Hoş bir şiir, Sufi bir tat bile alınıyor şiirinden, çok beğendim.
Hani kimin olduğunu bilmesem, bir Batılı bunu yazmış deseler çok ihtimal de vermezdim.
Belki de bir gün ölüm çıkıp geldiğinde
Yeni mekanlara yollar bizi henüz gencecik,
Yaşamın çağrısı duyurur sesini sürekli...
Durma ey gönül, veda et, kavuş esenliğe!
Müthiş.
|
YİNE DE SUSUZLUĞUNU ÇEKERİZ GİZLİCE ...
Hoş, tinsel, arabeskler kadar zarif ve ince
Döner yaşamımız, adeta perilere benzeriz,
Sevimli danslarla bir hiçliğin çevresinde
Varlığımızı ve şimdi'mizi kurban ettiğimiz.
Düşlerdeki güzellik, tatlı, şirin oyun,
Bir nefes kadar ince, içerir bir ahengi saf,
Şen yüz altındaki derinlikte yanar için için
Geceye duyulan özlem ve kana ve barbarlığa.
Döner boşlukta zorlamadan yaşamımız özgürce,
Yoksunluktan uzak, oyunlara gönüllü her vakit,
Yine de çekeriz susuzluğunu gerçeğin gizlice,
Doğurtmaların ve doğumların, acıların ve ölümün.
|
Özellikle ilk dörtlüğünü çok beğendim, muğlak bir anlatım ki harkülâ de olmuş.