Dokunmak

[antimuhammed]

Havalar kötüleşti.... Yüz binlerce yıldır süregelen mevsimlerin döngüsü sonbahar için kara bulutlarda kendisini gösterdi. Bulutlar karardı, içim karardı. Lodosun denizde azdırdığı dalgalar misali karamsarlık içimde çırpınıp dinginlik arzulayan beynime şiddetli rüzgarla vurmakta. *Direncim her dalga, her esen rüzgarla birlikte yavaş yavaş kırılmakta. Hayal ettiğim huzur dalgalarla beraber neredeyse karaya vurmak üzere. *Yaşama sevincim lodosun getirdiği kara bulutların ardındaki güneş misali kayboldu derkeeeeeen.... O aradı....

Gelmek için izin istedi. Buyur gel dedim.. Onunda morali bozukmuş. Bombokmuş demek daha doğru olacak. İçimden dedimki desene lodos ikimizide vurdu, savurdu..... Onu bir yerden, beni bir yerden alıp aynı sahile fırlattı..... Ben sarıldım o sarıldı, daha sıkı, daha sıkı ..... Gözleri yaşlandı ... Sarıl dedim lodosa karşı sarıl..... Sevgi ile ne kadar ağırlaşırsak karamsarlıkta o kadar hafifler....

İçimi aydınlatan beni ısıtan güneş, biliyorum kara bulutların ardındasın, görünmesende aydınlığın ortada hala... Es lodos es daha çok kara bulut getir, nasılsa ben ağırlaştım dokunuşlarda, sarılmalarda, sarmalarda...... Es lodos seni takan kim? Biliyor musun ben aşkın diğerlerine göre en yanlış yerindeyim. Ama bence en göz kamaştırıcı yeri burası. Aşkı herkesin bildiği dilden başka bir dilde söylüyorum. Dudaklarım ellerim, dilim parmaklarım oluyor, dolaşıyor karşı tarafın teninde.. Her dokunuşumda karşı tarafa soru sorar ve cevabını bekler. Dokunuşlarımla karşı tarafı konuşturmak isterim. Dokunuşlarımda karşı tarafın cevap vermesi benim içimde ince ve sessiz göstergelerin cennetini yaratır. Karşı tarafın dokunarak verdiği cevabı duyusal algılamam.O dokunuş bir anlamdır benim için sadece bir duyum değil. İşte o an içimde şenlik ateşi yanmaya başlar. Benim aşkımda bilinen cinsellik yok. Cinsel hazzın sonundaki sarsılmaların yerinde ruhların titreşimi var.

Sende bilirsin Yunan mitindeki hikayeyi. Hani insanlar yapışıkmış, Tanrılara karşı gelmişler diye başlayan.... Zeus insanları cezalandırmak için Apollon’ a buyurdu ki BÖL. Bölünsünlerki güçleri kesilsin ve Tanrılara karşı gözüpek olmasınlar. İmgeyi bölmek bilinmezliğin dipsiz kuyularında insanın kendisini çözmesi değil mi? Dokunarak, kucaklayarak kendimi anlamak, kendimi anlatmak, tanımak, tanıtmak istiyorum, biri beni sarsın, yanına alsın istiyorum. Yunan mitinde olduğu gibi bir zamanlar yapışık ikizimi arıyorum... Bunuda dokunarak yapıyorum.....

Kendi baskımı yapmak istiyorum : gerçeği ortaya çıkartmamak, yorumlamamak, bilincimi uyuşturmak ve böylece dünya gerçeklerinin gerisinde büyük aydınlığa, dokunuşların nirvanasına varmak istiyorum.

Oh size nispet kara bulutlar, şiddetli lodos, karamsarlığa uçuramadınız beni, bir dokunuş, bir sarılış sizi alt etti. Yaşayacağım..... Daha fazla dokunmak ve sarılmak için, yapışık ikizimi bulana kadar size inat var olacağım........


Seni Öpüyorum, fırtınalarımda sana yazmayı özlüyorum, senin gibi birisi ile paylaştığım için seviniyorum.

İçimin içine giden tek yol dokunuş
Dokunuşlar kayıpsa, saklanacak yer kalmıyor hayatımda
Hiç yaşamamış olsaydım, hiç yaşamasanda dokunacaktım....
Sözleri döktüm denizlere
Geriye kalan sadece dokunuşlar
Dokunuşa Tanrı gibi tapıyorum
Çok korkarak ama hayran olup
Soluk soluğa korkuyorum.
Dokunarak yaşıyorum aşklarımı,
En arzulu anlarımı
Bir an her anın içindeyken
Her anın içindeykende bir an
Ben sessiz gölgelerim dokunuşlarda
Hiç bir şey yerini tutmuyor gizli dokunuşların
Ne kelimelerin sihri,
Ne de başdöndüren buğusu şehvetin
Dokunuşlarda aşığım, dokunuşlarda arzulu...