

aşk uğruna yanandır.
çok aşıktı aslında… o kadar aşıktı ki hiç
kimseyle paylaşamayacak kadar. ama tanrı
ademi yarattı ve şeytan ihtirasının yani
aşkının kurbanı oldu.
islam içrekçiliğinde, iblis'in adem'in önünde
secde etmemesinin sebebi olarak iblis'in
kibri gösterilmez. tam tersine o, tanrısını,
başka bir varlığa, onun tarafından yaratılmış
bir varlığa secde etme saygısızlığını
gösteremeyecek kadar çok sevmektedir. yani
bazı ravilerin söylediği gibi iblis, tanrılık
taslamamış tam tersine tanrının tekliği
ilkesine her ne pahasına olursa olsun sadık
kalmıştır. emre karşı gelmiştir ama tevrat'ın
sınayıcı meleğinin tam tersine, sınandığını
düşünen bir melektir; itaatsizlik ederek
sadece inancına olan bağlılığını
ispatlamıştır. böylece iblis, bir değişmezlik
simgesi olarak belirir, bu anlamda insanın
karşısında yer alır. çünkü insan değişip
bozulur. o sınavı geçmiştir ve işte allah'ın
iblis'in kıyamete kadar yaşamasına izin
vermesindeki anlam budur. ve tanrının bir
hizmetkarı olarak görevine devam etmektedir.
o sadakatini göstermek için itaatsizlik
etmiştir. ne trajiktir ki, imanını imansızlıkla
göstermek zorunda kalmıştır.

alinti..

[gur91]

değişik bir yazı olmuş sınavı geçtiği için kıyamete kadar yaşamasına izin verilmiş ama ebediyen cehennemde yanacak

[Felâsife]

Selmet´isimli üyeden Alıntı

ne trajiktir ki, imanını imansızlıkla göstermek zorunda kalmıştır.

Arabi'nin dediğine göre Tanrı neden benim emrimi dinlemedin dediğinde, Şeytan, Eğer sen dileseydin ben bunu işlemezdim, benim her yaptığımdan haberdarsın.
Yani ben senin bilgin dışında bir suç işlemedim demiştir.
Akabinde doğruyu söylediği halde genede kovulmuştur.

Arabi devamında, meleklerde itiraz ettiler, biz dururken kan dökecek, bozgunculuk yapacak bir nesil mi yaratacaksın dediğinde, buda emre karşı çıkmaktı lakin meleklere bir ceza dokunmadı der.
Hasılı olayı kaderi sırra bağlar Arabi.
Biri doğruyu söylediği halde cezalandırılır, diğeride affedilir.

"Onlar Allahı unuttu, Allahta onları unuttu"
Bu Şeytana da biçilen cezadır, aynı zamanda da özgürlüğüdür.

Tanrının olmadığı bir yer cehennemdir, zordur, lakin orada da yaşam vardır ve Tanrısız yaşamayı da öğrenecektir, bu o demektir.

Diğer türlü Tanrı inancıyla yaşamak kolaydır, her zaman bir umut vardır.
Bu insan umutsuz "hiç bir yerde yaşayamaz"

Tanrısız şekilde de yaşamak zor olsada o da vardır, lakin umut yoktur.
Bu insan "her yerde yaşayabilir" zira umutsuzluğun içinde de yaşam vardır.

Umutla yaşayan insan, umutsuzluğuda yaşamalı ki TAM olsun, diğer türlü eksik olur.