Şehidin hikayesi yürekleri dağladı!

[Vefik Sami]

Annesi vefat etti, babası terk etti, dedesi sâhip çıktı.


Şehit Barış Akkabak'ın annesi Kadriye Akkabak'ın 2003 yılında kanser nedeniyle vefat ettiği, babası Cevdet Erdem'in ise kendilerini terk ettiği kaydedildi. Annesinin ölümü üzerine Barış Akkabak'ı nüfusuna alan dedesi, torununa babalık yaptı. Şehidin diğer iki erkek kardeşi Ferhat ve Onur'un ise başka ailelere evlatlık verildiği kaydedildi.

Haber

Bu memlekette askerlikten çürüğe ayrılıp, armatörlükte köşe dönen başbakan evlâtları, askerliğini PKK tehdidi olmayan yerlerde bitiren ensesi kalın çocukları, sair orta sınıftan "bedelli" ile yırtanlar "adam" sınıfında meydanlarda arz-ı endâm eylerken; garip-gurebânın öküsüzün yetimin kanı dağ başlarında heder oluyor.

Dinine yandığımın dünyası !...
Adâlet tozlu raflardaki kitaplarda hapolmuş, merhamet ise riyâkâr/yalancı ağızlarda kirlenmişken; garibin, mazlumun kanını kim düşünür ?
Gariplere kim sâhip çıkar ?

Oofff ki offf !...
Ağlasam ne fayda.
İsyan etsem neyi çözeceğim.
Sözün bittiği, "tuz"un koktuğu yerdeyiz.

[bakkalmahmud]

Sayin vefik sami,Filler tepisir,cimenler ezilir.Filin biri pkk,diyeri,türkiye cumhuriyeti hükümetleri,,Onlar tepisir,nasilsa sehit olan halk cocuklari,,Bu insanlarin katledilmesi sadece analarini aglatmiyor,vicdan sahibi hakka inanmis insanlarida üzüyor aglatiyor,,ne yazikki bu tür insanlar ya az yada allaha havale ediyor.saygilar

[Nevandaar]

Adaletsiz dünyanın bahtsız, zavallı, tertemiz bir çocuğu. 8 yaşında annesini kanserden kaybediyor, babası terkediyor, fakirlikten kardeşlerini başka ailelere veriyorlar. Askere gidiyor ve teröristleri görüp komutanı bilgilendirmesine rağmen komutanın "Aman birşey yapmayın onlar ateş ederse karşılık verin" emriyle göz göre göre ölüme gidiyor. Henüz 20 yaşında, gün yüzü göremeden, fakirlik sefalet içerisinde anne sevgisi göremeden ölüp gidiyor. Bu haberleri gördükçe kin nefret ve öfkem katlandıkça katlanıyor daha çok bileniyorum. Siyasetçisinden siviline kadar teröre kimler destek veriyor ve bizzat fiiliyata döküyorsa bunların hepsinin kafasını koparacağız. Ellermizin arasında aman dileyerek it gibi geberecekler.

[Vefik Sami]

Sn. Nevandaar;

İnsaları öldürmekle bir yere varılamaz. Nefret, nefreti doğuruyor. Eskiden beri bilinen "Batlık-sivrisinek" benzetmesi vardır. Sinekleri öldürmeye çabalamak, beyhûde çırpınıştır. Bataklığın kuruması şart. Bunun için de aramızdaki kültürel, etnik ve siyasal farklılıkarımızı problem yapmadan birlikte yaşama kültürü oluşturmalıyız.

Buna demokrasi deniyor !...

Batılılar kendi insanları için bunu uygulamaya koyabildiler. Bizde yapabiliriz aslında. En mühim eksiğimiz de örgütlü toplum olmanın önemini henüz kavrayamamış bireylerden oluşuyor bulunmamamız. Kardeş kardeşe, komşu komşuya güvenmiyor. Adına devlet denen mekânizma kutsanmış mafyadan ibâret. Garibin işi düştüğünde şeklen, egemenlerin işi düştüğünde her şeyi ile ortada olan - sözüm - ona bir "Devlet"

Artık ne bekelenebilir ki ?

[Vefik Sami]

anti-ka´isimli üyeden Alıntı

Sayin vefik sami,Filler tepisir,cimenler ezilir.Filin biri pkk,diyeri,türkiye cumhuriyeti hükümetleri,,Onlar tepisir,nasilsa sehit olan halk cocuklari,,Bu insanlarin katledilmesi sadece analarini aglatmiyor,vicdan sahibi hakka inanmis insanlarida üzüyor aglatiyor,,ne yazikki bu tür insanlar ya az yada allaha havale ediyor.saygilar

Sn.anti-ka;

Ağlayıp-sızlayarak, dilimizin döndüğünce dertlerimizi paylaşarak hiç bir şeyi çözemiyoruz aslında. Ama beni teselli eden, sıkıntılarımı hafifleten şey; benzer düşünceleri paylaşan, aynı ızdırapların acısını yüreğinde hisseden insanların varlığı.

Sonuca ulaşmada önerdiğimiz çözüm yollarının farklılığı mes'ele değil. Aynı elem verici hadisede aynı sıkıntıları ruhumuzda yaşamıyorsak, esas problem burada. Bir PKK'li öldüğünde Kürd annenin acısı ile bir Türk askeri öldüğünde Türk annenin acısı arasında hiç kimse fark aramaya kalkmaz değil mi ? Bütün annelerin acısını yüreğimizde hisstemedikçe, bir arpa boyu mesafe katedemeyiz.

[bakkalmahmud]

Vefik Sami´isimli üyeden Alıntı

Sn.anti-ka;

Ağlayıp-sızlayarak, dilimizin döndüğünce dertlerimizi paylaşarak hiç bir şeyi çözemiyoruz aslında. Ama beni teselli eden, sıkıntılarımı hafifleten şey; benzer düşünceleri paylaşan, aynı ızdırapların acısını yüreğinde hisseden insanların varlığı.

Sonuca ulaşmada önerdiğimiz çözüm yollarının farklılığı mes'ele değil. Aynı elem verici hadisede aynı sıkıntıları ruhumuzda yaşamıyorsak, esas problem burada. Bir PKK'li öldüğünde Kürd annenin acısı ile bir Türk askeri öldüğünde Türk annenin acısı arasında hiç kimse fark aramaya kalkmaz değil mi ? Bütün annelerin acısını yüreğimizde hisstemedikçe, bir arpa boyu mesafe katedemeyiz.

Sayin vefik sami,ben avrupada yasiyorum,buradaki toplumlar cok seyi asdigi icin herkes baris icinde yasiyor,,baskasina siddet uygulamamak kaydiyla herkes istediyini savunabilir ama herkes birseyler savunmaz ,yasamasina bakar,hayatina bakar,burasi ordan yüz yil ilerde,belki o toplum yüz yil sonra buranin seviyesini yakalayacak.Biryerde 40 yil terör varda orda yasayan toplum bu soruna sirt ceviriyorsa orda bir 40 yil daha sürer,bizlerin elinden birsey gelmez,sorun bölgenin sorunu bu ancak diyalogla sorunun köküne inilip kökünü kurutmakla bitirilebilir..Türkiyede kürt kimliyi cumhuriyet kuruldugunda taninsaydi bügün türkiye cok farkli yerlerde olurdu,avrupa gibi olurdu,,Komsu ülkelerde yasayan kürtler türkiyeli kürtlerin akrabalari,bu bag bölgeyi cok farkli yapardi,,Herkes hayatini yasardi,kimsenin cocugu ölmezdi,,bir ulusu yok sayarak ezerek asimile ederek ne baris ne huzur saglanir,,halk kendi kasimasada birileri mutlaka kasir bu yarayi,,,,darwinin bir sözü biraz uyuyor konuya..
Bilim ve sanat bir kusun kanadi gibi.Bu iki kanadi kullanabilen toplumlar ucar ve özgür olurlar.Ucamayanlarsa tavuk olur.Tavuk toplum ,önüne atilan bir avuc yemi gagalarken,arkadan yumurtalarinin alindiginin farkinda bile olmaz....Saygilar