konu özetle şöyle Felâsife, başroldeki Tommi (Giovanni Ribisi), yalnız bir hayat yaşıyor (bu durumun, kendisine verdiği sıkıntıyı gizleyerek..) Çalıştığı şirketin tesislerinden, gerekli genetik materyalleri aşırarak (süreç içinde), kendisi için, yalnızlığını giderebileceği ve "sevebileceği" bir eş yaratıyor (yine gizlice), ancak, tesisin "personel müdürü" olduğu her halinden belli olan bir yapay zekanın psikolojik tahlili sonucu birşeyler döndüğü anlaşılıyor ve eleman, steril ortamda gelişen kızın dış dünyayla temas edebilmesi için (ki bunu çok istediği anlaşılıyor kızın) geçmesi gereken süreç tamamlanmadan yakalanıyor. genetik materyalin "sahibi" olan "şirket"in hizmetindeki "kanun", kendisini ziyarete geldiğinde, sentetik kız bunu tehdit olarak algılıyor ve Tommi'yi koruma içgüdüsüyle polislere saldırarak nihayet evden çıkıyor, finali de zaten gördüğün gibi, steril olmayan ortama direnci yok, pigment sorunu var vs., dolayısıyla ölüyor..
Ben de içgözlemin kurbanıyım.
Sylvia Plath
Her bir sözcük, sessizlik ve hiçbirşeyliğin içinde gereksiz bir leke gibi...
Samuel Beckett
Uzun ince bir yoldayım, gidiyorum gündüz gece...
Aşık Veysel
Tekrar ede ede bitirilemeyen keşif, tekrar ede ede bitirememenin keşfine dönüşür.
Maurice Blanchot
İletişim, bir iletişimsizlik düzeneğidir.
Lacan
Sonuçta hepsi kendini kandırmaktan ibaret, öyle değil mi..?
Marilyn Monroe
ex nihilo nihil fit
il n'y a pas de hors-texte
|