Nevruzunuz Kutlu Olsun

türk ve kürt halkları'nın ortak noktalarından sadece biridir nevruz bayramı.

türk halkı için ergenekon destanı'nı hatırlatır. ne oluyordu bu destanda:

Ergenekon destanı, Göktürkler'in türeyişini anlatan bir Türk destanıdır. Genel olarak, düşman tarafından hile ile yenilgiye uğratılan Türklerin, Ergenekon Ovası'nda yeniden türeyip tekrar eski yurtlarına dönerek düşmanlarıyla çarpışmalarını anlatır.

Türk illerinde Türk oku ötmeyen, Türk kolu yetmeyen, Türk'e boyun eğmeyen bir yer yoktu. Bu durum yabancı kavimleri kıskandırıyordu. Yabancı kavimler birleştiler, Türkler'in üzerine yürüdüler. Bunun üzerine Türkler çadırlarını, sürülerini bir araya topladılar; çevresine hendek kazıp beklediler. Düşman gelince vuruşma da başladı. On gün savaştılar. Sonuçta Türkler üstün geldi.

Bu yenilgileri üzerine düşman kavimlerin hanları, beğleri av yerinde toplanıp konuştular. Dediler ki: "Türklere hile yapmazsak halimiz yaman olur"

Tan ağaranda, baskına uğramış gibi, ağırlıklarını bırakıp kaçtılar. Türkler, "Bunların gücü tükendi, kaçıyorlar" deyip artlarına düştüler. Düşman, Türkler'i görünce birden döndü. Vuruşma başladı. Türkler yenildi. Düşman, Türkleri öldüre öldüre çadırlarına geldi. Çadırlarını, mallarını öyle bir yağmaladılar ki tek kara kıl çadır bile kalmadı. Büyüklerin hepsini kılıçtan geçirdiler, küçükleri tutsak ettiler.

O çağda Türkler'in başında İl Kagan vardı. İl Kagan'ın da birçok oğlu vardı. Ancak, bu savaşta biri dışında tüm çocukları öldü. Kayı (Kayan) adlı bu oğlunu o yıl evlendirmişti. İl Kagan'ın bir de Tokuz Oguz (Dokuz Oğuz) adlı bir yeğeni vardı; o da sağ kalmıştı. Kayı ile Tokuz Oguz tutsak olmuşlardı. On gün sonra ikisi de karılarını aldılar, atlarına atlayarak kaçtılar. Türk yurduna döndüler. Burada düşmandan kaçıp gelen develer, atlar, öküzler, koyunlar buldular. Oturup düşündüler: "Dörtbir yan düşman dolu. Dağların içinde kişi yolu düşmez bir yer izleyip yurt tutalım, oturalım." Sürülerini alıp dağa doğru göç ettiler.

Geldikleri yoldan başka yolu olmayan bir yere vardılar. Bu tek yol da öylesine sarp bir yoldu ki deve olsun, at olsun güçlükle yürürdü; ayağını yanlış yere bassa, yuvarlanıp paramparça olurdu.

Türkler'in vardıkları ülkede akarsular, kaynaklar, türlü bitkiler, yemişler, avlar vardı. Böyle bir yeri görünce, ulu Tanrı'ya şükrettiler. Kışın hayvanlarının etini yediler, yazın sütünü içtiler. Derisini giydiler. Bu ülkeye Ergenekon dediler.

Zaman geçti, çağlar aktı; Kayı ile Tokuz Oguz'un birçok çocukları oldu. Kayı'nın çok çocuğu oldu, Tokuz Oguz'un daha az oldu. Kayı'dan olma çocuklara Kayat dediler. Tokuz'dan olma çocukların bir bölümüne Tokuzlar dediler, bir bölümüne de Türülken. Yıllar yılı bu iki yiğidin çocukları Ergenekon'da kaldılar; çoğaldılar, çoğaldılar, çoğaldılar. Aradan dört yüz yıl geçti.

Dört yüz yıl sonra kendileri ve süreleri o denli çoğaldı ki Ergenekon'a sığamaz oldular. Çare bulmak için kurultay topladılar. Dediler ki: "Atalarımızdan işittik; Ergenekon dışında geniş ülkeler, güzel yurtla varmış. Bizim yurdumuz da eskiden o yerlerde imiş. Dağların arasını araştırıp yol bulalım. Göçüp Ergenekon'dan çıkalım. Ergenekon dışında kim bize dost olursa biz de onunla dost olalım, kim bize düşman olursa biz de onunla düşman olalım.

Türkler, kurultayın bu kararı üzerine, Ergenekon'dan çıkmak için yol aradılar; bulamadılar. O zaman bir demirci dedi ki: "Bu dağda bir demir madeni var. Yalın kat demire benzer. Demirini eritsek, belki dağ bize geçit verir." Gidip demir madenini gördüler. Dağın geniş yerine bir kat odun, bir kat kömür dizdiler. Dağın altını, üstünü, yanını, yönünü odun-kömürle doldurdular. Yetmiş deriden yetmiş büyük körük yapıp, yetmiş yere koydular. Odun kömürü ateşleyip körüklediler. Tanrı'nın yardımıyla demir dağ kızdı, eridi, akıverdi. Bir yüklü deve çıkacak denli yol oldu.

Sonra gök yeleli bir Bozkurt çıktı ortaya; nereden geldiği bilinmeyen. Bozkurt geldi, Türk'ün önünde dikildi, durdu. Herkes anladı ki yolu o gösterecek. Bozkurt yürüdü; ardından da Türk milleti. Ve Türkler, Bozkurt'un önderliğinde, o kutsal yılın, kutsal ayının, kutsal gününde Ergenekon'dan çıktılar.

işte o gün 21 mart'tır yani nevruz'dur.

kürt halkı içinse demirci kawa'yı anlatır newroz. kimdir demirci kawa:

Hikaye, M.Ö. 600’lü yıllarda Asurluların, Arilerin ülkesine yağma hareketleri düzenlemekte olduğu yıllarda geçer. Efsanede geçen Asur kralı Dehak, çölde süvarilerle yetişmiş bir yiğit ve aynı zamanda kral olan babasını şeytanın yardımıyla öldürür ve tahta geçer. Çok cesur ve çeviktir ancak şöhrete tapar. Kısa sürede İran da bu “ejderha yapılı padişahın” hakimiyetine girer. Kral olduktan sonra şeytan ona yine işbirliği önerir, tüm halkın kendisine itaat etmesi için. Ancak Dehak bu kez onun teklifini geri çevirir, şeytan da onu cezalandırmak için iki omzunda iki yılan büyümesini sağlar. Yılanlar acıktıkça Dehak’a dayanılmaz ağrılar vermektedir. Buna çare olarak Dehak yılanlara her gün iki Kürt gencinin beynini yedirmek zorundadır. Padişahın soyundan gelen iki kişi sarayın mutfağına girerek en azından iki gençten birini kurtarmak için yakalanan gençlerden birini serbest bırakıp ona dağlara saklanmasını tembihlerler. Yüzyıllar boyunca Dehak’ın zulmü sürer, her gün bir genç öldürülmektedir. Diğer yandan aşçıların yardımıyla dağlarda da çok sayıda genç toplanmış, saklanarak yaşamaktadır.
Günün birinde Dehak, halkı bir meydanda toplar, onlara yönetimde adaletsizlik etmediğini anlatır, halktan kendisini onaylamasını ister. Bu sırada halkın arasında bulunan Demirci Kawa, öldürülen oğullarının hesabını sorar. Adalet istediğini söyleyip önlüğünü mızrağına geçirir, halkı isyana çağırır. O gece dağa gider. Aşçıların o güne kadar serbest bıraktığı ve dağlarda yaşamakta olan gençleri bir araya toplamak için dağın başında dev bir ateş yakar. Bütün gençler ateşin başında toplanırlar ve babası Dehak tarafından öldürülmüş olan Feridun’la birlikte Dehak’ın zalim krallığına son verirler.


NEVRUZ ÖZGÜRLÜKTÜR DOSTLAR, NEVRUZ DİRİLİŞTİR

NEVRUZ KUTLU OLSUN / NEWROZ PİROZ BE

bu bayram türk halkı'nın da bayramı olmasına rağmen hiç bir türk derneği'nin nevruz'la ilgili bir organizasyonu bulunmuyor. bu konuda türk halkı kendine kürt halkını örnek almalı dostlar.

saygılar...

[pante]

Dünyanın en eski bayramı Nevruz, Türk dünyasında Göktürkler'in Ergenekon'dan çıkışı ve 12 hayvanlı Türk takviminde yeni yılın başlangıcı olarak 5 bin yıldan bugüne kutlanıyor.

Farsça “yeni gün” anlamına gelen Nevruz, dünyadaki çeşitli Türk topluluklarında *“Noruz”, “Navrız”, “Ergenekon”, “Bozkurt”, “Çağan”, “Mart Dokuzu”, “Sultan Nevruz”, “Mart Bozumu” gibi adlarla anılıyor. Yüzyıllardır bu bayramı titizlikle muhafaza eden Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Türkmenistan, Afganistan ve Tacikistan, resmi tatil ilan ettikleri Nevruz'u, bir “milli bayram” olarak her yıl kutluyor. Kürtlerde değişik destanla ama yine mevsim bayramı olarak kutlamaktalar.

Ebulgazi Bahadır Han'ın ölümsüz eseri “Secere-i Türk”te, Ergenekon menkıbesinde 400 yıl dört tarafı yüksek dağlarla çevrili bir vadide kalan Türk'ün, buradan baharın başladığı gün çıkarak, ata yurduna döndüğü ve hürriyetini, istiklalini kazandığı, dosta, düşmana Türk'ün varolduğunu tekrar duyurduğu bildiriliyor.


Bu nedenle, 21 Mart, bütün Türk dünyasında istiklalin kazanıldığı kurtuluş günü olarak kutlanıyor. Özellikle Orta Asya Türkleri, Nevruz Bayramı'nda yapılan toplantılarda Ergenekon Destanı'nı okuyarak, yeni nesillere de bu günün önemini anlatıyor. Türk dünyasındaki diğer inanışa göre, 12 hayvanlı Türk takviminin başlangıcı olarak kabul edilen 21 Martta, doğanın yeniden canlanması, bolluk ve bereketin habercisi baharın gelişi kutlanıyor. Bu günlerde ortaya çıkan kardelen çiçeğine ise “Nevruz Çiçeği” deniliyor. Bu günde doğan çocuklara göbek adı olarak “Nevruz” konuluyor.

[exclusive]

Gülün yüzünde çiy tanesi nevruzun ne hoş;
Yeşillikte canı aydınlatan yüzün ne hoş;
Geçmiş gitmiş gün üstüne ne söylesen boş:
Bırak dünü, hoş et gönlünü, bak bugün ne hoş.

HAYYAM

[sodomo--]

Bu ülkede bayram mayram kutlanmaz abicim. Nevruz'da iç savaş çıkar, Kurban bayramında hayvanlar boğazlanır, resmi bayramlarda da askerî geçit törenleri ve "rap rap rap...." sesleri.
Ben daha bayram göremedim bu ülkede ya siz ?

[pante]

Aslında eskiden çok daha coşkulu kutlanırmış Nevruz.
İslamiyetin etkisiyle bir zayıflama olmuş. Nevruz İslam'da olmayan bir bayramdır.
İslamcılar "Pagan bayramı" gözüyle bakarlar bu bayrama.
Selçuklularda ve Osmanlılarda da coşkuyla kutlanmış.
Dini bayramlarda şenlik, eğlence pek olmaz. Çocuklar belki eğlenir biraz.
Ama Nevruzda yaşlı, genç, çocuk herkes eğlenirmiş. Geç saatlere kadar
şenlikler düzenlenirmiş. Tabi İslamın çalgı günah, müzik günah, oyun günah
anlayışı nedeniyle toplumlar zamanla uzaklaşmışlar bu adetlerden.
Bence yeniden canlandırmak gerekiyor ama şimdi de siyasete alet ediyorlar.
1 Mayısı terör gününe çevirdikleri gibi, Nevruzu da çeviriyorlar. Bir taraftan
devlet terörü, diğer taraftan örgüt terörü. Millet bayram kutlamaya da korkuyor.

[sodomo--]

Bak 1 Mayıs'ı da unutmuşum iyi ki hatırlattın Pante. Onu da sosyalistlere sormak lazım

[mhmd]

Devran nasıl da dönmüş!!!
Kimin değerini kimler sahiplenir olmuş!!!

Nedense aklıma ABD dışişleri bakanı Condoleezza Rice geliyor böyle durumlarda.
Atalarını, hayvan yerine bile koymayan; emperyalizmi savunma duruşu.
Bu emperyalizm uğruna dünyanın pek çok yerindeki saldırıları savunuşu.
Atalarının kemikleri sızlıyor mudur?

NEVRUZ BAYRAMI HERKESE KUTLU OLSUN

Hatalarımızı, cehaletimize bağışlayın

işte o güzel gün geldi. taze bir bahar havası var sokaklarda.

newroz piroz be/nevruz kutlu olsun
dostlar

[ozgur_beyin]

sevgili enkidu, nevruz yahut newroz, birileri tarafından ''bayram'' olmaktan çıkarılıp, bir şeyler
ima edip, *bir şeylerin mesajı *olmaya başladı. bu kadar politize olmuş veya *ettirilmiş bir bayram benim gözümde
bayramlığını yitirmiştir. *bayramı bayram gibi kutlayanları *, tabi ki *tenzih ederek.