İmlâ

[Nero]

İmlâ sorunları ile cebelleşen bir milletiz. Tabii bunun baş sorumlusu, dilimizin imlâsını ikide bir keyfe keder değiştiren dil kurumumuz.

Ama bizde de kusur çok. En basit imlâ kurallarını bile uygulamıyoruz.

Mesela:

İsmin de, da hâli olan de, da'lar ayrı değil, bitişik yazılır.

Aidiyet anlamına gelen ki'ler de öyle.

Soru eki olan mi, mı'lar ayrı yazılır.

Dâhi anlamındaki de, da'lar da öyle.

Örnek:

Arabanın anahtarı sende mi?

Sen de mi Bürütüs?

Seninki geldi.

Bilmem ki...

Geliyor musunuz?

Bir de cümle sonuna nokta konulur.

[Nero]

Bazı birleşik kelimeleri ayrı yazıyorsunuz, ayırmayın.

Mesela herkesi her kes şeklinde yazan bile var.

Yer yüzü olmaz, yeryüzü olur.

Göz yaşı olmaz, gözyaşı olur.

Özel isimleri de apostrofla, üstten virgülle ayırın.

"Neron'u" gibi...

[Nero]

İnceltme işâretlerini koymanız şık olur. Karışıklıklara da sebebiyet vermemiş olursunuz. Mesela kar ile kâr, haya ile hayâ karışmamış olur.

[Nero]

Konuşma dili başkadır, yazı dili başka. Konuşur gibi yazmayın. Gelecem, gidecem diye değil, geleceğim, gideceğim diye yazın.

Ayşecim yanlış, Ayşe'ciğim doğru.

[Nero]

İmlâ uzun yıllar boyunca korunmalıdır. Öyle zırt pırt değiştirilmemelidir. Ama bizde öyle olmadı. Bu nedenle bizde marifetmiş gibi, "okunduğu gibi yazılıp yazıldığı gibi okunan dil" denir. Oysa tüm dillerde zamanla yazma ile okuma arasında farklılık oluşur.

Kaat diye okuyabiliriz ama kağıt diye yazmalıyız. Arkaş ve abi diyebiliriz ama arkadaş ve ağabey diye yazmalıyız.

Yabancı dillerden yakın dönemde dilimize girmiş olan kelimeleri orijjnal hâliyle yazmalıyız. Ama kelime ek alacaksa o zaman üstten virgülle ayırıp eki getirebiliriz.

Ama bu dil kurumunun kararı mı, bilmiyorum. Dil kurumu ne yapıyor, bilmiyorum.

[Vefik Sami]

Bir toplum kollektif şuurdan nasiplenmemiş, bireysellik ön plâna çıkmış, "köşe" dönme esas gâye olmuşsa bu "köşe"leri dönme adına; riyâ, yalan-dolan, kalleşlik, merhametsizlik, 'düşene bir tekme de sen vur' anlayışı o kültürde "yaşamsal ilke" hâline gelmişse orada insana saygı ve değer kalmamıştır.

Böyle bir ortamda insana hitap edilirken:
"Ülen senin ananı si.keyim"

demekle

"Pek muhterem vâlidenizin gayr-ı meşrû dest-i izdivâcını talep ederim efendim"

demek arasında ilkesel ve ahlâki açıdan hiç bir fark yoktur.
İkisi de aynı kapıya çıkar.
Kelimelerden evvel, insanların bir "düzen"e sokulması gerekiyor.

Bu itibarla bizler, diğer insanlara faydalı olmak istiyorsak; öğüt-akıl vererek değil - ki genelikle bu gayretler hep ters teper - söz, yazı ve davranışlarımızla örnek olmamız iktizâ eder !..

[Nero]

Vefik Sami´isimli üyeden Alıntı

"Ülen senin ananı si.keyim"

demekle

"Pek muhterem vâlidenizin gayr-ı meşrû dest-i izdivâcını talep ederim efendim"

demek arasında ilkesel ve ahlâki açıdan hiç bir fark yoktur.
İkisi de aynı kapıya çıkar.
Kelimelerden evvel, insanların bir "düzen"e sokulması gerekiyor.

Bu itibarla bizler, diğer insanlara faydalı olmak istiyorsak; öğüt-akıl vererek değil - ki genelikle bu gayretler hep ters teper - söz, yazı ve davranışlarımızla örnek olmamız iktizâ eder !..

Türkçede "dam üstünde saksağan, vur beline kazmayı" diye bir deyiş vardır. Hatta bir ara bunun yerine çocukça bir espriyle "sak üstünde damdağan, kaz beline vurmayı" da denirdi.

Sizin bu mesajınız da aynen öyle olmuş. Kel alâka bir yazı yazmışsınız.

Beyefendi, bu başlık edepli yazmak ile ilgili değil ki... Bu başlık, adından da anlaşılacağı gibi, imlâyla ilgili. Yâni kurallı yazma, yazım kurallarına uygun yazma.

İçerikle değil, şekille ilgili bu başlık. İçerik ayrı mesele. İsterseniz o konuda da siz bir başlık açın. Edepli yazı nasıl olur, edepsiz yazı nasıl olur, örneklerle tartışalım. Bu forumdan da örnekler verelim. Edepsiz yazıya bolca örnek çıkacağını garanti edebilirim.

Analarımızla ilgili olduğu kadar, babalarımızla ilgili de edepsiz mesaj var. Türkçesiyle küfür yâni...

Gerçi siliniyor bunlar ama belleklerimizden silinmedi henüz.

Ben burada öğüt veya akıl vermiyorum beyefendi. Ben burada bilgi veriyorum. Üstelik bunu kendi mesajlarımda uygulayarak örnek de oluşturuyorum. Yâni imlâ konusunda sizin deyiminizle söz, yazı ve davranışımla örnek oluşturuyorum.

İmlâ pek de umurunuzda değil, değil mi? "Laf ola, beri gele, içinizdeki eski bir yara belki iyileşe" kâbilinden yazdınız bunları.

İyi ama o yarayı ben açmadım. Sizde zaten var olanı, size yansıttım. Bu sizi sevindirmeliydi aslında.

[kartopu]

Evet bu ülkede sorun çok kendi dilini bile kullanamıyor dualarını bile kendi dili ile yapamıyor inandığı tanrıya bile kendi dili ile hitap edemiyor.
Kendi dili ile inanamayan bir toplum gelişimini nasıl tamamlasın. Araya ruhban sınıf sokmadan tanrısına yaklaşamayan insan gelişimini nasıl tamamlasın.

Önce eğitim önce kendi dilini her koşulda kullanma hakkı.

[Vefik Sami]

Nero´isimli üyeden Alıntı

Türkçede "dam üstünde saksağan, vur beline kazmayı" diye bir deyiş vardır. Hatta bir ara bunun yerine çocukça bir espriyle "sak üstünde damdağan, kaz beline vurmayı" da denirdi.

Sizin bu mesajınız da aynen öyle olmuş. Kel alâka bir yazı yazmışsınız.

Beyefendi, bu başlık edepli yazmak ile ilgili değil ki... Bu başlık, adından da anlaşılacağı gibi, imlâyla ilgili. Yâni kurallı yazma, yazım kurallarına uygun yazma.

Görüyorum muhterem, başlığın ne olduğunu.
Anladım da.
Amma velâkin ya siz anlamadınız;
Ya da anlamak istemediniz.

Bizde tıp tahsili yapıp da TSM solisti, hakem vs. olan epey kişi var.
Bu adamlar neden tıp yahsil etmiş olabilirler sizce ?
Veyâ aldıkları eğitim ile uğraşmayacaklarsa o "eğitim"in kime, ne faydası oldu ?

Diyorum ki; ahlâklı olamamışsak gramer kurallarını sular-selller gibi bilmemizin bir anlamı yok.
Müslüman tabiriyle yazayım.
'Farz'dan önce FARZ var !..

[Nero]

Yâni imlânın faydası yok, öyle mi?

Oysa ben toplum olarak anlaşamamamızın sebeplerinden birini de bu yazım hatalarında, bu kötü Türkçede görüyorum.

İmlâyı faydasız gören insanların bunu çekinmeden, güvenle ifade edebildikleri bir ülkeyiz. Aman ne hoş!!!